سومین روز از جشنواره فیلم فجر میزبان فیلم‌های «گهواره‌ای برای مادر»، «افسانه سرزمین گوهران»، «روز روشن»، «برلین 7-» و «فرشتگان قصاب» بود.
گهواره‌ای برای مادر
پناه‌برخدا رضایی، کارگردان:
بعد از ساخت «چراغی در مه» 5 سال فیلم نساختم و مشغول مستندسازی بودم. تقریبا 2 سال قبل طرح اولیه «گهواره‌ای برای مادر» ذهنم را درگیر کرد و شخصا احساس نیاز کردم که این فیلم را بسازم تا ادای دینی به مقام مادر داشته باشم به همین دلیل آن را به آقای مهکام پیشنهاد دادم تا فیلمنامه‌اش را بنویسد.
افسانه سرزمین گوهران
مجید شاکری، کارگردان:
«افسانه سرزمین گوهران» با استفاده از منابع قوی که در ادبیات ما وجود دارد و آن هم حاوی افسانه‌های کهن ایرانی است، ساخته شد. تولید انیمیشن سخت و زمان‌بر است و برخلاف فیلم‌های سینمایی که تولیدشان چند‌ماه طول می‌کشد پروسه تولید انیمیشن بسیار طولانی است. پروسه تولید انیمیشن «افسانه سرزمین گوهران» تقریبا 3 سال طول کشید، البته باید يادآور شوم که پیش از تولید این انیمیشن، زمان طولانی‌تری نیز صرف نوشتن فیلمنامه این اثر توسط دوستان توانمند فیلمنامه‌نویسمان شد.
روز روشن
حسین شهابی، کارگردان
: من پیش از این چند فیلم کوتاه و چندین فیلم ویدئویی ساخته‌ام. بیشتر در زمینه دغدغه‌های اجتماعی کار می‌کنم و نگارش فیلمنامه «روز روشن» نیز حدود یک‌سال طول کشید. «روز روشن» یک رئال اجتماعی و موضوع نجات جان یک آدم برای واکاوی افراد جامعه است. به نوعی «روز روشن» یک درام تراژیک است. قصد من در این فیلم تحلیل اجتماعی است.
مهران احمدی، بازیگر:
زنده باد سینمای مستقل. طی روزهای گذشته جهانگیر الماسی در برنامه هفت عنوان کرد ما سینمای غیردولتی نداریم، گبرلو هم فراموش کرد از روز روشن نام ببرد که متعلق به سینمای مستقل است. ما برای ساخت این فیلم از جیب خودمان خرج کردیم. همه می‌دانند برای ساختن چنین آثاری چه مشکلاتی وجود دارد و چه هزینه‌های هنگفتی در دستگاه‌های دولتی خرج فیلم‌ها می‌شود. درود می‌فرستم به کسانی که برای فرهنگ این کشور تلاش می‌کنند و نفسشان بند آمده است. من به این امید زنده‌ام که سال دیگر هم فیلم مستقلی در جشنواره داشته باشیم.
پانته‌آ بهرام: آنچه باعث می‌شود همه ما امروز اینجا باشیم علاقه ما به پدیده سینماست. هر بازیگری به حرفه خود سخت علاقه‌مند است و مدام خودش را با خودش مقایسه می‌کند و سعی می‌کند از خودش جلو بزند. برخی شخصیت‌های این فیلم مثل روشن دارای موقعیت پیچیده است. به نوعی این شخصیت مانند خاله شادونه است، درگیری‌هایش با بچه‌هاست و باوری به سختی اجتماع ندارد و بیشتر تماس‌هایش با بچه‌ها و خانواده‌ها بوده است.
برلین 7-
رامتین لوافی، کارگردان:
فیلمنامه توسط محمدرضا گوهری نوشته شده بود آقای پورشریف به من پیشنهاد دادند، فیلمنامه را خواندم و کار شروع شد. تمام افراد گروه دغدغه ساخت فیلم را داشتند، داستان ما درونمایه ضدجنگ دارد و به روابط آدم‌ها، موقعیت و شرایط آنها می‌پردازد. قصه اصلی ما خانواده کوچک عراقی است و بهروز یکی از داستان‌های فرعی است. قرار بود داستانی درباره عراق بسازیم و مهاجرت که در ارائه داستان مهاجرت آدم‌های متعددی را باید در نظر می‌گرفتیم که یکی از آنها بهروز بود. باید کشوری انتخاب می‌کردیم که مهاجرپذیر باشد و آلمان کشوری مهاجرپذیر بود و بیشترین مهاجر را داشتم. برلین را برای فیلم انتخاب کردم زیرا به عقیده من شهری است که کاراکتر و شخصیت دارد.
مصطفی زمانی، بازیگر:
از فیلم لذت بردم. از نگاه من فیلم داستان آدم‌هایی است که به دنبال امید می‌گردند و از شرایط خود خسته شده‌اند قصه عراقی و مهاجرت آن پررنگ است. دوست داشتم تجربه بین‌المللی با بازیگران خارجی را داشته باشم، من زبان انگلیسی را نمی‌دانستم و قرار بود به زبان فارسی صحبت کنم اما به دلیل انتخاب بازیگر آمریکایی برای نقش مقابلم من تلاش کردم انگلیسی را بیاموزم که در فرصت زمانی یک هفته توانستم یاد بگیرم.