مجادله با امير قلعهنويي از جمله موضوعات هيجانانگيز برنامه «90» در 2 هفته گذشته بوده است. متعاقب آن اتهامات عجيب قلعهنويي به فردوسيپور و مافياگرا خواندن وي، اين هفته نوبت فردوسيپور بود كه به هر بهانهاي متلكي به قلعهنويي بيندازد و حتي از فرستندگان عكسهاي نودي بخواهد مراقب باشند تا به مافيا منتسب نشوند. فردوسيپور البته محبوبترين چهره تلويزيوني ايران است؛ در اين نكته شكي نيست. با اين وجود در ساليان اخير انتقاداتي نسبت به او گسترش يافته است، از جمله آنكه همپاي سليقه و فهم مخاطبان خود رشد نكرده، سطحي به مسائل فوتبال ايران نگاه ميكند و به جاي طرح موضوعات جدي مثل بررسي دلايل دولتي ماندن فوتبال در ايران ترجيح ميدهد مكررا و هر هفته مجادلات غالبا لمپنانه ليدرها و مشوقان تيمها را نشان بدهد اما يكي از اين انتقادات شايد جالبتر باشد. در گذر زمان موقعيت فردوسيپور در تلويزيون مستحكمتر شده و همين به او اعتماد به نفس خيلي بيشتري داده است. آشكارا در ساليان اخير برنامه 90 قرمزتر و قرمزتر شده است. اين هم از بداقبالي آبيهاست كه موثرترين و محبوبترين برنامهساز تلويزيونهاي فارسيزبان يك پرسپوليسي متعصب است. البته نميتوان در اينباره به عادل خرده گرفت؛ مگر ميشود از بچگي بشدت فوتبالي باشي و مطلقا طرفدار هيچكدام از 2 قطب فوتبال پايتخت نباشي؟ حالا نكته همين است: مگر ميشود پرسپوليسي متعصب باشي و قلعهنويي را دوست داشته باشي؟ واقعيت اين است كه قلعهنويي به خاطر كاراكتر خاص و اينكه قهرماني را در ليگ ايران به انحصار خود درآورده به شخصيتي كاملا دوقطبي تبديل شده است؛ تماشاچيان فوتبال بسته به علايق رنگيشان يا عاشق او هستند يا از او متنفرند. فردوسيپور قطعا در شمار گروه دوم است؛ مثل هر پرسپوليسي ديگر. اگر ساليان قبل بود لابد كساني به او توصيه ميكردند براي حفظ محبوبيت برنامهاش تعادل بينابيني را رعايت كند و نگذارد كسي درباره برنامه 90 شائبه جانبداري از يك تيم خاص را پيدا كند اما اكنون لابد خود فردوسيپور هم به اين نتيجه رسيده هيجاني كه 90 به مخاطبانش ميدهد آنقدر هست كه در هر حال هر هفته اكثريت استقلاليها را هم پاي تلويزيون بنشاند و چند درصدي گريز آنها از اين برنامه لطمه چنداني بهشمار انبوه مخاطبان آن نميزند. شايد اگر كساني ديگر به جاي او بودند آشكارتر و موثرتر طرفداري خود از اين تيم را علني ميكردند. فردوسيپور اما چندان برنامهساز بيانصافي نبوده است. اساسا كسي در سلامت اخلاق او تشكيك نكرده است. آن حرفهاي قلعهنويي را هم هيچكس جدي نگرفت. او ميتواند صادقانه بگويد پرسپوليسي است اما به استقلاليها هم احترام ميگذارد و اينكه برنامهاش گاه و البته نه هميشه به تريبوني براي تحقير موثرترين چهره تيم رقيب در اين 10 سال تبديل ميشود و اينكه گاه رسما اجازه ميدهد برنامهاش ابزاري براي مشاركت در جريانسازيهاي رسانهاي رقبا عليه استقلال باشد، وضعي است كه به هر حال هر برنامهساز متعصبي ناخودآگاه به آن تن ميدهد. شايد برخي طرفداران استقلال كه به اندازه همين تيم برنامه 90 را هم دوست دارند سردرگم و آشفته بخواهند از او بپرسند: آقاي فردوسيپور! راز اين ماجرا چيست كه علي دايي حق دارد هر هفته نيمساعت توي برنامه شما لوايح حقوقي كشدار و دائم و هميشگي و مفصلش عليه اين و آن را قرائت كند بيآنكه جرات انتقاد از وي را داشته باشيد اما همين تريبون به اين راحتي در اختيار خيليهاي ديگر نيست؟ آقاي فردوسيپور! اگر قلعهنويي هم
رو در رو با دوربين تلويزيون و مقابل ميليونها مخاطب به داور مسابقه «آشغال» گفته بود آيا چندينبار تصوير لبخواني او را پخش نميكرديد؟ واقعا فقط همين يك سوال را صادقانه و به قول خودتان «خداييش» جواب بدهيد: اگر به جاي دايي از قلعهنويي تصوير آن لبخواني را داشتيد در اين 2 هفته چندبار آن را پخش ميكرديد؟ به نظر شما عادل فردوسيپور براي اين سوال طرفداران استقلال چه جوابي ميتواند داشته باشد؟