پرسپولیس در دوره سرمربیگری یحیی گلمحمدی در 9 بازی لیگ برتری و 2 دیدار از جام حذفی تنها 6 گل خورده که آمار قابل قبولی به حساب میآید. البته دریافت 4 گل از 2 تیم قعر جدولی نفت آبادان و گهر دورود اتفاق خوبی برای پرسپولیسیها نیست که شاید این نکته را بتوان به دستکم گرفتن حریف و غافلگیری بازیکنان خط دفاعی تیم ارتباط داد اما بسته نگه داشتن دروازه مقابل تیمهای مدعی قهرمانی و بالای جدول یعنی فولاد، استقلال و سپاهان نکته مثبتی است که میتواند باعث سربلندی تیم گلمحمدی در فاز دفاعی باشد. پرسپولیس در 11 بازی با سرمربیگری یحیی گلمحمدی 6 گل خورده و این آمار برای تیمی که فصل قبل از این حیث شانه به شانه تیمهای پایین جدول میسایید و پس از تیمی مثل نفت آبادان ضعیفترین خط دفاع لیگ برتر را داشت یک پیشرفت بزرگ به حساب میآید.پرسپولیس حالا با 22 گل خورده و به صورت مشترک با تراکتورسازی صاحب چهارمین خط دفاع قدرتمند لیگ است و بعد از استقلال، مس کرمان و نفت تهران کمترین گل خورده را دارد. این اتفاق نشان میدهد گلمحمدی که در 11 بازی خود به عنوان سرمربی طعم تلخ شکست را نچشیده در بازسازی خط دفاع اقدامات درستی انجام داده که کارساز بوده است. بالاخره وقتی یک مدافع با سابقه ملی فراوان و جامجهانی رفته، سرمربی يك تيم میشود طبيعي است كه این اتفاقات در تیم بیفتد. از طرفی اگر به نیمه خالی لیوان نگاه کنیم باید به این نکته تاکید کنیم كه با حضور 3مدافع ملیپوش در خط دفاع و 3-2 بازیکنی که چیزی از مدافعان ملی کم ندارند این آمار زیاد هم خوب نیست و حداقل انتظاری که از پرسپولیس میرود همین است اما با در نظر گرفتن مشکلات پرسپولیس و اتفاقات و ناهماهنگیهای نیمفصل اول در زمان سرمربیگری مانوئل ژوزه باید راي به پیشرفت خط دفاعی پرسپولیس در فاصله 2نيمفصل داد.