در روزهایی که آتشفشان معروف آتنا دوباره در سرزمین چکمه‌ای فعال شده، جامعه ایتالیا نیز در آستانه انتخابات عمومی 2013، وضعی بحرانی و آتشفشانی دارد و چه بسا همانگونه که فوران تاریخی آتنا تمدن روم را به خطر انداخت، این بار چنین سرنوشتی در انتظار دستگاه حاکم ایتالیا باشد. یک سال پس از اینکه دولت ایتالیا را گروهی از کارشناسان و تکنوکرات‌ها اداره کردند و 2 دهه پس از حضور سیلویو برلوسکونی در رده‌های بالای سیاسی این کشور، مردم ایتالیا به پای صندوق‌های رای می‌روند. رای‌گیری‌اي که در گرماگرم بحران اقتصادی برگزار می‌شود و اهمیت زیادی برای اتحادیه اروپا دارد. رقابت چهره‌های برتر انتخابات پارلمانی ایتالیا، 24 ساعت مانده به آغاز رای‌گیری متوقف می‌شود تا نتیجه زورآزمایی راست و چپ میانه ایتالیا شامگاه دوشنبه رقم بخورد. در این رقابت 4 حزب اصلی حضور دارند که برای تصاحب 630 کرسی مجلس مباشران(عوام) و 315 عضو انتخابی سنا مبارزه می‌کنند، همچنین 3 نخست‌وزیر بالقوه و یک نصفه رجل سیاسی که قبلا کمدین بوده است. از پیر لوییجی‌برسانی، کمونیست سابق و دبیر کل «حزب دموکراتیک» و رهبر چپ میانه ایتالیا، به عنوان شانس برتر برای تصدی پست نخست‌وزیری نام برده می‌شود. سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر سابق، رهبر حزب «مردم آزادی» سیاستمدار کهنه‌کار و منتقد سیاست‌های ریاضتی آخرین دولت ایتالیا با ائتلاف راست میانه، چهره نام‌آشنای جنجال‌برانگیزی است که وارد گود شده است تا بار دیگر کیاست خود را محک زند. ماریو مونتی که عدم‌حمایت حزب برلوسکونی، دولت تکنوکرات وی را از هم گسست، دیگر شانس برتر پست نخست‌وزیری است. وی چهره‌ای است با جایگاهی مناسب در اتحادیه اروپا که به‌رغم سیاست‌های ریاضتی‌اش سعی در حفظ اعتماد بازارهای مالی به کشورش داشته است. بپه گریلو، کمدین سابق ایتالیا نیز با «جنبش 5 ستاره» خود در بین شهروندانی که دل‌خوشی از دولت و نهادهای آن ندارند محبوبیتی فزاینده پیدا کرده است. نظرسنجی‌ها احتمال کسب سومین جایگاه برتر برای یاران گریلو را در پارلمان رد نکرده است. روزهای یکشنبه و دوشنبه زمان برگزاری انتخابات پارلمانی و شامگاه دوشنبه زمان معلوم شدن نتایج است، نتایجی که شاید با شگفتی همراه باشد.
مشارکت پایین به خاطر نارضایتی عمومی
الساندرو باربانو، سردبیر روزنامه
«ال متینو» درباره این انتخابات و نحوه و میزان مشارکت شهروندان می‌گوید: «افراد زیادی در این انتخابات شرکت نمی‌کنند تا اینگونه اعتراض خود به احزاب سنتی را نشان دهند. آرای پوپولیست‌ها، جنبش‌های مخالفان سیاستمداران فعلی و همچنین مخالفان اروپا هم رشد خواهد کرد». وضع اقتصادی ایتالیا یکی از دلایل اصلی اقبال اندیشه‌های پوپولیستی در این انتخابات محسوب می‌شود. سومین اقتصاد برتر منطقه پولی یورو با شدیدترین رکود اقتصادی خود در 2 دهه گذشته روبه‌رو است و بار واقعی آن بر دوش اقشار آسیب‌پذیر و متوسط این کشور است. در شرایطی که مردم ایتالیا از سیاستمداران دستگاه حاکم قطع امید کرده‌اند، جای شگفتی نیست که تعداد آراي بالقوه تفکرات بپه گریلو کمدین سابق ایتالیا و جنبش وی موسوم به «جنبش 5 ستاره» در نظرسنجی‌ها روندی تصاعدی پیدا کرده باشد. بعید نیست آنها با پیشی گرفتن از ماریو مونتی تکنوکرات بتوانند به عنوان سومین گروه بزرگ وارد پارلمان شوند.