محسن جندقی:
منوچهر محمدی، تهیه‌کننده فیلم‌های نسبتا پرفروش رگ خواب تماشاگر ایرانی را به دست آورده و می‌داند مخاطبان از سینما چه می‌خواهند. فیلم‌های منوچهر محمدی معمولا ساده هستند اما به جایی سرک می‌کشند که کمتر کسی سراغش رفته است. روحانیت موضوعی بود که فیلم‌های قبلی وی را در عین سادگی پرفروش کرده بود که «طلا و مس» نمونه‌ای بارز از این دست محسوب می‌شود. محمدی طرح اولیه را خلق می‌کند و به فیلمنامه‌نویس سفارش می‌دهد و پس از آن کار را به کارگردان می‌سپارد. تكه‌‌هاي سياسي او كه بعضا گل‌درشت از فيلم‌هايش بيرون مي‌زند از جمله نقاط ضعف كارهاي او است. فیلم جدید وی هم با نام «حوض نقاشی» تمام این ویژگی‌ها را دارد؛ ساده است، موضوع تازه‌ای دارد و طرح منوچهر محمدی است! «حوض نقاشی» فیلم قابل‌اعتنایی است اما نه به علت داشتن قصه‌ای ناب و فیلمنامه‌ای تاپ بلکه فقط به یک علت و آن هم شهاب حسینی.
«حوض نقاشی» نمونه بارز فیلمی است که یک نفر همه بار را به دوش می‌کشد و اتفاقا می‌تواند آن بار را به مقصد برساند. این فیلم قصه زوجی اوتیسم (سندروم داون) با بازی شهاب حسینی و نگار جواهریان را روایت می‌کند که در اتفاقی نادر (نه بی‌سابقه) بچه‌دار می‌شوند. آنها با بزرگ‌تر شدن فرزند، دچار چالش می‌شوند و در طول فیلم شاهد یکی از چالش‌های بزرگ هستیم. مخاطب با دیدن شهاب حسینی با نقش تازه و عجیب و غریبش ارتباط برقرار می‌کند و تا پایان فیلم این ارتباط پابرجا می‌ماند. «حوض نقاشی» کارگردانی خوبی هم دارد و همه چیز سر جای خود است اما داستان چیزی کم دارد و آن خود داستان است. بزرگ‌ترین چالشی که در فیلم می‌بینیم این است که فرزند این زوج آنها را درک نمی‌کند و با خوردن سیلی از پدر به خانه دوست که اتفاقا پسر ناظمشان در مدرسه است، پناه می‌برد. گره فیلمنامه همین است و دیگر فراز و فرودی در «حوض نقاشی» نمی‌بینیم. همچنین بازی نگار جواهریان کمی توی ذوق می‌زند چراکه این نقش را قبلا هم در دیگر فیلم‌هایش دیده‌ایم؛ نگار جواهریان «طلا و مس»، «اینجا بدون من» و حتی
«يه حبه قند» همان جواهریان «حوض نقاشی» است با کمی تفاوت. می‌توان گفت نقش شهاب حسینی حتی جواهریان را هم تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و مخاطب بیشتر دوست دارد واکنش‌های وی را ببیند. با وجود این ضعف‌ها این فیلم هم‌اکنون در صدر جدول نظرسنجی مخاطبان قرار دارد و امکان دارد سیمرغ بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را از آن خود کند و این به علت همان بازی خوب سوپراستار این روزهای سینمای ایران است. موقعیت‌های تاثیر‌گذار و بازی خوب شهاب حسینی موجب خواهد شد مخاطب علاوه بر اینکه بخندد، به حال چنین زوجی اشک هم بریزد. «حوض نقاشی» را مخاطب دوست خواهد داشت و باید منتظر فروش نسبتا خوب آن باشیم (مانند دیگر فیلم‌های منوچهر محمدی). این نوشته برای مدح و ستایش بازیگر خوب کشورمان نیست و اگر در این نوشتار نام شهاب حسینی به کرات آورده شده به علت بازی وی است که به تنهایی فیلم را جلو می‌برد و احتمال دارد سيمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره را از آن خود كند که در صورت رخ دادن این موضوع باید در وصف او
مطلب‌ها نوشت.