اخلاق حقوق بشری
اخیرا عمادالدین باقی مقاله‌ای در ضمیمه روزنامه اعتمادملی نوشته که برداشت آزادی از آن در زیر می‌آید:
گاهی چنان داوری‌ها شدید و غلیظ است و خبر تنظیم شده اثر القایی دارد که می توان گفت خبر به اندازه‌ای دارای داوری بوده و به سود یا علیه متهم تنظیم شده که پیش از هرگونه محاکمه‌ای، خواننده خبر حکم خود را صادر می کند. این اتفاق در سرویس حوادث روزنامه‌ها زیاد می‌افتد. مثلا روزنامه‌ای تیتر می‌کند که: «مرد همسرکش با 35 ضربه چاقو حلیمه را کشت» اما متن خبر را که می‌خوانی ملتفت می‌شود مرد همسرکش اول که با حلیمه ازدواج کرد عاشق وی بود اما بعد به خاطر شرایط روزگار دچار مشکلات روحی شد و در آن حادثه هم، طفلک قصد خاصی نداشت، یک مقدار عصبانی شده بود و از کوره دررفت. حالا چون یکی زنش را با 35 ضربه چاقو کشته باشد، قاتل است؟! جنایتکار است؟! اصلا از کجا معلوم نیت آن مرد از کشتن همسرش شرافتمندانه نبوده باشد؟! یک وقت هم هست که آدم از دوست داشتن زیاد، به قتل مبادرت می‌کند که خبرنویسان روزنامه‌ها باید دقت کنند و همینطوری به دیگران تهمت قتل و جنایت نزنند. متاسفانه خبرنگاران همچین در این مواقع غلو می‌کنند که انگار مرد با 350 ضربه طرفش را کشته حال آنکه فقط 35 ضربه زده، آن هم لابد عصبانی بوده. حقوقش را دیر گرفته. کارت سوختش گم شده. از شکم مادر که قاتل به دنیا نیامده، یا چرا راه دور برویم؟ همین شیمون پرز. خب، رجب طیب اردوغان باید دقت کند که پرز هم آدم است و انسان جایزالخطاست و الا هیچ‌کس دوست ندارد که خون و خونریزی راه بیندازد. پرز اگر بر اعصابش بیشتر مسلط بود، عمراً دست به قتل کودکان می‌زد. بعد هم در دعوا که نقل و نبات خیر نمی‌کنند.
در همان حادثه، حلیمه اول شوهرش را گاز گرفت، بعد مرد عصبانی شد و حلیمه را با 35 ضربه چاقو کشت. حالا انگار چی شده؟ برمی‌دارند تیتر می‌زنند که مرد جنایتکار، شرور عاصی، همسر جانی. با من باشد حتی نمرود را هم آدم خوبی می‌دانم. جامعه مقصر است. خب نمرود چرا از کوره درمی‌رفت؟ تقصیر جامعه نبود؟ خب اگر جامعه، نمرود را درک می‌کرد و روی مخش نمی‌رفت، نمرود مگر مرض داشت که آدم بکشد؟! صدام هم همینطور. پرز هم. قاتل دوچرخه‌سوار هم. خب جامعه اگر برای فرید بغلانی، شخصیت قائل می‌شد و آنقدر فرید را اذیت نمی‌کرد، فرید کجا همچین می‌کرد؟! فرید بغلانی هم به اعتقاد من می‌توانست مثل فرید زکریا، سردبیر نیوزویک شود اما آنقدر عصبانی شد که از کوره دررفت. البته حق هم داشت. آدم در عصر اینترنت با دوچرخه رفت و آمد کند، خب، آدمکش هم می‌شود. حالا اصلا فرض بگیریم فرید بغلانی، دختربچه‌ها را نمی‌کشت؛ من می‌خواهم ببینم آیا این دختربچه‌ها می‌خواستند تا قیامت زنده بمانند؟! مرگ، حق است. چه فرید بغلانی بکشد چه شوهر حلیمه. وقتی قرار است