گروه بين‌الملل:
آرگو، فیلم ضدایرانی هالیوود، روز به روز منتقدان جدی‌تری پیدا می‌کند. اغلب این منتقدان شاید سینمایی نباشند چون تا آنجا که به اهالی هالیوود مربوط می‌شود، بهترین تعریف سینما همان تعریف ژان لوک گدار، کارگردان فقید فرانسوی است: «سینما جایی است برای بیان دورغ‌های راست».اما وقتی یک فیلم با پشتوانه حمایتی کاخ‌سفید و سیا سعی می‌کند، آن همه دروغ درباره ایران، انقلاب اسلامی، توانایی‌های سازمان جاسوسی مرکزی آمریکا و خلاصه درباره تاریخ را راست جلوه دهد با یک مشکل بزرگ به نام آدم‌های حقیقی مواجه می‌شود.بدین‌ترتیب به موازات باد کردن حباب «آرگو» به عنوان یک تریلر پاپ‌کورن معمولی و یک اثر سیاسی بحث برانگیز تا حد یک شاهکار سینمایی که جوایز گلدن‌گلوب را درو می‌کند، یک مساله اساسی هم در رابطه با این فیلم روز به روز بزرگ‌تر می‌شود و نخبگان جهان را به این فکر فروخواهد برد که هالیوود تا چه میزان حق دارد دروغ بگوید؟مثلا «کن تیلور» (عكس كوچك مقابل، تهران، سفارت كانادا) یک شخصیت حقیقی است که از مخدوش شدن حقایق در آرگو شکوه می‌کند.او سفیر اسبق کانادا در تهران در روزهای انقلاب اسلامی سال 1979 بوده است و به صراحت می‌گوید که این فیلم نامزد جایزه اسکار «هیچ ایده‌ای برای آنچه می‌خواهد بگوید، ندارد!»«تیلور» که نقش او را در آرگو «ویکتور گاربر» بازی می‌کند حتی پیش از آنکه ساخت فیلم بن‌افلک نهایی شود، انتقادهای زیادی به آنچه درباره فیلمنامه آن شنیده بود مطرح می‌کرد و در شرایطی که گویا همه دستگاه سینمایی آمریکا در یک پروژه «ایران هراسی» بزرگ، دست به دست هم داده‌اند تا هر چه بیشتر و بیشتر در حبابی که وصفش رفت بدمند، انتقادات یک شخصیت حقیقی می‌تواند حکم یک سوزن کوچک اما تیز را برای «دروغ‌های راست» بادکنک آرگو داشته باشد. اتفاقا نخستین مواجهه سفیر اسبق کانادا در تهران با این فیلم، تصویر بشدت «سیاه و سفیدی» است که آرگو از مردم ایران و قهرمان‌بازی‌های CIA ارائه می‌دهد.او در گفت‌وگویی که با دانشجویان دانشگاه «ریرسون» داشت حتی این ادعا را که پروژه فرار کردن چند دیپلمات آمریکایی از طریق سفارت کانادا در تهران، توسط سازمان جاسوسی آمریکا هدایت شده، تکذیب می‌کند و سازندگان آرگو را متهم می‌کند که قصد داشته‌اند با این فیلم شکست‌های اطلاعاتی پيشینيان خود در رابطه با انقلاب ایران را جبران کنند، البته فقط روی پرده سینما!
به گزارش شبکه CBC، در نشست نقد آرگو در تورنتوی کانادا، کن تیلور نویسنده فیلمنامه «کریس تریو» را متهم می‌کند که هیچ حرفی برای بازتعریف آنچه در اصل اتفاق افتاده نداشته است.
