در نخستین روز جشنواره فیلم فجر نشست پرسش و پاسخ فیلمهای «آقای الف»، «هیچکجا هیچکس»، «او خوب سنگ میزند» و «گناهکاران» برگزار شد.
آقای الف
علی عطشانی (کارگردان):
من در فیلم قبلیام
«در امتداد شهر» چند سکانس سهبعدی کار کردم که به جمعبندی خوبی در آن نرسیدیم به همین دلیل از گذشته در فکرم بود تا در این باره فیلمی بسازم ولی میدانستم کار سختی است.
پوریا پورسرخ (بازیگر):
بازی در فیلمهای سهبعدی کمی سختتر است زیرا زمان بیشتری بین یک پلان برای ست کردن لازم بود، در این شرایط حفظ راکورد سخت است.
سعید شرفیکیا (تهیهکننده):
سعی میکنیم با گروههای مختلفی برای اکران وارد مذاکره شویم و در سینماهای دوبعدی این فیلم را نمایش دهیم. سینمای ایران باید به سمت سهبعدی حرکت میکرد و ما این تجربه را برای اولینبار انجام دادیم. هزینه یک فیلم سهبعدی در سینمای ایران 30 برابر بیشتر از یک فیلم معمولی است.
هیچکجا هیچکس
ابراهیم شیبانی (کارگردان):
برای روایت فیلم «هیچکجا هیچکس» 2 خط موازی از داستان را انتخاب کرده بودم. در واقع قسمت اول داستان این فیلم از جایی شروع میشد و پایان آن به سمت دوم داستان میرسید به همین دلیل تصمیم گرفتم داستان اول و داستان دوم را به شکل موازی با یکدیگر پیش ببرم، ضمن اینکه برای معرفی کاراکترها نیاز به پرداخت موازی داستان داشتم.
رضا کیانیان (بازیگر):
با ابراهیم شیبانی سر فیلم «گزارش یک جشن» به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا آشنا شدم. این کارگردان جوان در فیلم حاتمیکیا دستیار و بازیگردان بود و از همانجا بود که تصمیم گرفتم با وی کار کنم. شیبانی کارگردان خوب و خوشفکری است و سناریوی «هیچکجا هیچکس» را سر فیلم «گزارش یک جشن» خواندم. از همانجا با هم صحبت کردیم و قرار همکاری را گذاشتیم. درباره قصه فیلم باید تماشاگران ببینند و قضاوت کنند ضمن اینکه یکی از ویژگیهای این کار برای من این بود که بازیگران جوان و تیم تولید بسیار جوان در کنارم بودند و این باعث خرسندیام بود.
مهناز افشار (بازیگر):
فیلمی با ویژگیهای هیچکجا هیچکس را تاکنون در سینمای ایران ندیده بودم و دلیل انتخاب آن فیلمنامه عجیب و دشوار آن بود.
او خوب سنگ میزند
سیدهادی محقق (کارگردان):
این فیلم درباره زندگی مردم بومی است و من امیدوار هستم اینگونه فیلمها هنگام اکران مورد بیمهری قرار نگیرند. باید گفت الان ایران در حال تبدیل شدن به تهران است و شاید برخی مسائل چون انگ خوردن و عدم بازگشت سرمایه موجب شده سینمای ما کمتر به سمت فیلم روستایی برود. امیدوارم سینما را از این بنبست تهران خارج کنیم.
ابراهیم اصغری (تهیهکننده):
اگر فیلمهایی از این دست ساخته شوند و حتی تماشاچی هم از آنها استقبال نکند، باز هم باید به سمت تغییر مخاطب از دست رفته این نوع فیلمها برویم. جامعهای که درگیر شهرها شده است، نیاز دارد چنین فیلمهایی را ببیند.
گناهکاران
فرامرز قریبیان (کارگردان):
من بعد از فیلم «چشمهایش» که سال 78 ساخته شد، دیگر فیلمی نساختم و به حرفه اصلیام یعنی بازیگری پرداختم و این به این خاطر بود که هیچ فیلمنامه خوبی به دستم نرسیده بود. پسرم در آمریکا زندگی میکند و آنجا سینما میخواند. چند فیلمنامه نوشته بود که آنها را خواندم و این فیلمنامه را پسندیدم و قصد کردم آن را بسازم. اسم اولیه این اثر «قصاص» بود که وقتی آن را برای اجازه ساخت به ارشاد بردیم این اسم را رد کرده و نام «گناهکاران» را بر آن گذاشتند و آن متن ساخته شد. این یک اثر پلیسی- اجتماعی است ولی به قواعد یک فیلم در ژانر پلیسی پایبند نیست.
سام قریبیان (نویسنده فیلمنامه):
داستان فیلم پلیسی و معمایی نوآر است پس در ساخت این فیلم باید قواعد فیلم نوآر رعایت میشد. یکسری فرمولهایی در داستانهای پلیسی وجود دارد و اینگونه داستانها آن را میطلبد، مثل حدس نزدن قاتل، ایجاد تعلیق در فیلم و نیز ایجاد تعلیق در داستان که همه اینها در گناهکاران رعایت شده است.
محمد متوسلانی( بازیگر):
حضور قریبیان یکی از مهمترین عواملی است که موجب شد در این فیلم بازی کنم. علاوه بر خود قریبیان، داستان و فیلمنامه هم در من شوق حضور در این اثر را ایجاد کرد. ژانری که در این فیلم انتخاب شده بود درست پیش رفت و هیچ چیز اضافهای در فیلم دیده نشد و این عامل موفقیت این اثر است.
حاشیهها
پوریا پورسرخ در حالی امسال در جشنواره فیلم فجر حضور یافت که به گفته خودش حال روحی خوبی نداشت چراکه پول زیادی از او دزدیدهاند.
در حاشیه نشست پرسش و پاسخ فیلم «هیچکجا هیچکس» وقتی بحث به ارز و دلار کشید، مهناز افشار گفت: اگر به جای بحث دستمزدها به قیمت دلار توجه میکردیم الان وضعمان بهتر بود!