علیرضا کردی:
تیم ملی فوتبال ترکیه تا قبل از جام ملت‌های اروپا در سال 96 محلی از اعراب میان تیم‌های مطرح اروپایی نداشت و همواره به عنوان تیمی درجه 3 شناخته می‌شد اما پس از پایان یورو 96 شکل و نوع فوتبال در کشور ترکیه دچار دگردیسی فراوانی شد. در اواخر دهه 80 میلادی طی یک برنامه‌ریزی مدون و هوشمندانه فوتبال در سرزمین عثمانی رنگ و بوی دیگری به خود گرفت؛ پشتیبانی تمام قد و کامل دولت ترکیه از فوتبال، دادن وام‌های بلندمدت با بهره ناچیز به باشگاه‌ها، ورود کاملا اصولی بخش خصوصی به فوتبال و سرمایه‌گذاری در هر 2 بخش سخت‌افزار و نرم‌افزار فوتبال موجب شد ترک‌ها بتوانند طی یک بازه زمانی تقریبا میان‌مدت به اولین آرزو و هدف خود که حضور در مرحله نهایی جام ملت‌های اروپا بود برسند، آن هم در شرایطی که در این راه توانسته بودند تیم‌هایی مانند سوئد و سوییس را از پیش رو بردارند. حضور برای اولین بار در بازی‌های یورو اگرچه با حذف بدون امتیاز در مرحله گروهی آن هم بدون زدن حتی یک گل برای‌ترک‌ها به پایان رسید اما نشان‌دهنده توان و پتانسیل بالای آنها بود، به نحوی که ترکیه برابر تیم قدرتمند پرتغال آن روزها و کرواسی شگفتی‌ساز آن دوره فقط با یک گل شکست خورد. ضمن اینکه در انتهای رقابت‌ها ترکیه برنده جایزه بازی جوانمردانه نیز شد. یورو 96 به‌رغم نتیجه تلخش، تجربه‌ای بسیار بزرگ و شروع دوران درخشانی برای عثمانی‌های بلندپرواز بود. عملکرد تقریبا مناسب ترکیه در جام ملت‌های اروپا 96 موجب شد ستارگان دنیای فوتبال علاقه‌مند به حضور در فضای ناشناخته فوتبال این کشور شوند، بین سال‌های 96 تا 2000 تیم مطرح گالاتاسرای با جذب چند فوق‌ستاره فوتبال دنیا مانند گئورگی هاجی، کلودیو تافارل و پوپسکیو رونق تازه‌ای به لیگ فوتبال ترکیه بخشید. اما سال 2000 سال به بار نشستن برنامه‌ریزی بلندمدت و هدفمند ترک‌ها در زمینه باشگاهی و ملی بود، سالی که با قهرمانی تیم گالاتاسرای در جام یوفا با شکست دادن تیم آرسنال در فینال، صعود‌ترکیه به جمع 8 تیم پایانی یورو 2000 و در نهایت قهرمانی مجدد شیرهای استانبول این بار در سوپرکاپ اروپا و آن هم با شکست دادن تیم قدرتمند رئال‌مادرید همراه شد. یکی از مهم‌ترین رویدادهای فوتبال در سال 2000، مسابقات جام ملت‌های اروپا در کشورهای هلند و بلژیک بود، رقابت‌هایی که به خوبی چهره یک مدعی تازه در عرصه فوتبال را به جهانیان نشان داد، تیمی که با قدرت اراده مردان بی‌ادعای خود کل فوتبال اروپا را به تفکر واداشت. سال 2000 سال شکوفایی نسل طلایی فوتبال ترکیه در قاره سبز بود، نسلی که 2 سال بعد و در بازی‌های جام‌جهانی تا مرحله نیمه‌نهایی پیش رفت و در نهایت با بوسه زدن به مدال سیمین آن، نام طلایی خود را برای همیشه در تاریخ فوتبال دنیا حک کرد. پس از کسب مدال برنز جام‌جهانی 2002 ترکیه توانست مدال برنز جام کنفدراسیون‌ها در سال 2003 را نیز کسب کند و پس از آن فوتبال ملی ترکیه دچار افت نامحسوسی شد و از این سال به بعد نتایج سینوسی‌وار ترک‌ها موجب شد نتوانند به مرحله نهایی یورو 2004 و جام‌جهانی 2006 راه پیدا کنند. پس از یک رکود 4 ساله در عرصه ملی‌ترکیه توانست در مسابقات یورو 2008 مجدداً اعاده حیثیت کند، نمایش متعصبانه و هجومی‌ترک‌ها در طول این مسابقات نشان‌دهنده جاری شدن خون جدیدی در رگ‌های فوتبال این کشور بود، بدون شک فوتبالی را که ترکیه در یورو 2008 ارائه کرد از لحاظ فنی بهترین فوتبال تاریخ این کشور بوده است. زدن 5 گل در 3 دقیقه پایانی بازی با تیم‌های سوییس (دقیقه 2+90)، جمهوری چک (دقیقه 87 و 89)، کرواسی (دقیقه 2+120) و آلمان (دقیقه 87) فقط بیانگر روحیه شکست‌ناپذیر ترک‌ها بود. اگرچه آنها در مرحله نیمه‌نهایی با گل دقیقه 90 فیلیپ لام برابر تیم قدرتمند آلمان شکست خوردند و از راهیابی به فینال بازماندند اما یکبار دیگر ثابت کردند فوتبال با برنامه و هدفدار نتیجه‌ای جز موفقیت در پی نخواهد داشت. پس از یورو 2008 تاکنون به‌رغم اینکه ترکیه از راهیابی به جام‌جهانی 2010 و جام ملت‌های 2012 بازماند اما شاخص فوتبال این کشور همواره رو به بالا بوده؛ داشتن زیرساخت‌های بسیار مناسب و از همه مهم‌تر وجود استعدادهای فراوان در این کشور موجب شده هر سال ستاره‌های بیشتری برای بازی در سوپر لیگ‌ترکیه علاقه نشان دهند، به نحوی که در چند سال گذشته نیز بازیکنان و مربیان نام‌آشنای فراوانی مانند گوتی، کوآرشما، هلدر پوستیگا، روبرتو کارلوس، آلکس، استفان آپیا، موسلرا، گاس هیدینک و... تیم‌های ترک را برای ادامه کار حرفه‌ای خود انتخاب کرده‌اند. با اینکه فوتبال ترکیه در 2 سال گذشته درگیر مسائل مربوط به رسوایی مالی و تبانی سران باشگاه فنرباغچه بود اما هنوز هم لیگ فوتبال این کشور در بالاترین سطح خود و بسیار پرهیجان و باکیفیت دنبال می‌شود.