رحمان به روزنامه سان گفت: او در شرایط بدی است، بسیار بیمار است. نمی‌دانم تا تابستان خواهد بود یا نه. کار او در دست خداست. علی از سال 1982 مبتلا به پارکینسون شد ولی تا چند سال به فعالیت ادامه می‌داد و در بازی‌های المپیک 1996 آتلانتا مشعل را روشن کرد. با این حال او در مراسم آغاز بازی‌های المپیک 2012 لندن بسیار نحیف و شکننده به نظر می‌رسید و با کمک همسرش «لونی» در صحنه ظاهر شد. رحمان، همسر برادرش را که 26 سال پیش با علی ازدواج کرد، متهم کرد اجازه نمی‌دهد خانواده این قهرمان سابق بوکس جهان او را ببینند. رحمان که او هم یک بوکسور حرفه‌ای بود گفت آخرین بار در ماه جولای برادرش را در رقابت‌های لندن دیده و از آن زمان فقط توانسته تلفنی با او صحبت کند. اما این خبر خیلی زود در نطفه عقیم ماند تا باز هم نشان دهد سلطان بوکس به همین زودی تسلیم بیماری نمی‌شود و خیلی راحت بیماری خود را ناک‌اوت کرد! بعد از انتشار خبر از سوی برادر سلطان بوکس، خانواده محمدعلی و همسرش این خبر را تکذیب کردند و همسر او اعلام کرد این حرف‌ها چیزی بیش از یک شایعه نیست. سلطان بوکس جهان همچنان زنده است و هنوز هم می‌تواند چشمانش را باز نگه دارد و لذت در کنار خانواده بودن را بچشد. همین مساله سبب شد در پرونده‌‌ای نگاهی به زندگی سلطان بوکس جهان داشته باشیم.
از کاسیوس تا محمدعلی
داستان به اسلام گرویدن محمدعلی در نوع خود جالب توجه است. این ماجرا درست از زمانی شروع شد که او با مالکوم ایکس آشنا شد و در جلسات سخنرانی‌های او شرکت کرد. در همان سال‌های 1965-1964 بود که او با گروه‌هاي مسلمان سياهپوست آشنا شد و به آنها پيوست. در اين زمان مبارزات حقوق مدني سياهپوستان در آمريكا در نقطه اوج خود قرار داشت و كاسيوس تحت‌تاثير مالكوم ايكس، فعال حقوق بشر سياهپوست و مسلمان نام خود را به كاسيوس ايكس تغيير داد. مدتي بعد عالیجاه محمد، يكي از رهبران مسلمان آمريكا نام «محمدعلي» را براي او برگزيد. از آن پس كلي از همه خواست ديگر او را با اين نام صدا نكنند و به جاي آن، به او محمدعلي بگويند. وي اعلام كرد «كلي» نامي بود كه به نياكان برده او داده شده بود؛ كلي در زبان انگليسي به معناي خاك و گل است. محمدعلي در همين باره می‌گوید: «كلوسيوس كلي نام يك برده است. من اين نام را انتخاب نكرده‌ام و آن را نمي‌خواهم. من محمدعلي هستم، يك انسان آزاد و از همه مردم مي‌خواهم وقتي با من حرف مي‌زنند يا درباره من حرف مي‌زنند از اين اسم استفاده كنند.» البته بعد‌ها رابطه او با مالکوم ایکس به خاطر نزدیکی‌اش با عالیجاه محمد کمی تیره و تار شد ولی بعد از به قتل رسیدن ایکس بار دیگر به اندیشه‌های دوست سابقش نزدیک شد.
با ویتنامی‌ها نمی‌جنگم
محمدعلي در آوريل 1967 به خدمت سربازي فراخوانده شد تا در جنگ ويتنام شركت كند ولي او حضور در اين جنگ را مغاير با تعاليم اسلام دانست و از معرفي خود به ارتش آمريكا خودداري كرد. وي دليل امتناع خود از شركت در جنگ ويتنام را اينگونه بيان كرد: «اين جنگ خلاف تعاليم قرآن مجيد است. قصد ندارم از بار مسؤوليت شانه خالي كنم ولي به مسلمانان دستور داده شده در هيچ جنگي شركت نكنند مگر اينكه توسط خدا يا پيامبر اعلام شود. ما در جنگ مسيحي‌ها يا كفار شركت نمي‌كنيم. من هيچ مشكلي با ويتنامي‌ها ندارم. تاكنون هيچ‌يك از ويتنامي‌ها به من كاكاسياه نگفته‌اند». پس از اين اظهارنظر بود كه رسانه‌هاي آمريكايي بشدت از محمدعلي انتقاد كردند و او را «خائن به وطن» ناميدند. همچنين كميته ورزشكاران ايالت نيويورك و انجمن جهاني بوكس او را تعليق كرده و مدال‌هاي قهرماني سنگين‌وزنش را از او پس گرفتند. علي به دليل خودداري از شركت در جنگ در دادگاه گناهكار شناخته شد و به 5 سال زندان محكوم شد اما پس از فرجام‌خواهي از زندان آزاد شد. 3 سال بعد، ديوانعالي ايالات متحده او را تبرئه كرد.
مبارزه با پارکینسون
در 27 ژوئن 1979 محمدعلی اعلام بازنشستگی کرد و با دنیای پرهیجان رینگ و بوکس خداحافظی کرد. اگرچه طی 2 سال پس از آن مسابقاتی هم انجام داد ولی در آخرین مسابقه خود برابر ترور بربیک که 12 سال از او جوان‌تر بود شکست خورد و پس از این شکست در سال 1981 با رکورد 56 پیروزی، 37 ناک‌اوت و 5 شکست به طور کامل از بوکس کناره‌گیری کرد. شاید تراژیک‌ترین اتفاق در سال 1982رخ داد و آن ابتلای محمدعلی به سندروم پارکینسون بود. او تا به امروز با این بیماری دسته و پنجه نرم می‌کند و نکته قابل توجه این است که هرگز دست از فعالیت‌های اجتماعی‌اش بر‌نمی‌دارد. در وب‌سايت مركز غيرانتفاعي محمدعلي آمده است: علي از زماني كه از رشته بوكس بازنشسته شد، خود را وقف تلاش‌هاي بشردوستانه در سراسر جهان كرده است. او يك فرد مسلمان است و به سراسر جهان سفر مي‌كند و از نام و حضور خود براي مبارزه با گرسنگي و فقر استفاده مي‌كند. او همچنين از تلاش‌هاي آموزشي از هر نوع حمايت كرده، مردم را تشويق مي‌كند كه كودكان بي‌سرپرست را تحت حمايت خود قرار دهند و از آنها مي‌خواهد به يكديگر احترام گذاشته و همديگر را درك كنند. برآورد مي‌شود كه علي تاكنون براي تامين 22 ميليون وعده غذايي براي گرسنگان تلاش كرده است. علي به طور متوسط 200 روز در سال در سفر است. محمدعلي در حال حاضر همراه همسر چهارمش در مزرعه كوچكي نزديك برين اسپرينگ در ايالت ميشيگان زندگي مي‌كند.