گروه سياسي:
اندیشکده واشنگتن در مقاله‌ای به قلم جیمز جفری به آمریکا توصیه کرد از امید بستن به محیط داخلی ایران به منظور گرایش به خط سازش دست بردارد. جیمز جفری که از دیپلمات‌های شناخته شده آمریکایی است و آخرین سمت او سفیر آمریکا در بغداد بوده، در مقاله‌ای مفصل برای موسسه «واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک» که اوایل ماه فوریه منتشر شده، اتکا به فشار اقتصادی برای واداشتن مردم ایران به رویارویی با نظام را ناکارآمد دانست. جفری نوشته است: «با توجه به محدودیت‌های ذاتی مبارزات اقتصادی و دیپلماتیکی که از سوی غرب علیه ایران در جریان است، هیچ ضمانتی وجود ندارد که مشکلات ایران چنان غیرقابل تحمل باشد که بتواند هدف این کشور برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای را تغییر دهد».
وی به نظرسنجی اخیر موسسه رند اشاره کرده و می‌‌نویسد: «به مردم ایران نیز نمی‌توان امید چندانی داشت. در یک نظرسنجی از ایرانیان که در سال 2011 از سوی موسسه رند انجام شده بود، مشخص شد که در عین حال که تقریبا 50 درصد از مردم ایران شدیدا با تولید سلاح‌های هسته‌ای مخالفند اما بیش از 30 درصد از آنها چنین اقدامی را قویا تایید می‌‌کنند. به علاوه در حدود 90 درصد از این افراد، از استفاده صلح‌آمیز ایران از انرژی هسته‌ای حمایت کرده بودند». جفری نتیجه گرفته است که وقتی آمریکا قادر به متوقف کردن ایران نیست، بهتر است به مدیریت کردن ایران فکر کند. وی می‌‌نویسد: «در نبود امکان دستیابی به توافقی از طریق گفت‌وگو، بهترین راهکار موجود برای آمریکا و همینطور برای امنیت منطقه، مدیریت ایران، در کنار اعمال فشار برای به تعویق انداختن روند حرکت ایران به سمت دستیابی به ظرفیت هسته‌ای یا گریز به تولید سلاح هسته‌ای است».
جفری همچنین تاکید می‌‌کند فشار آمریکا هرگز قادر به تغییر اهداف ایران نخواهد بود.
وی نوشته است: «آمریکا در آستانه یک تصمیم‌گیری دشوار قرار دارد. حتی با وجود اینکه فشارهای کنونی بر ایران، به لحاظ تخصصی، کاربردی و همینطور آزاردهنده است اما این اقدامات نمی‌تواند چیزی جز تضعیف ظرفیت‌های ایران را تضمین کند؛ اهداف و مقاصد ایران می‌‌تواند بدون کوچک‌ترین تغییری، مانند قبل باقی بماند. حتی بهبود روند مذاکرات یا تهدیدات شدیدتر نیز نمی‌تواند تغییر چندانی در این شرایط به وجود آورد». این دیپلمات آمریکایی ادامه می‌‌دهد: «همانطور که درباره سیاست‌های داخلی ایران نیز صدق می‌‌کند، هیچ نشانه‌ای دال بر آمادگی این کشور برای ایجاد تحولاتی اساسی در ساختار نظام یا چشمپوشی تهران از سیاست‌های اساسی خود وجود ندارد». راه‌حلی که در نهایتا جفری در این تحلیل به دولت آمریکا ارائه می‌‌کند این است که یک پیشنهاد جامع به ایران بدهد.
وی در این باره تاکید کرده است: «افزون بر دیگر اقدامات دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی، باید جامع‌ترین مصالحه عملی و ممکن هسته‌ای تنظیم شده و در عین حال به روشنی اعلام شود که کوتاهی ایران در پذیرش چنین توافقی به معنای تصمیم نظام برای دستیابی به اسلحه هسته‌ای تعبیر خواهد شد».