وقتی برلوسکونی برای بازگشت به صحنه قدرت از هیچ دلقک‌بازی رویگردان نیست، چرا یک کمدین بخت خود را برای نمايندگي سرزمین دانته و اپرا نیازماید؟ در حالی‌که روزهای یکشنبه و دوشنبه هفته آینده (24 و 25 فوریه) انتخابات سراسری ایتالیاست و بسیاری از سیاستمداران هم نگران از ناسزاهای مردم سعی می‌کنند از ظاهر شدن بیش از حد در انظار عمومی خودداری کنند اما یک کمدین به نام بپه گریلو، رهبر «جنبش 5 ستاره» در کاروان تبلیغاتی خود مشغول ارزیابی خواسته‌های مردمی است. سیسیل سابقا قلمروی انحصاری برلوسکونی محسوب می‌شد اما در انتخابات دوره گذشته گریلو 15 کرسی نمایندگی را از چنگ او درآورد. یک پیروزی بزرگ و در عین حال شگفتی‌آور اما آیا بپه گریلو می‌تواند در تصاحب پست نخست‌وزیری هم چنین موفقیتی داشته باشد؟
او به شبکه خبری یورونیوز می‌گوید: «من کاندیدای این پست نیستم. هرگز سودای وارد شدن به پارلمان را نداشته‌ام. با طبیعت من سازگار نیست. این سیاستمداران و این سارقانی که کشور را به یغما برده‌اند حتی نمی‌توانند تصور کنند شخص دیگری... یک کمدین مثل من... به جای اینکه به فکر منافع اقتصادی و انداختن مشکلات به گردن دیگران باشد، می‌تواند برای مردم کاری بکند». اما کار سیاسی هزینه‌های خودش را دارد. بپه گریلو خودش گفته است وارد پارلمان هم نخواهد شد اما باید دید «جنبش 5 ستاره» او در صورت موفقیت در پارلمان چه سیاستی را در پیش خواهد گرفت. 55 درصد کاندیداهای حزب گریلو را زنان تشکیل می‌دهند که این درباره احزاب دیگر صدق نمی‌کند. رسانه‌های ایتالیایی همواره سعی داشته‌اند از او سیمای «یک دلقک» بسازند. او هم سعی کرد با استفاده از تریبونی که یورونیوز در اختیار او قرار داد اینگونه به رسانه‌های وطنی بتازد. جریان‌های انحصاری رسانه‌ای ایتالیا، بپه را به «پوپولیست» بودن متهم می‌کنند و او در واکنش به آنها از جمعیت طرفدارانش می‌خواهد او را «پوپولیست» خطاب کنند. بپه گریلو چه پوپولیست باشد چه نباشد موجب شگفتی بزرگی در انتخابات ایتالیا خواهد شد. تخمین زده می‌شود تحت هدایت او «جنبش 5 ستاره» بین 18 تا 23 درصد آرا را کسب کند. با وجودی که بسیاری از کاندیداهای معرفی شده این جریان سیاسی تجربه کار دولتی ندارند ولی به نظر می‌رسد عزمشان برای مبارزه با فساد دولتی و صیانت از آرای طرفدارانشان جزم باشد.
اين كمدين ايتاليايي همچنين خواستار قطع سهميه تبليغاتي نمايندگان پارلمان، بازنگري در قراردادهاي ايتاليا با اتحاديه اروپا، عدم تعهد ايتاليا به قوانين سازمان تجارت جهاني و كنترل نفوذ اقتصادهاي خارجي مثل چين و ژاپن در كشورش شده است. برداشت او از قرارداد‌های ایتالیا با کشورهایی نظیر چین که یکی از اعضای سازمان تجارت جهانی است بسيار منفي به نظر مي‌رسد.