آرش رستمنمدی:
پرسپولیس با هدایت یحیی گلمحمدی از شروع دور برگشت لیگ دوازدهم تا به حال نباخته است و این خود میتواند برای این مربی جوان که در دوران بازیگریاش یک مدافع مسلط بوده نمره مثبتی تلقی شود چرا که حداقل تیم را از جاده باختن خارج کرده است اما از طرف دیگر قرمزهای پرمهره پایتخت کمی تا قسمتی گل زدن را هم فراموش کردهاند و به عقیده بسیاری از اهالی فن این تیم نمیتواند به درستی و با برنامه از پیش تعیین شده موقعیت گلزنی خلق کند. نگاهی به بازیهای اخیر پرسپولیس مقابل فولاد و نفت تهران به این مدعا یعنی ناتوانی در خلق موقعیت گل صحه میگذارد ولی در عین حال این سوال پیش میآید که چرا تیمی که با هدایت همین مربی در 2 بازی جام حذفی 10 گل وارد دروازه ملوان و همین نفت تهران میکند و به شهادت فیلم همان بازیها بیشتر از 10 موقعیت گلزنی را هم در همان 2 بازی از دست میدهد، حالا نمیتواند ماشین تهاجمی خود را با استراتژی مشخص به یک سوم دفاعی حریفان و مقابل دروازه آنها برساند؟ شاید گروهی معتقد باشند که دست گلمحمدی برای حریفان رو شده است و حالا تیمها میدانند چگونه پرسپولیس را در فاز تهاجمی از کار بیندازند ولی با احترام به این نظریه اعتقاد داریم که یحیی در حال حاضر مشغول آزمون و خطاست و بیشتر مشکلات تهاجمی پرسپولیس نه به دلیل شناخت حریفان بلکه به دلیل اشتباهات استراتژیک سرمربی جوانش است. نگاهی به ترکیبهای اولیه پرسپولیس در همین 2 بازی اخیر برابر فولاد و نفت و تغییرات فراوان ایجاد شده در ترکیب 11 نفره این شائبه را نزد اهالی فوتبال ایجاد میکند که یحیی برای جلوگیری از ایجاد حاشیه و تنش داخلی در تیمش مشغول میدان دادن به همه نفرات خود است تا هیچکس ناراضی نباشد ولی او باید به این نکته توجه داشته باشد که این پرسپولیس هنوز به ثبات و خودباوری لازم و هماهنگی تاکتیکی کافی نرسیده که از یک بازی تا بازی بعدی 6 یا 7 تغییر را در ترکیب خود تحمل کند اما مورد دوم از اشتباهات استراتژیک یحیی را میتوان در مهرهچینی اشتباه و عدم بهرهبرداری صحیح از تعویضها دانست. اینکه محمد رویانیان اعتقاد دارد برخی بازیکنان تیمش بیدار نشدهاند میتواند در نوع خود درست باشد ولی به نظر میرسد این بیداری واجبتر از بازیکنان نیاز سرمربی پرسپولیس یعنی شخص یحیی گلمحمدی باشد. الان فرصت آزمون و خطا نیست بلکه پرسپولیس و یحیی بیشتر از هرچیز به ثبات تیم و استمرار در نتیجهگیری نیاز دارند.