او با خنده می‌گوید: «پس از آنکه فیلم را دیدم تصمیم گرفتم مهم‌ترین مهارتی که از من در فیلم آمده را بازگو کنم که چیزی نیست جز باز کردن و بستن یک در».اشاره تیلور به نقش بسیار کوچکی است که برای بازیگر نقش او یعنی «ویکتور گاربر» بازیگر کانادایی در نظر گرفته شده است.«فیلمنامه‌نویس هالیوودی هیچ ایده‌ای درباره آنچه از آن حرف می‌زند، ندارد». این را تیلور در رابطه با صحنه‌ای در بخش پایانی فیلم می‌گوید که از سفیر کانادا می‌پرسند پس از رفتن فراری‌ها به سمت فرودگاه (مهرآباد) چه خواهد کرد؟ و بازیگر نقش تیلور در آرگو این پاسخ را می‌دهد: «ظرف نیم‌ساعت با قطار تهران را ترک می‌کنم!».
اینجاست که تیلور واقعی گاف بزرگ بن‌افلک را متذکر می‌شود:«اما من با قطار به هيچ جا نرفتم!» و جالب اینجاست که کریس‌تریو، برای بهترین فیلمنامه تطبیقی نامزد اسکار شده است.به عقیده تیلور، اگرچه سعی می‌شود به آرگو اهمیتی فراتر از یک فیلم سرگرم‌کننده داده شود اما با توجه به فیلم‌ها و مستندهایی که قبلاً درباره حقیقت ماجرا ساخته شده‌اند آرگو چیزی بیش از این نیست.
انقلاب ایران برای هیچ نبود
یکی دیگر از انتقادات مهم «کن تیلور» به آرگو درباره تصويری است که از انقلاب مردم ایران در سال 1979 ارائه داده است. او می‌گوید: «فیلم از توضیح اینکه ایران انقلاب و طغیانی طولانی داشته است طفره می‌رود و مردم (ایران) را طوری شخصیت‌پردازی می‌کند که انگار هیچ حقی برایشان قائل نیست». او اعتراف می‌کند در 3 سالی که در تهران ماموریت داشته هیچ‌گاه احساس تنگنا نکرده و میهمان‌نواری ایرانیان را «بسیار گرم و استثنایی» توصیف می‌کند.تیلور می‌گوید: «فیلم انگار هیچ بختی برای وجهه دیگر جامعه ایرانی و نشان دادن آن قائل نیست. در حالی‌که جامعه ایرانی که من دیدم، تصویری بسیار عادی‌تر و پذیراتر از این داشت و به دنبال عدالت و امید بود. (انقلاب) فقط اعتراض خشن برای هیچ نبود.» حال تیلور از مستندی خبر می‌دهد که قرار است حقایق مغفول‌مانده در آرگو را بازگو کند. او می‌گوید در مصاحبه‌ای 5/2 ساعته که خودش و زنش با بن‌افلک داشته‌اند و قرار است این هفته در آمریکا در قالب یک دی‌وی‌دی منتشر شود، همه چیز گفته شده: «این فقط داستانی درباره دیپلمات‌ها، همکاران من و خودم نیست بلکه بختي برای نگاه واقعی و عمیق به جامعه ایرانی است».
حرکت کانادایی، سرقت آمریکایی
قهرمان‌بازی‌های «تونی‌مندز» جاسوس سیا در آرگو، عامل دیگری است تا انتقاد یک دیپلمات کارکشته کانادایی را برانگیزد. او معتقد است آمریکایی‌ها در پروژه فراری دادن اتباعشان از ایران سهیم بوده‌اند اما بعدا سعی کرده‌اند سهم كانادا را نادیده بگیرند.وقتی آمریکایی‌ها سهم شرکایشان را چنین نادیده می‌گیرند پس چطور می‌توان توقع داشت حقیقت را در مورد بزرگ‌ترین دشمنشان ایران بگویند.وی درباره حقیقت عملیات که پروژه «جست و خیز کانادایی» نام داشته می‌گوید: «این را حق خود می‌دانم که جزئیات بیشتری از آن بازگو کنم».وی می‌گوید هیچ تردیدی درباره نقش خودش در آن ماجرا وجود ندارد و اینکه آن حرکت، حرکتی در اصل کانادایی بود که حالا توسط آمریکا دزدیده شده و به نام یک قهرمان هالیوودی به نام بن‌افلک به خورد افکار عمومی داده می‌شود.