محمد‌حسین شاهدی:
تیم میلان موفق شد در یک بازی عجیب، 2 بر صفر بارسلونا را شکست دهد. در نوشته زیر که برگرفته از سایت بلیچر اسپورت است می‌پردازیم به 5 درسی که از این برد میلان می‌توان گرفت. چه کسی این نتیجه را پیش‌بینی می‌کرد؟ حتی خوشبین‌ترین هواداران میلان هم انتظار چنین نتیجه‌ای را نداشتند آن هم نتیجه‌ای که به‌سادگی برای روسونری به دست آمد. بازی فوق‌العاده بازیکنان میلان توجه همگان را به خود جلب کرد و شاگردان آلگری یک پیام بزرگ به فوتبال‌دوستان جهان دادند؛ میلان بازگشته است. با گل‌های بوآتنگ و مونتاری، پر‌افتخار‌ترین تیم ایتالیایی لیگ قهرمانان اروپا باز هم نشان داد توانایی رقابت در بالاترین سطح فوتبال اروپا را دارد.
1- فوتبال چیزی فراتر از تیکی تاکاست
تسلط بارسایی‌ها در بازی چه در خانه و چه در زمین حریف، باعث شده است همگان فکر کنند سبک بازی کاتالان‌ها سبک برتر فوتبال امروزی است ولی برابر آبی و اناری‌پوشان، میلان طوری بازی کرد که به همه نشان دهد جذابیت فوتبال به خاطر سبک‌های مختلف بازی کردن آن است. طرفداران بارسا ممکن است بگویند میلانی‌ها اتوبوسی جلوی محوطه جریمه‌شان پارک کرده بودند ولی واقعا این طور نیست. در هیچ جای قانون فوتبال ننوشته‌اند که باید جوری بازی کنید که به سبک کاتالان‌ها بخورد چون مردم از بازی آنها لذت می‌برند. دفاع میلان بیشتر از یک دفاع فیزیکی و شجاعانه بود. این دفاع آرام، منسجم و به بلوغ رسیده بود. آنها آشفته نبودند و خطاهای بی‌مورد انجام نمی‌دادند و بارسلونا را با مشکل مواجه کردند. یک نمره 20 باید به آلگری برای هدایت تیمش داد.
2-ترکیب یکپارچه و دقیق
با نبودن بالوتلی به دلیل عدم اجازه برای بازی در 2 تیم برای یک فصل لیگ قهرمانان و مصدومیت روبینیو، فلامینی، دی یانگ، نوچرینو، بونرا و لوکا آنتونینی، همه انتظار ترکیبی ضعیف از آلگری داشتند ولی با این نمایش که کیفیت بازیکنان میلان را نشان داد باز هم به این نتیجه می‌رسیم که گالیانی کارش را در جذب بازیکنان مورد نیاز خوب بلد است. با اینکه همه فتح اسکودتو در سال 2011 را به خاطر زلاتان می‌دانند ولی این تیم میلان قدرتش در همه خط‌ها مساوی تقسیم شده است. آباته، مکسس، زاپاتا و کونستانت در خط دفاعی؛ آمبروسینی، مونتولیوو و مونتاری در وسط؛ بوآتنگ، پاتزینی و ال شراوی در جلو و نیانگ و ترائوره به عنوان یار تعویضی آنجا هستند تا کار را تمام کنند. این واقعا یک ترکیب بد نیست.
3- تشویق میلان از سوي رقیبان ایتالیایی
برای بردن بارسا
با اینکه میلانی‌ها همیشه رقیب یوونتوس بودند و هستند ولی آنتونیو کونته برای حمایت از تیم میلان در سن‌سیرو حضور داشت و از میلان برابر بارسلونا حمایت می‌کرد. سری A زمانی قدرت اول فوتبال اروپا بود ولی چند سالی است به دلیل مشکلات اقتصادی و چالش‌های به وجود آمده در آن دیگر آن قدرت سابق را ندارد. بازی یوونتوس کونته و میلان آلگری بار دیگر نشان از بازگشتن این قدرت داد و اتحاد این دو تیم با هم برای رسیدن فوتبال ایتالیا به قله اروپاست. کونته به تلویزیون ایتالیا درباره حضورش در سن‌سیرو گفت: «من اینجا هستم تا یک بازی فوق‌العاده از 2 تیم بزرگ را ببینیم. من همیشه طرفدار ایتالیا هستم پس امروز من طرفدار میلان خواهم بود». او همچنین درباره رقابت میلان و یووه برای فتح اسکودتو اظهار داشت: «من مطمئنم آنها می‌توانند برای ما مشکل‌ساز شوند. آنها تیمی هستند که برای ما کاملا قابل احترامند».
4- با این کیفیت بازی میلان، بارسا بی‌جان به نظر می‌رسید
توانایی بالای بارسایی‌ها در حفظ توپ و پاسکاری‌های پی در پی آنها بازی تیم‌های رو به رویشان را احمقانه جلوه می‌دهد مگر اینکه آن تیم این اجازه را به بارسایی‌ها ندهد. در این فصل بارسلونا به طور میانگین در هر بازی 30 بار توپ را درون محوطه جریمه حریف در اختیار داشت. در بازی با میلان آنها فقط 9 بار این کار را کردند و مسی فقط یکبار صاحب این موقعیت شد. میلان در طول بازی با چنگ و دندان از غرورش دفاع کرد. بارسایی‌ها از فصل 2010-2009 که در همین استادیوم به اینتر 3 بر یک باختند تا به حال با اختلاف 2 گل مغلوب نشده بودند. در آن بازی هم غول فوتبال اسپانیا برابر دفاع فیزیکی و تاکتیکی اینتر حرفی برای گفتن نداشت.
5- مسی از ایتالیایی‌ها خوشش نمی‌آید
همیشه او را با مارادونا مقایسه می‌کنند ولی اگر بخواهید فرق بین این دو را بدانید باید بگویم که دون دیه‌گو هیچ مشکلی با باز کردن دروازه تیم‌های ایتالیایی نداشت. واضح است که تمرین بیشتری برای این کار داشته است ولی این سیزدهمین بازی بدون گل مسی برابر تیم‌های ایتالیایی است. در هوش او هیچ شکی نیست ولی بازی نکردن او برابر تیم‌هایی که اینگونه می‌توانند فوق‌العاده فیزیکی و تکنیکال از دروازه‌شان دفاع کنند نقطه ضعف او است. او در لالیگا گل‌های فوق‌العاده‌ای می‌زند شاید چون دفاع اینگونه در اسپانیا وجود ندارد.