آخرین روز از جشنواره سی و یکم فجر میزبان نمایش فیلم‌های «ترنج»، «9:20 در بوشهر»، «زیباتر از زندگی» و «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» بود؛ نکته قابل توجه در روز آخر جشنواره در سالن مطبوعات حضور چهره‌های غیرمرتبط و بی‌نظمی کم‌سابقه بود.
ترنج
مجتبی راعی، کارگردان:
من به سینمای مولف اعتقاد ندارم، سینما کاری کاملا گروهی و جمعی است و من با گروهی کاملا صمیمی این فیلم را ساختم. به نظر من رضا ناجی با خود چیزی در فیلم آورد، خیلی‌ها وقتی نقش آقای پاک‌نیت را می‌دیدند می‌گفتند باید این را یا حذف کنی یا چیزی به آن اضافه کنی اما کم‌کم شکل خود را یافت و ثمره آن یک فیلم بی‌کیفیت شد که آن را در بخش مسابقه جشنواره فجر نپذیرفتند.
رضا ناجی، بازیگر:
من بعد از «آواز گنجشک‌ها» به این فکر بودم که چه نوع فیلم‌هایی به من پیشنهاد می‌شود. 2 سال پیشنهاد خوبی نداشتم، 20 روز مانده به عید نوروز (سال 90) آقای راعی با من تماس گرفتند و گفتند با هیچکس قرارداد نبند و فیلمنامه را برایم ایمیل کردند. شبانه آن را خواندم و دیدم فیلمنامه‌ای که دنبالش بودم همین است، ما قرارداد بستیم و گفتند یک ماه دیگر کار شروع می‌شود اما این یک ماه تبدیل به 5 ماه شد. نقش من در «ترنج» نقش یک هنرمند ساکت، خونسرد و زودرنج است. من به آقای راعی گفتم من در دست شما عین موم هستم و هرکاری که ایشان خواستند برای ایفای نقش انجام دادم.
9:20 در بوشهر
محمدامین همدانی، کارگردان:
موضوع این فیلم درباره انرژی هسته‌ای و ادعایی که این روزها مطرح می‌شود مبنی بر اینکه ایران توان تامین امنیت نیروگاه هسته‌ای ندارد، است. فرآیند تولید این انیمیشن 9ماه به طول انجامید و یکی از افتخارات پروژه این است که با حداقل موجودی توانست به تولید برسد. انیمیشن ماحاصل دسترنج یک گروه جوان است و اگر هیچ حرفی هم برای گفتن نداشته باشد حداقل می‌تواند تولید انیمیشن در عرصه سینمایی را رونق بخشد.
زیباتر از زندگی
انسیه شاه‌حسینی، کارگردان:
به تمام کسانی که در سینما فعالیت می‌کنند، پیشنهاد می‌کنم بروند دنبال سوژه‌هایی که هم در این دنیا و هم در آخرت برای آنها ماندگار باشد که البته پرداختن به شهدا یکی از مهم‌ترین سوژه‌هایی است که می‌توان به آن پرداخت. شهید علم‌الهدی از شهیدانی بود که می‌توان آن را چندوجهی دانست. نوشتن فیلمنامه برای چنین شهیدی کار سختی نبود، تنها باید به خاطرات وی رجوع می‌کردم.
حامد کمیلی، بازیگر:
دوست داشتم خودم را درگیر نقشی جدید در سینما کنم و یک تجربه جدید در پرونده کاری خود داشته باشم که ثمره آن فیلم «زیباتر از زندگی» بود. در ابتدا برای بازی در این فیلم تردید داشتم و تردیدم از این جهت بود که نسبت به توانایی خود برای بازی در این فیلم شک داشتم. بعد از خواندن فیلمنامه به این نتیجه رسیدم که داستان کاملا بر اساس مستندات بوده است. من تمام تلاش خود را کردم تا در این فیلم حفظ حرمت شهید را داشته باشم.
هیس دخترها فریاد نمی‌زنند
پوران درخشنده، کارگردان:
این فیلم نتیجه 3 سال کار و تلاش و دوندگی من است. جرقه فیلم در سال 80 با خواندن 2 دفترچه که از کردستان برایم فرستاده شد، آغاز و در سال86 خانمی نگران موضوعی را مطرح کرد که دیگر نتوانستم تحمل کنم و خواب و خوراک را از من گرفت. احساس کردم این مشکل و معضل اجتماعی را باید در قالب یک فیلم به مردم و جامعه هشدار دهم. با کارشناسان، روانشناسان و جامعه‌شناسان بسیاری صحبت کردم. برای انتخاب شیرین نعیمی از 700 دختر تست گرفتم، چون قصد داشتم با آوردن بازیگر نقش باورپذیرتر جلوه کند و بخشی از مشکلات مالی من مرتفع شود.
همه این 700 نفر به نوعی با موضوع درگیر شدند و تعدادی از آنها مسائلی که برای خودشان اتفاق افتاده بود را برایم بازگو کردند. فیلمنامه را برای دریافت پروانه ساخت به ارشاد ارائه دادم و برای پیدا کردن سرمایه‌گذار 6 ماه در فارابی رفت و آمد داشتم تا موافقت دوستان را جلب کنم. برای همه نهادها و ارگان‌هایی که قرار بود امکاناتی در اختیار من قرار دهند فیلمنامه را فرستادم و برای قوه قضائیه نیز این کار را کردم که 2 ماه فیلمنامه در قوه قضائیه ماند و درباره جزئیات آن صحبت شد. این کار محصول کار گروهی ماست. تک‌تک دوستان همراه خود انرژی مضاعفی آوردند تا تلاش کنیم از زبان مردم و برای مردم فیلمی بسازیم. سعی کردیم از کنار خط قرمز‌ها عبور کنیم تا با مشکل مواجه نشویم. ما جامعه اخلاقی هستیم البته معضلی که در فیلم مطرح می‌شود معضلی بین‌المللی است و ممکن است برای هر فردی در هر کشوری پیش بیاید. ما سعی کردیم از بهترین‌های بازیگری و عوامل پشت دوربین بهره ببریم زیرا موضوع ملتهبی را قرار بود به فیلم تبدیل کنیم و مخاطب باید با هریک از بازیگران ارتباط خوبی برقرار می‌کرد. برای نقش‌های کوتاه نیز از بازیگران حرفه‌ای استفاده کردیم و هزینه فیلم 800 میلیون تومان است. معضل مطرح شده در فیلم به قدری مهم و عمیق است که به نظرم باید اینگونه به آن می‌پرداختم و توجه مخاطب را به آن جلب می‌کردم. این فیلم هشداری اجتماعی است که باید پس از دیدن آن در خانواده‌ها بحث شود و در جامعه به چالش کشیده شود.
مریلا زارعی، بازیگر:
شخصا دغدغه خاصی درباره معضلات و مسائل اجتماعی جامعه دارم و جدای از بحث بازیگری آسیب‌های اجتماعی برایم اهمیت زیادی دارد. در این کار که قرار بود معضلی اجتماعی مطرح شود علاقه‌مند بودم در کنار خانم درخشنده باشم و با تمام انرژی درباره ارائه مفهوم مدنظر ایشان تلاش کردم.
طناز طباطبایی، بازیگر:
من فیلم را همراه خانم درخشنده در سینما فرهنگ دیدم. استقبال مردم بسیار خوشایند بود و تشکرهای آنها به من انرژی مضاعف داد. در شرایط سختی کار کردیم اما خوشحالم فیلم توسط مردم دیده شد، من دستمزدم را از منتقدان و مردم گرفتم که از هر جایزه و کاندیدایی برایم بااهمیت‌تر است.