حاشیه‌های اختتامیه
جشنواره سی و یکم فیلم فجر
از مزه‌پرانی عطاران تا ازدحام مردم پشت درهای برج میلاد
اختتامیه سی و یکمین جشنواره فیلم فجر چندان حاشیه‌ساز نبود و همه چیز طبق نظم و پیش‌بینی مسؤولان جشنواره برگزار شد ولی مثل سال‌های قبل صاحبان اصلی سینما یعنی مردم در این مراسم جایی نداشتند. به گزارش مهر، آیین اختتامیه سی و یکمین جشنواره فیلم فجر در حالی در برج میلاد معروف به «کاخ جشنواره» برگزار شد که نوع داوری‌ها، تقسیم جوایز بین نهادهای دولتی و حذف برخی فیلمسازان و جریان‌های فیلمسازی، حرف و حدیث‌های حضور یا عدم حضور رئیس‌جمهور و... از جمله حاشیه‌های آن بود. البته اختتامیه مهم‌ترین رویداد سینمایی کشور که 22 بهمن برگزار شد از منظرهای مختلف قابل مرور و بررسی است.
برج میلاد شامگاه 22 بهمن‌ماه شاهد حضور علاقه‌مندان سینما از قشرهای مختلف بود که جمعیتشان خیلی زیاد بود و حتی برخی افراد که نمی‌دانستند برای شرکت در مراسم باید کارت ویژه داشت نیز به برج آمده بودند و البته دست‌خالی بازگشتند. شلوغی به اندازه‌ای بود که یک ساعت قبل از شروع مراسم محوطه باز برج میلاد پر و درهای پارکینگ هم به دلیل تکمیل ظرفیت بسته شده بود.
مسؤولان کنترل کارت‌های ورود به مراسم این بار به بیرون از سالن اصلی و درست روبه‌روی درهای آسانسور در محوطه باز برج رسیده بودند و زمانی که مامور کنترل کارت‌ها از مردم سوال می‌کردند که چرا وقتی کارت ندارید به برج آمده‌اید، اغلب می‌گفتند به این دلیل که می‌خواهیم بازیگران مورد علاقه خود را ببینیم.
یکی از نکات قابل توجه درباره اعلام نتایج برگزیدگان سیمرغ در این مراسم این بود که اغلب جوایز بين بنیاد سینمایي فارابی و فیلم‌های تحت حمایت سازمان سینمایی تقسیم شد و سینمای مستقل بهره کمتری از سیمرغ‌ها داشتند، البته فیلم‌های حوزه هنری شامل «تاج‌محل»،
«خسته نباشید» و «حوض نقاشی» نیز تقریبا دست خالی رفتند.
بنیاد سینمایی فارابی 8 جایزه از 19 جایزه در بخش سودای سیمرغ را به خود اختصاص داد؛ به این ترتیب که 3 جایزه این بنیاد به فیلم «استرداد» در بخش بهترین بازیگر مرد، بهترین فیلم و بهترین تدوین رسید.
3 جایزه برای فیلم «دربند» در بخش‌های بهترین فیلمبرداری، بهترین بازی نقش مکمل زن و بهترین کارگردانی در نظر گرفته شد.
اجرای موسیقی به آهنگسازی آریا عظیمی‌نژاد یکی از برنامه‌هایی بود که برای این مراسم ترتیب داده شده بود. این آهنگساز در اوایل اجرا کار را قطع کرد و گفت به دلیل اینکه صحبت‌های آقای شمقدری طولانی نشد امکان چک کامل نداشتیم برای همین چند دقیقه وقفه ایجاد خواهد شد. البته شمقدری نیز که قصد سخنرانی طولانی‌مدت نداشت ناگزیر شده بود سخنان خود را طولانی کند تا گروه موسیقی سازهایشان را کوک کنند و وقتی مردم با دست زدن می‌خواستند او سخنانش را کوتاه کند ناگزیر شد اشاره کند که منتظر است پشت صحنه آماده شوند.
لهجه شیرین آذری رضا ناجی هنگام اعلام اولین جایزه در بخش سودای سیمرغ فضای دلنشینی ایجاد کرده بود.
برخی فیلمسازان که از جمله داوران نیز بودند هنگام اهدای جایزه‌ها از این فرصت استفاده کردند و مسائل و مشکلات خود را به وزیر ارشاد گفتند؛ محمدرضا عرب از جمله این فیلمسازان بود.
یکی دیگر از نکات قابل توجه در اهدای جوایز سی و یکمین جشنواره فیلم فجر، اهدای سیمرغ به بخش «نگاه نو» متعلق به فیلمسازان فیلم اولی بود. داوران مانی حقیقی، مسعود فراستی، مینو فرشچی، ابراهیم فیاض، محمدرضا عرب، حسین زندباف و فریدون حسن‌پور در نوع داوری‌های خود 2 فیلم اولی «خسته نباشید» به کارگردانی محسن قرائی و «تاج‌محل» به کارگردانی دانش اقباشاوی را در نظر نگرفته بودند.
اجرای محمدرضا شهیدی‌فر در مراسم اختتامیه چندان قابل قبول نبود ولی مراسم همانطور که قول داده شده بود اصلا خسته‌کننده نبود و سخنرانی‌های حداقلی مسؤولان بهترین اتفاق مراسم اختتاميه بود.
یکی از نکته‌های دیگر این بود که قبل از اعلام برگزیدگان تصویر آنها روی مونیتور پخش می‌شد و این امر به نوعی آرا را لو می‌داد. این اتفاق هنگام اهدای جایزه هومن بهمنش رخ داد.
حضور خانواده داوودنژاد روی صحنه برای بردن یک سیمرغ به خانه به درخواست شهیدی‌فر انجام شد که یکی از نکات جذاب این مراسم بود؛ یک خانواده پرجمعیت روی صحنه آمدند و یک سیمرغ را با خود بردند.
بامزه‌بازی رضا عطاران هنگامی که بی‌دلیل روی صحنه آمد و یک سیمرغ از میان سیمرغ‌ها را برداشت بسیار دیدنی بود و مورد تشویق حاضران قرار گرفت.
واکنش تماشاگران با تشویق‌های پی در پی‌شان نسبت به فیلم‌های کاندیدا شده، درباره فیلم «هیس! دختران فریاد نمی‌زنند» بیش از دیگر فیلم‌ها بود.
نکته آخر اینکه هنگام خروج تماشاگران از سالن، یک بسته از فیلم‌های ایرانی متعلق به موسسه رسانه‌های تصویری به آنها هدیه داده شد.