سالن اصحاب رسانه در چهارمین روز جشنواره سی و یکم میزبان فیلمهای «عقاب صحرا»، «اشیا از آنچه در آینه میبینید به شما نزدیکترند»، «يك دو سه، پنج»، «قاعده تصادف» و «ابرهای ارغوانی» بود.
عقاب صحرا
مهرداد خوشبخت، کارگردان:
پیشتولید این فیلم سینمایی شهریور سال گذشته و بازنویسی فیلمنامه نیز از همان زمان آغاز شد. 3 ماه فیلمبرداری این فیلم در بیابانهای یزد به طول انجامید، مکه و مدینه را نیز کاملا بازسازی کردیم. ستارهها معمولا به تولید فیلمها کمک میکنند اما در فیلمهای تاریخی این اتفاق روی نمیدهد. حتی در فیلمهای «ملک سلیمان» و «مریم مقدس» هم شاهد حضور ستارهها نبودیم و این فیلمها خودشان ستارهها را ساختند. معتقدم باید از تولید فیلم دفاع کنیم چون هر فیلمی ساخته میشود موجب سرکار رفتن تعداد زیادی از عوامل سینمای ایران میشود بنابراین نباید بگویند چرا امثال من کار میکنیم. باید عنوان شود چرا هنرمندانی مثل کیانوش عیاری، مجید جوانمرد و بسیاری دیگر از فیلمسازان ما شرایط ساخت فیلمهای مورد علاقهشان را پیدا نمیکنند.
روناک یونسی، بازیگر:
این فیلم اولین تجربه من در فیلمهای تاریخی بود و همیشه دوست داشتم این نوع سینما را هم تجربه کنم البته همینطور که آقای خوشبخت عنوان کردند همه بازیگران سرکار بودند و در نهایت مجبور شدند مرا انتخاب کنند. درباره ویژگیهای خانمها در آن زمان و محدودیتهایی که داشتند صحبتهای زیادی با کارگردان و البته خانمی نویسنده که در کنار ما حضور داشتند داشتم و با توجه به راهنماییهایی که گرفتم در نهایت تلاش کردم شخصیت نصیبه را به خودم نزدیکتر کنم.
اشیا از آنچه درآینه میبینید
به شما نزدیکترند
نرگس آبیار، کارگردان:
این فیلم در ستایش امانتداری ساخته شده و در آن لحظات واقعی روزمره یک زن نشان داده میشود. «اشیا از آنچه در آینه...» یک هشدار است. این جمله مخاطب را به فکر وامیدارد و اتفاقات پیش پا افتاده و وقایعی را پیش میآورد که نزدیکتر از آنچه که تصور میکنیم به ما هستند. تاکید من در این فیلم بر آن بود که از چیزی استفاده نکنیم که از فیلم بیرون بزند. پس از تدوین و صداگذاری، فیلم را به چند نفر نشان دادم که متوجه شدم خانمها بیشتر با فیلم ارتباط برقرار میکنند. البته ممکن است شباهتهایی میان این فیلم و فیلم «به همین سادگی» رضا میرکریمی هم وجود داشته باشد و من هم خوشحال میشوم کارم با کارگردانی چون آقای میرکریمی مقایسه شود.
گلاره عباسی، بازیگر:
اولین چیزی که توجه من را جلب کرد قصه فیلم بود و بیشتر به همین خاطر که شخصیت فیلم واقعی و شبیه کسانی است که هر روز آنها را میبینم و بخشی از آن به خود من نزدیک است در این فیلم بازی کردم.
قاعده تصادف
بهنام بهزادی، کارگردان:
شعفانگیزترین جلسه برای من در کل فیلمسازی، بار اولی است که فیلمم را شما میبینید. عکسهای «تنها 2بار زندگی میکنیم» نیز از آن روزها مانده و هنوز چاپ میشود البته لطفا عکسهای دیگر را هم برای چاپ انتخاب کنید. همواره دوست دارم از جنس سینمایی کار کنم که جدیترین و بهترین مخاطب آن اهالی جدی سینما، نویسندگان و منتقدان هستند. همینطور کسانی که به سینما علاقه داشته و به آن عشق میورزند بویژه افرادی که آن را یک هنر میدانند نه لزوما سرگرمی.
امیر جعفری، بازیگر:
فیلمنامه از اردیبهشت قرار بود کار شود اما آنقدر از کار حمایت کردند که مجبور شدیم آبانماه آن را کلید بزنیم. فیلمی که دیدید کار سختی بود. ما همچون تئاتر برای بازی تمرین کردیم و واو به واو فیلمنامه را به زبان آوردیم. بهزادی به من بگوید بیا برویم جهنم هم من با او میروم. نمونه پدری که در این فیلم نقشش را بازی میکنم در مملکت وجود دارد و چیز عجیب و غریبی نیست بلکه نمونه متداولی به حساب میآید. او نگران خانوادهاش بود و تعجب میکنم که مطرح شده فیلم بنیان خانواده را نابود میکند.