همه ما بمیریم حالا چه فرقی می‌کند، دو روز این‌ورتر، اون‌ورتر. خلاصه من شرم دارم که شوهر حلیمه را قاتل بنامم یا وی را جنایتکار بدانم. اگر حلیمه اول گاز نمی‌گرفت که شوهرش 35ضربه چاقو نمی‌کرد توی شکمش. به اعتقاد من دستگاه قضایی شوهر حلیمه را به جای اینکه اعدام کند باید ببرد تفریح. او واقعا به استراحت نیاز دارد. جامعه در قبال او مسؤول است. حتی خود حلیمه که حالا مرده موظف است آن دنیا از شوهرش بگذرد. حالا 35ضربه چاقو که این حرف‌ها را ندارد. آدم باید گذشت کند. جخت بلا می‌گویند مردی هم در نازی‌آباد دو بچه‌اش را کشت. خب کشت که کشت. حالا شد قاتل؟ مگر هر کسی، بچه‌اش را خفه کند، بعد آتش بزند، قاتل است؟ جنایتکار است؟ شما باید ببینید این دوتا وروجک چکار کردند که پدرشان مجبور شد آنها را سر به نیست کند؟ لابدیک کرمی ریخته بودند و‌الا چرا من همچین کاری نمی‌کنم؟! حالا آمدیم و مردی از کوره دررفت و بچه‌هایش را خفه کرد. آیا روزنامه‌ها حق دارند تیتر بزنند: «مرد جلاد جگرگوشه‌هایش را به باد داد»؟! چطور آنوقت که پدر و بچه‌ها از سرو کول همدیگر بالا می‌رفتند، روزنامه‌ها چیزی نمی‌نوشتند، حالا که همچین شده، تیتر می‌زنند فلان و بهمان؟! این راستش اخلاق حقوق بشری نیست. ما حق نداریم، هر کسی را که کس دیگری را ولو با 35ضربه چاقو می‌کشد، قاتل بدانیم. هر قاتلی هم جنایتکار نیست. هیچ کس را در قبر دیگری نمی‌گذارند. فرید بغلانی به دین خود، فرید زکریا به دین خود!!
ادامه بلاتکلیفی تا پایان هفته
یعنی شکست قطعی اصلاح‌طلبان
وزیر راه و ترابری در دولت اصلاحات گفت:«اگر آقای خاتمی یا مهندس موسوی تا آخر این هفته نظر نهایی خود را برای حضور در انتخابات اعلام نکنند بهتر است اصلاح‌طلبان از صحنه رقابت کنار بکشند زیرا شکست آنها قطعی است». احمد خرم، با بیان اینکه هم اکنون هم یک ماهی برای اعلام نامزدی خاتمی یا موسوی دیر شده است، اظهار داشت:«تشکیل ستاد و کارهای اجرایی انتخابات چندین ماه زمان می‌برد بنابراین اصلاح‌طلبان باید یک ماه پیش از این وضعیت خود را روشن می‌کردند و اگر تا آخر این هفته یا نهایتا تا پایان دهه فجر تکلیف مشخص نشود، بهتر است از حضور در انتخابات منصرف شوند و کاندیدای دیگری به میدان آید». وزیر راه و ترابری در دولت اصلاحات با بیان اینکه این موضوع هم بعید نیست که آقای خاتمی و مهندس موسوی هر دو با هم به انتخابات وارد شوند، گفت:«اگر مهندس موسوی تردید دارد و به فرصتی یک ماهه یا بیشتر برای تصمیم گیری نیازمند است، اما آقای خاتمی باید تکلیف حضور خود در انتخابات را مشخص کند بعد اگر مهندس موسوی هم اعلام حضور کرد آنگاه تا روز ثبت نام یا حتی پس از آن وقت است که با توجه به شرایط و مشخص شدن اینکه رای‌آوری کدام یک بیشتر است یکی به نفع دیگری کنار رود». روزخند
