نخست‌وزیر دیوانه، سزار کچل، مرد ضد خانواده، پدرخوانده باشگاه میلان، تاجر خود شیفته، همزاد کلنل قذافی یا سیاستمدار بی‌بند و بار؟ هر لقبی می‌خواهید روی او بگذارید اما باید پذیرفت که سیلویو برلوسکونی سیاستمدار قهاری است که نمی‌توان او را تحت هیچ عنوان نادیده گرفت. در 76سالگی هم در قدرت‌طلبی و خود‌نمایی و البته رسوایی، خستگی‌ناپذیر نشان می‌دهد و دوباره تصمیم گرفته به دنیای سیاست ایتالیا بازگردد. تکبر و اعتماد به نفس بالا از جمله ویژگی‌هایی است که برلوسکونی را به یکی از مهره‌های بی‌چون و چرای سیاسی 2 دهه اخیر ایتالیا تبدیل کرده است. او با سیمای یک بازرگان موفق در سال 1994 پا به دنیای سیاست گذاشت و تنها چند ماه بعد، پیروز انتخابات لقب گرفت. نزدیک یک سال پیش بود که قدرت را به ماریو مونتی واگذار کرد و همه فکر می‌کردند دیگر باز نمی‌گردد اما دن سیلویو دوباره اینجاست. برلوسکونی درباره هدف خود از شرکت در این انتخابات می‌گوید: «من در این نبرد بزرگ انتخاباتی- سیاسی وارد خواهم شد تا به ایتالیا برای خروج از این وضع تیره کمک کنم. چشم‌اندازی که نتیجه «مالیات‌بندی‌های تکنوکرات‌هاست». به همین منظور در اولین نشست هیات دولت مقرر خواهیم کرد تا مالیات‌هایی که سال 2012 از خانواده‌های ایتالیایی صاحب تنها یک خانه اخذ شده، به‌عنوان جبران این مالیات سهمگین به آنها بازگردانده شود». البته این اولین باری نیست که برلوسکونی چنین وعده‌های انتخاباتی «دیوانه‌واری» را مطرح می‌کند. او با رفتار و گفتار عوامفریبانه خود، همواره در چنین مسیری گام برداشته است. برلوسکونی همان شخصی است که در نوامبر 2011 و در زمان کناره‌گیری گفته بود دیگر هیچگاه به صحنه قدرت سیاسی بازنخواهد گشت. در جلسه رای اعتماد به دولت در آگوست 2011 که در پی تحمیل چندین و چندباره سیاست‌های ریاضتی اتحادیه اروپا و بازار تشکیل شد، آقای نخست‌وزیر روی یک تکه کوچک کاغذ که البته از شکار دوربین‌ها در امان نماند، مشغول یادداشت اسامی خائنانی بود که علیه او رای داده بودند. اینگونه شد که تصمیم به استعفا گرفت و جای خود را به مونتی تکنوکرات داد تا شاید این استاد دانشگاه بتواند مجددا اعتماد اتحادیه اروپا و بازار را به ایتالیایی که در مرز سقوط و به قهقرا بردن منطقه پولی یورو قرار داشت، بازگرداند. همه تصور کردند عصر برلوسکونی به سر رسیده. دستگاه عدالت با پایان دوره مصونیت، او را که پرونده‌های قضایی بیشماری داشت تحت تعقیب قرار داد. تنها درباره فرار مالیاتی، دادگاهی در میلان برای او 4 سال زندان تقاضا کرد که البته فعلا به دلیل مساله انتخابات به تعویق افتاده است. پرونده ارتباط او با یک روسپی جوان موسوم به «روبی گیت» و سوءاستفاده از قدرت، در جریان است اما برلوسکونی خود را از همه اتهامات مبرا می‌داند. صاحبنظران تا همین ابتدای سال‌جاری میلادی شانسی برای نخست‌وزیر پیشین و حزبش قائل نمی‌شدند اما او با اتکا به قدرت رسانه‌ای و ارائه پیشنهادات متوازن و موثر در طول کارزار انتخاباتی بعید نیست موجب خلق شگفتی در ایتالیا شود. شگفتی‌ای که البته به کام شرکای اروپایی این کشور خوشایند نخواهد بود.
