گروه سیاسی
: دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی ایران اعلام کرد در پی گفت‌وگوی تلفنی روز سه‌شنبه میان علی باقری و هلگا اشمیت، ایران و 1+5 توافق کردند تا دور جدید گفت‌وگوها را در 8 اسفند‌ماه سال جاری در قزاقستان برگزار کنند، البته هنوز روشن نیست که مذاکرات در شهر آلماتی برگزار خواهد شد که تردد به آن آسان‌تر و شرایط آب و هوایی آن بهتر است یا اینکه شهر آستانه پایتخت قزاقستان به عنوان میزبان برگزاری مذاکرات معین می‌شود. از هم‌اکنون مهم‌ترین مساله این خواهد بود که دستور کار، محتوا و روند مذاکرات چگونه خواهد بود. روز گذشته همچنین سخنگوی کاترین اشتون با تایید انجام مذاکرات بعدی میان ایران و 1+5 در هشتم اسفند در قزاقستان به نقل از رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا ابراز امیدواری کرد مذاکرات آتی میان ایران و 1+5 سازنده باشد و پیشرفت ملموسی برای دستیابی به یک راه‌حل از طریق مذاکرات حاصل شود. مایکل مان در گفتوگو با ایسنا، درباره مذاکرات آتی ایران و 1+5 گفت: هلگا اشمیت، معاون کاترین اشتون، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا روز سه‌شنبه با دکتر علی باقری، معاون دبیر شورایعالی امنیت ملی ایران توافق کرد که دور بعدی مذاکرات بین 3 + 3 (انگلیس، فرانسه، آلمان و آمریکا، روسیه و چین) و ایران در آلماتی قزاقستان در 26 فوریه (8 اسفند) برگزار شود. وی با اشاره به بیانیه‌ای که روز سه‌شنبه از سوی کاترین اشتون دراین‌باره منتشر شده است، افزود: رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا مایل است از دولت قزاقستان به خاطر پیشنهاد سخاوتمدانه‌اش برای میزبانی مذاکرات تشکر کند. مان ادامه داد: کاترین اشتون امیدوار است این مذاکرات سازنده باشد و پیشرفت ملموسی برای دستیابی به یک راه‌حل از طریق مذاکرات برای رفع نگرانی‌های جامعه بین‌المللی پیرامون موضوع هستهای ایران حاصل شود.
مهر تأیید هاینونن بر پیشرفت هستهای ایران
خبر قطعی شدن زمان و مکان دور جدید مذاکرات ایران و 1+5 درحالی منتشر شده است که بازرس سابق سازمان ملل بر این باور است ایران می‌تواند قادر باشد هزاران سانتریفيوژ نسل جدید را تولید کند. به این ترتیب اولی هاینونن که نامی آشنا در پرونده هستهای ایران به شمار می‌رود، به اظهارات مقامات تهران درباره پیشرفت‌های فنی در عرصه هستهای، مهر تایید زده است. تاکید بر توانمندی ایران در زمینه هستهای از آن جهت مهم است که می‌تواند به عنوان یکی از برگ‌های ایران در مذاکره با نمایندگان 1+5 به کار آید. به گزارش رویترز، هاینونن که تا سال 2010، معاون مدیر‌کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده، می‌گوید ایران خرید قطعات خاص مورد نیاز برای تولید سانتریفيوژهای جدید را از سال‌ها پیش آغاز کرده است؛ زمانی که تحریم‌های اعمالی علیه جمهوری اسلامی به اندازه امروز سنگین نبود. البته مشخص نیست که ایران قصد دارد چه تعداد سانتریفيوژ جدید در نطنز نصب کند اما این سایت از ظرفیت نصب ده‌ها هزار سانتریفيوژبرخوردار است. برخی گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که ایران احتمالا 3 هزار سانتریفيوژ جدید در نطنز نصب خواهد کرد. هاینونن در گفتوگو با رویترز این نکته را خاطرنشان کرده دلایل متعددی وجود دارد که نشان می‌دهد ایران این 3 هزار سانتریفيوژرا تولید کرده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که این سانتریفيوژها با سرعت به مراتب بالاتری در مقایسه با سانتریفيوژهای فعال کنونی اورانیوم غنی شده تولید می‌کنند. این در حالی است که ایران سال‌هاست برای تولید سانتریفيوژهای پیشرفته‌تر تلاش می‌کند تا آنها را جایگزین سانتریفيوژهای قدیمی متعلق به دهه 1970 میلادی کند که هم‌اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال کارشناسان و دیپلمات‌ها می‌گویند برخی مشکلات فنی در این زمینه وجود داشته که پروژه را به تاخیر انداخته است. آنها می‌گویند تحریم‌های سازمان ملل و کشورهای غربی علیه ایران، توانایی تهران برای دسترسی به یک فولاد خاص (فیبر کربن) و دیگر قطعات مورد نیاز برای سانتریفيوژهای پیشرفته‌تر را دشوار کرده است. با این وجود ایران که اتهامات غرب درباره تسلیحاتی بودن اهداف هسته‌ای‌اش را تکذیب می‌کند، تاکید دارد به توانایی بومی برای تولید سانتریفيوژها دست یافته است. یک دیپلمات غربی در این زمینه اظهار داشت، نسل دوم سانتریفيوژها در ایران، کمتر از مدل‌های قدیمی به واردات وابسته بوده‌اند. هاینونن که هم‌اکنون استاد دانشگاه هاروارد است، می‌گوید، این نکته در ابهام قرار دارد که ایران تا چه حدی توانسته مواد و قطعات مورد نیاز برای ساخت مدل‌های جدیدی از سانتریفيوژها را تولید کند و چه میزان را از خارج از کشور وارد کرده است. اما این کارشناس هستهای اهل فنلاند که سابقه‌ای طولانی در امور منع اشاعه دارد این جمله را اضافه می‌کند ایران از سال 2002 و 2003 خرید قطعات را آغاز کرده است؛ یعنی زمانی که تحریم‌ها و قوانین منع صادراتی به اندازه حال حاضر علیه جمهوری اسلامی فعال نبودند. گفتنی است سانتریفيوژهای جدید به ماشین‌های تولید‌کننده مظاعف نیز نیاز دارند و دستیابی به برخی قطعات مورد نیاز دیگر در تعداد بالا نیز برای ایران ساده نیست. هاینونن می‌گوید، با این حال ایران توانسته این قطعات را تولید کند یا آنها را از خارج وارد کند.