در حالی که برخی اظهارنظرها از اعمال نظر در گنجاندن منوریل در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران حکایت دارد، بسیاری از دست‌اندرکاران و کارشناسان با استناد به تجربه نه چندان موفق احداث منوریل در برخی شهرهای جهان، تکرار این تجربه در تهران را بشدت رد می‌کنند. این تفاوت در آرا حالا به اظهارنظر‌های غیرکارشناسی و البته بدون مطالعه‌ای منجر شده که هر روز گره مشکلات تهران را کور‌تر می‌کند. روز گذشته هم یکی دیگر از این اظهار نظرها توسط 2 عضو شورای شهر تهران ایراد شده که واقعا قابل تامل است. محمد علی نجفی درباره احداث منوریل در تهران چنین گفته: نظر شورای شهر در مورد منوریل تغییر نمی‌کند، مگر آنکه معجزه شود.
نجفی درباره گنجاندن منوریل در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران تاکید کرد: منوریل برای تهران طرح کارشناسی محسوب نمی‌شود و این وسیله برابر مترو به هیچ عنوان قابل دفاع نیست.
وی با اشاره به اینکه منوریل در مقابل مترو که وسیله‌ای مستحکم، با حجم جا به جایی بالا و استفاده در طولانی مدت است، وسیله‌ای فانتزی محسوب می‌شود، گفت: منوریل مشکل حمل و نقل تهران را برطرف نخواهد کرد. عضو شورای شهر با بیان اینکه مطالعات بر این امر صحه می‌گذارد که احداث منوریل در تهران ضرورت ندارد، اعلام کرد: با امکانات محدود دولت و شهرداری نمی‌توان در مورد احداث وسیله غیرضروری بحث کرد. از سوی دیگر نایب‌رئیس شورای شهر هم پیش از این اعلام کرده بود مردم تهران هنوز در حال پرداخت هزینه در مورد پایه‌های منوریل صادقیه هستند، حال آنکه مدیریت قبلی شهرداری تهران هیچ مطالعه‌ای روی منوریل انجام نداده و احداث منوریل در صادقیه از نظر فنی و جغرافیایی مشکل اساسی دارد. تشخیص غیرکارشناسی بودن این حرف‌ها چندان دشوار نیست و فقط کافی است تا کتابچه‌های مدیریتی برنامه بلند مدت حمل و نقل ریلی تهران که توسط شرکت متروی تهران چاپ و منتشر شده است به دست مدیران شهری هم برسد. در این کتابچه تاریخچه تدوین برنامه حمل و نقل ریلی تهران مشخص شده و در آن آمده است:در دهه 1350 شرکت فرانسوی «سوفرتو» برنامه‌ریزی برای تعیین وضعیت حمل و نقل ریلی تهران در آینده را آغاز کرد و نتیجه این برنامه‌ریزی‌ها در همان کتاب از این قرار اعلام شده؛ تهران برای بهره‌مندی از حمل و نقل عمومی مدرن ریلی علاوه بر برخورداری از 8 خط اصلی متروی زیرزمینی به 4 خط اکسپرس، 5 خط تراموای مکمل و یک خط منوریل به طول 60 کیلومتر – منوریل و تراموا- نیازمند است.این طرح البته تغییرات کوچکی هم در این سال‌ها داشته اما همچنان به عنوان سنگ بنای اصلی حمل و نقل ریلی تهران شناخته می‌شود و آنطور که معلوم است بسیاری از مدیران شهری حتی یکبار هم آن‌را ندیده‌اند. جالب‌تر اینکه این طرح به انضمام جزئیات بیشتر درباره شهرهای جدید، سال 1386 به تصویب نهایی اعضای شورای شهر هم رسیده است. طرح احداث منوریل در پایتخت 37 ساله است
در حالی که برخی اظهارنظرها از اعمال نظر در گنجاندن منوریل در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران حکایت دارد، بسیاری از دست‌اندرکاران و کارشناسان با استناد به تجربه نه چندان موفق احداث منوریل در برخی شهرهای جهان، تکرار این تجربه در تهران را بشدت رد می‌کنند. این تفاوت در آرا حالا به اظهارنظر‌های غیرکارشناسی و البته بدون مطالعه‌ای منجر شده که هر روز گره مشکلات تهران را کور‌تر می‌کند. روز گذشته هم یکی دیگر از این اظهار نظرها توسط 2 عضو شورای شهر تهران ایراد شده که واقعا قابل تامل است. محمد علی نجفی درباره احداث منوریل در تهران چنین گفته: نظر شورای شهر در مورد منوریل تغییر نمی‌کند، مگر آنکه معجزه شود.
نجفی درباره گنجاندن منوریل در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران تاکید کرد: منوریل برای تهران طرح کارشناسی محسوب نمی‌شود و این وسیله برابر مترو به هیچ عنوان قابل دفاع نیست.
وی با اشاره به اینکه منوریل در مقابل مترو که وسیله‌ای مستحکم، با حجم جا به جایی بالا و استفاده در طولانی مدت است، وسیله‌ای فانتزی محسوب می‌شود، گفت: منوریل مشکل حمل و نقل تهران را برطرف نخواهد کرد. عضو شورای شهر با بیان اینکه مطالعات بر این امر صحه می‌گذارد که احداث منوریل در تهران ضرورت ندارد، اعلام کرد: با امکانات محدود دولت و شهرداری نمی‌توان در مورد احداث وسیله غیرضروری بحث کرد. از سوی دیگر نایب‌رئیس شورای شهر هم پیش از این اعلام کرده بود مردم تهران هنوز در حال پرداخت هزینه در مورد پایه‌های منوریل صادقیه هستند، حال آنکه مدیریت قبلی شهرداری تهران هیچ مطالعه‌ای روی منوریل انجام نداده و احداث منوریل در صادقیه از نظر فنی و جغرافیایی مشکل اساسی دارد. تشخیص غیرکارشناسی بودن این حرف‌ها چندان دشوار نیست و فقط کافی است تا کتابچه‌های مدیریتی برنامه بلند مدت حمل و نقل ریلی تهران که توسط شرکت متروی تهران چاپ و منتشر شده است به دست مدیران شهری هم برسد. در این کتابچه تاریخچه تدوین برنامه حمل و نقل ریلی تهران مشخص شده و در آن آمده است:در دهه 1350 شرکت فرانسوی «سوفرتو» برنامه‌ریزی برای تعیین وضعیت حمل و نقل ریلی تهران در آینده را آغاز کرد و نتیجه این برنامه‌ریزی‌ها در همان کتاب از این قرار اعلام شده؛ تهران برای بهره‌مندی از حمل و نقل عمومی مدرن ریلی علاوه بر برخورداری از 8 خط اصلی متروی زیرزمینی به 4 خط اکسپرس، 5 خط تراموای مکمل و یک خط منوریل به طول 60 کیلومتر – منوریل و تراموا- نیازمند است.این طرح البته تغییرات کوچکی هم در این سال‌ها داشته اما همچنان به عنوان سنگ بنای اصلی حمل و نقل ریلی تهران شناخته می‌شود و آنطور که معلوم است بسیاری از مدیران شهری حتی یکبار هم آن‌را ندیده‌اند. جالب‌تر اینکه این طرح به انضمام جزئیات بیشتر درباره شهرهای جدید، سال 1386 به تصویب نهایی اعضای شورای شهر هم رسیده است. ارسال نظر
پربیننده