۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۱:۳۳

واران: مسی همانی بود که فکر می‌کردم

 

 

آ.اس- فردریک هرمل: واران با ال‌کلاسیکوی چهارشنبه شب، ره صد ساله را یک شبه طی کرد و خود را به محبوب قلوب هواداران رئال تبدیل کرد. حالا سرخوش از این روزهای درخشان، با آ.اس و مارکا مصاحبه کرده است.

***

حس نمی‌کنی چهارشنبه شب یک بازیکن بزرگ زاده شده باشد؟

شاید [می‌خندد]. نمی‌توانم خوشحال‌تر از این باشم، چرا که یک بازی بسیار کامل مقابل بارسا داشتم. هدفم این بود بیشترین تلاشم را انجام دهم اما زدن گل مساوی، یک اتفاق خیلی خاص بود. همه چیز مثل یک رویا بود. اینها چیزهایی بود که نمی‌شد تصورشان کرد اما به هر حال اتفاق افتاد. خب! من به کمی زمان نیاز داشتم تا باور کنم چه اتفاقی دارد برای من رخ می‌دهد.

این یک ال‌کلاسیکو بود و تو باید جای 2 غول مثل په‌په و راموس را می‌گرفتی؛ نترسیدی؟

نه! نترسیدم. هیجان زده بودم، چرا که بازی مقابل بارسا، نبردی نیست که هر روز بتوانی انجام دهی. من در رئال‌مادرید هستم. بازیکنان در اینجا باید برای چنین مسابقاتی آماده باشند. حالا خوب می‌دانم رئال‌مادرید چه مفهومی دارد.

اما با تنها 19 سال سن، چطور اینقدر آرام هستی؟

حقیقت این است که من همیشه اینگونه بوده‌ام. در حرفه‌ام همیشه تلاش می‌کنم فشارها را از روی دوشم بردارم. با انجام این کار، همه چیز خودش به سادگی پیش می‌رود.

روی گل انگار کاملا می‌دانستی باید چه کار کنی.

خب! وقتی که مسعوت اوزیل سانتر می‌کرد، به خودم گفتم باید خودم را بلند به سمت بالا پرتاب کنم، پس با تمام قدرتم این کار را کردم.

بازی برگشت با بارسلونا چطور خواهد بود؟

با این نتیجه همه چیز محتمل است و برای بردن به نوکمپ خواهیم رفت.

مارکا - پابلو پولو : پس از چنین بازی‌ای، چه حسی داری؟

خیلی خوشحالم. بازی بسیار کاملی داشتم و هدفم نیز همین بود. یک گل زدم که خیلی رویایی بود.

توقع این بازی را از خودت داشتی؟

همیشه سعی می‌کنم بیشترین تلاشم را داشته باشم. این حقیقت که بارسا جلوی من است، هیچ هراسی به من اضافه نکرد. آنها یک حریف مثل بقیه بودند.

مسی؟

همان طور بود که فکر می‌کردم.

در ابرها هستی؟

بله! اوضاع خارج از تصور پیش رفت. حالا نیاز به زمان دارم تا این اتفاقات را هضم کنم.

گل را چطور به یاد داری؟

یادم است که اوزیل یک توپ را ارسال کرد. توپ به خوبی روی سر من جا گرفت و به مکان درستی رفت. با خرسندی خوشحالی کردم. حس فوق‌العاده‌ای داشتم، خیلی خاص بود. پیروزی می‌توانست این خوشحالی را کامل کند، حیف شد! چرا‌که می‌خواستیم ببریم. این همیشه برای تیم مهم است.

نترسیدی؟

من هراسی ندارم. سعی می‌کنم بهترین تلاشم را داشته باشم. نبود کاسیاس و په‌په مسؤولیتم را بیشتر می‌کرد. در چنین بازی‌ای، احساسات زیادی وجود دارد که باید به آنها عادت کرد.

در رختکن، هم‌تیمی‌ها چه گفتند؟

خیلی خوشحال بودند. همه تبریک گفتند و این برایم خوشایند بود.

این خونسردیت اکتسابی است یا ذاتی؟

نه! مربوط به ذات خودم است. سعی می‌کنم فشار را بیش از آن چیزی که هست، حس نکنم و همه چیز به‌خوبی پیش می‌رود.

ارسال نظر
captcha