اخلاق حقوق بشری
اخیرا عمادالدین باقی مقاله‌ای در ضمیمه روزنامه اعتمادملی نوشته که برداشت آزادی از آن در زیر می‌آید:
گاهی چنان داوری‌ها شدید و غلیظ است و خبر تنظیم شده اثر القایی دارد که می توان گفت خبر به اندازه‌ای دارای داوری بوده و به سود یا علیه متهم تنظیم شده که پیش از هرگونه محاکمه‌ای، خواننده خبر حکم خود را صادر می کند. این اتفاق در سرویس حوادث روزنامه‌ها زیاد می‌افتد. مثلا روزنامه‌ای تیتر می‌کند که: «مرد همسرکش با 35 ضربه چاقو حلیمه را کشت» اما متن خبر را که می‌خوانی ملتفت می‌شود مرد همسرکش اول که با حلیمه ازدواج کرد عاشق وی بود اما بعد به خاطر شرایط روزگار دچار مشکلات روحی شد و در آن حادثه هم، طفلک قصد خاصی نداشت، یک مقدار عصبانی شده بود و از کوره دررفت. حالا چون یکی زنش را با 35 ضربه چاقو کشته باشد، قاتل است؟! جنایتکار است؟! اصلا از کجا معلوم نیت آن مرد از کشتن همسرش شرافتمندانه نبوده باشد؟! یک وقت هم هست که آدم از دوست داشتن زیاد، به قتل مبادرت می‌کند که خبرنویسان روزنامه‌ها باید دقت کنند و همینطوری به دیگران تهمت قتل و جنایت نزنند. متاسفانه خبرنگاران همچین در این مواقع غلو می‌کنند که انگار مرد با 350 ضربه طرفش را کشته حال آنکه فقط 35 ضربه زده، آن هم لابد عصبانی بوده. حقوقش را دیر گرفته. کارت سوختش گم شده. از شکم مادر که قاتل به دنیا نیامده، یا چرا راه دور برویم؟ همین شیمون پرز. خب، رجب طیب اردوغان باید دقت کند که پرز هم آدم است و انسان جایزالخطاست و الا هیچ‌کس دوست ندارد که خون و خونریزی راه بیندازد. پرز اگر بر اعصابش بیشتر مسلط بود، عمراً دست به قتل کودکان می‌زد. بعد هم در دعوا که نقل و نبات خیر نمی‌کنند.
در همان حادثه، حلیمه اول شوهرش را گاز گرفت، بعد مرد عصبانی شد و حلیمه را با 35 ضربه چاقو کشت. حالا انگار چی شده؟ برمی‌دارند تیتر می‌زنند که مرد جنایتکار، شرور عاصی، همسر جانی. با من باشد حتی نمرود را هم آدم خوبی می‌دانم. جامعه مقصر است. خب نمرود چرا از کوره درمی‌رفت؟ تقصیر جامعه نبود؟ خب اگر جامعه، نمرود را درک می‌کرد و روی مخش نمی‌رفت، نمرود مگر مرض داشت که آدم بکشد؟! صدام هم همینطور. پرز هم. قاتل دوچرخه‌سوار هم. خب جامعه اگر برای فرید بغلانی، شخصیت قائل می‌شد و آنقدر فرید را اذیت نمی‌کرد، فرید کجا همچین می‌کرد؟! فرید بغلانی هم به اعتقاد من می‌توانست مثل فرید زکریا، سردبیر نیوزویک شود اما آنقدر عصبانی شد که از کوره دررفت. البته حق هم داشت. آدم در عصر اینترنت با دوچرخه رفت و آمد کند، خب، آدمکش هم می‌شود. حالا اصلا فرض بگیریم فرید بغلانی، دختربچه‌ها را نمی‌کشت؛ من می‌خواهم ببینم آیا این دختربچه‌ها می‌خواستند تا قیامت زنده بمانند؟! مرگ، حق است. چه فرید بغلانی بکشد چه شوهر حلیمه. وقتی قرار است همه ما