برسانی، به اميد ايتاليايي درست
پیر لوییجی برسانی 61 ساله، رهبر چپ میانه در ایتالیا، یک کمونیست سابق از یک خانواده کاتولیک و بسیار معتقد است. او دبیر‌کل حزب دموکرات ایتالیا و یکی از شانس‌های اصلی انتخابات پارلمانی آتی در این کشور برای تصدی پست نخست‌وزیری است. برسانی هم منتقد سرسخت سیاست‌های ماریو مونتی تکنوکرات است و هم به سیاست‌های سیلویو برلوسکونی که شاید مهم‌ترین رقیب او در این انتخابات باشد می‌تازد. سیاست اقتصادی مورد نظر او در این بحبوحه بحران اقتصادی تلفیقی از سیاست‌های سختگیرانه و سیاست‌های رشد اقتصادی است.وی عاشق سیگار برگ است اما مهم‌تر از آن یکی از دوستداران ایده اروپای واحد و در زمره افرادی است که قائل به تشکیل «ایالات متحده اروپا» هستند. طبق نظرسنجی‌ها برسانی و حزبش «حزب دموکرات» از اقبال بیشتری در انتخابات پارلمانی 2013 برخوردارند. او می‌گوید:
«مساله‌ای که اغلب بر آن تاکید داشته‌ام نگرانی عمیق از نتیجه انتخاباتی است که تایید‌کننده «بازگشت بی پایان» برلوسکونی و فناناپذیری او باشد، برای اینکه اروپا، ایتالیای برلوسکونی را دیده، ایتالیایی که مانع از اجرای بسیاری از ایده‌های اروپا شد و اعتبار آن‌را زیر سوال برد. پس برداشت من این است که ما وظیفه داریم در این انتخابات پیروز شویم، نه تنها برای ایتالیا بلکه برای همه اروپا و تازه آنهم نه فقط برای جناح چپ اروپا».
مونتی، راست ميانه نااميد
ماریو مونتی، نخست‌وزیر مستعفی ایتالیا و رهبر ائتلاف راست میانه در انتخابات سراسری امروز ایتالیا توانایی‌های بالقوه بسیاری دارد اما ظاهرا تصمیمات سیاسی جسورانه، یکی از آنها نیست.
مونتی ۶۹ ساله، استاد سابق دانشگاه اقتصاد و سیاستمداری سرشناس و محبوب در نهادهای اتحادیه اروپا، گفته است آماده رهبری هر ائتلافی است که موافق اصلاحات اقتصادی او باشد. او در دفاع از سیاست‌های اقتصادی‌اش می‌گوید:«بسیاری از مردم به من و وزیرانم می‌گویند، در اینکه مالیات‌هایمان را بسیار افزایش می‌دهید شکی نیست اما برنامه‌ها و طرح‌هایتان را ادامه دهید، چرا که تصمیمات و سیاست‌هایی که در پیش گرفته‌اید متفاوت از پیش بوده است».
پير و بدون پشتوانه
موریزیو کاپرارا، از روزنامه کوریره دلا سرا، درباره آینده سیاسی و امکان نخست‌وزیری مجدد مونتی می‌گوید: «اگر راست میانه پیروز انتخابات شود یا چپ میانه اما نمایندگان کافی برای تضمین قوام دولت جدید نداشته باشند در این صورت شاید انتخاب نخست‌وزیر دیگری همچون ماریو مونتی ناگزیر خواهد بود. همزمان نباید فراموش کرد که مونتی راه خود به «کویریناله»، کاخ ریاست جمهوری را نیز سد نکرده است». همچنين نظر عمومي درمورد مونتي و هم‌طيف‌هايش اين است كه آنها براي اصلاحات بيش از اندازه پير هستند.