بمیریم حالا چه فرقی می‌کند، دو روز این‌ورتر، اون‌ورتر. خلاصه من شرم دارم که شوهر حلیمه را قاتل بنامم یا وی را جنایتکار بدانم. اگر حلیمه اول گاز نمی‌گرفت که شوهرش 35ضربه چاقو نمی‌کرد توی شکمش. به اعتقاد من دستگاه قضایی شوهر حلیمه را به جای اینکه اعدام کند باید ببرد تفریح. او واقعا به استراحت نیاز دارد. جامعه در قبال او مسؤول است. حتی خود حلیمه که حالا مرده موظف است آن دنیا از شوهرش بگذرد. حالا 35ضربه چاقو که این حرف‌ها را ندارد. آدم باید گذشت کند. جخت بلا می‌گویند مردی هم در نازی‌آباد دو بچه‌اش را کشت. خب کشت که کشت. حالا شد قاتل؟ مگر هر کسی، بچه‌اش را خفه کند، بعد آتش بزند، قاتل است؟ جنایتکار است؟ شما باید ببینید این دوتا وروجک چکار کردند که پدرشان مجبور شد آنها را سر به نیست کند؟ لابدیک کرمی ریخته بودند و‌الا چرا من همچین کاری نمی‌کنم؟! حالا آمدیم و مردی از کوره دررفت و بچه‌هایش را خفه کرد. آیا روزنامه‌ها حق دارند تیتر بزنند: «مرد جلاد جگرگوشه‌هایش را به باد داد»؟! چطور آنوقت که پدر و بچه‌ها از سرو کول همدیگر بالا می‌رفتند، روزنامه‌ها چیزی نمی‌نوشتند، حالا که همچین شده، تیتر می‌زنند فلان و بهمان؟! این راستش اخلاق حقوق بشری نیست. ما حق نداریم، هر کسی را که کس دیگری را ولو با 35ضربه چاقو می‌کشد، قاتل بدانیم. هر قاتلی هم جنایتکار نیست. هیچ کس را در قبر دیگری نمی‌گذارند. فرید بغلانی به دین خود، فرید زکریا به دین خود!!
ادامه بلاتکلیفی تا پایان هفته
یعنی شکست قطعی اصلاح‌طلبان
وزیر راه و ترابری در دولت اصلاحات گفت:«اگر آقای خاتمی یا مهندس موسوی تا آخر این هفته نظر نهایی خود را برای حضور در انتخابات اعلام نکنند بهتر است اصلاح‌طلبان از صحنه رقابت کنار بکشند زیرا شکست آنها قطعی است». احمد خرم، با بیان اینکه هم اکنون هم یک ماهی برای اعلام نامزدی خاتمی یا موسوی دیر شده است، اظهار داشت:«تشکیل ستاد و کارهای اجرایی انتخابات چندین ماه زمان می‌برد بنابراین اصلاح‌طلبان باید یک ماه پیش از این وضعیت خود را روشن می‌کردند و اگر تا آخر این هفته یا نهایتا تا پایان دهه فجر تکلیف مشخص نشود، بهتر است از حضور در انتخابات منصرف شوند و کاندیدای دیگری به میدان آید». وزیر راه و ترابری در دولت اصلاحات با بیان اینکه این موضوع هم بعید نیست که آقای خاتمی و مهندس موسوی هر دو با هم به انتخابات وارد شوند، گفت:«اگر مهندس موسوی تردید دارد و به فرصتی یک ماهه یا بیشتر برای تصمیم گیری نیازمند است، اما آقای خاتمی باید تکلیف حضور خود در انتخابات را مشخص کند بعد اگر مهندس موسوی هم اعلام حضور کرد آنگاه تا روز ثبت نام یا حتی پس از آن وقت است که با توجه به شرایط و مشخص شدن اینکه رای‌آوری کدام یک بیشتر است یکی به نفع دیگری کنار رود». ارسال نظر
پربیننده