علی خسروی:
هرچند خوانندگان مطلب ابتدا فکر کنند نگارنده 180درجه تغییر موضع داده و در جهت حمایت از خود و موقعیتش این مطلب را عنوان کرده است اما به واقع صراحتا می‌گویم هنوز اذعان دارم عدم ثبات مدیریت در داوری کشور و اختلاف ریشه‌دار کمیته و دپارتمان عامل بروز این حوادث بوده است. اما مربیان عزیز، مدیران و سرپرستان محترم، عدم تحقق به خواسته‌های خود و عدم نتیجه‌گیری در طول یک فصل آیا توسط برنامه‌ریزی غلط خودتان بوده یا اشتباه داوران؟ داور یک انسان بدون تجهیزات است. قطعا اشتباهات انسانی از سوی تمام بندگان خدا رخ می‌دهد. در طول یک فصل شک ندارم آنانی که چند بازی را به عنوان اشتباهات داوری در بوق و کرنا می‌کنند قطعا در بازی‌های دیگر از اشتباهات داوری سود برده‌اند اما هرگز دم نزده و حتی تعریف هم نکرده اند. در جهان فوتبال آندرسک فریسک سوئدی به جهت بی‌حرمتی، کولینای افسانه‌ای به جهت خستگی از اعتراضات،گراهام پل انگلیسی به جهت عدم حمایت فیفا و یوفا و همچنین دکتر مارکوس مرک آلمانی به جهت ناراحتی و افسردگی درگذرگاه سخت قضاوت قبل از بازنشستگی خداحافظی کردند. حتی بابک رفعتی آلمانی- ایرانی به جهت فشار افکار عمومی دست به خودکشی می‌زند. مسعود مرادی، هدایت ممبینی، محمود رفیعی، خداداد افشاریان، علیرضا یزدانی، داوود رفعتی و جوانانی مانند عیسی معصومی، علیرضا اسمخانی و علی ابراهیم‌قمی به ناگاه از داوری خداحافظی می‌کنند تا دیگر نشنوند این همه الفاظ تند و رکیک را. محمد فنایی و مسعود مرادی عطای عضویت در کمیته داوران را به لقایش می‌بخشند، پس مشکل از چیست؟ آیا از ما داوران است؟یا از عدم حمایتی که می‌شود؟ شاید داوران هم مقصر باشند همچنان که با مربیان قلدر رفتاری دارند که این رفتارها را با مربیان محجوب در تناقض می‌بینیم. شاید پنالتی‌ها گرفته نشود، شاید موقعیت‌های مسلم از مهاجمان اشتباه آفساید تشخیص داده شود اما آیا این اتفاقات فقط مربوط به لیگ دوازدهم است؟ 30سال است که در داوری فوتبال عمرم گذشته. تا بوده، همین بوده. همیشه مربیان معترض بودند و داوران در حال دفاع از خود. اگرچه در لیگ دوازدهم اشتباهات داوری بسیار کودکانه بوده است و اشتباهاتی از داوران بزرگمان دیدیم و گاها تعجب‌برانگیز سوت زده‌اند اما این ایرادی تکنیکی است از سوی مسؤولان داوری ایران نه از روی قصد و نیت و خدای ناکرده لابی‌گری یا تبانی. شک ندارم درکلاس‌های توجیهی و آموزشی هیچگونه حرف جدیدی به داوران گفته نشده و مشکل آنجاست که از مدرسان مورد تایید فیفا و ای‌اف‌سی استفاده نشده. تک‌محوری، بداخلاقی، بدبرخوردی و از خود متشکر بودن و چسبیدن به میز کمیته یا دپارتمان می‌تواند از علل اصلی این معضلات باشد ولی سلامت این خانواده را نمی‌توان به دلیل این اشتباهات زیر‌سوال برد. در پایان مجددا تاکید می‌کنم اگرچه امسال سال نه تنها یک نظارت نرفتم و حتی یک ساعت داوری را آموزش نداده‌ام و هنوز هم با بعضی از آقایان مشکل ریشه‌ای دارم ولی از عزیزان مسؤول فدراسیون فوتبال تقاضا می‌کنم این بار دیگر پشت داوران و کمک داوران را خالی نکنید.قوانین انضباطی باید با جدیت اجرا شود تا بتوان یکبار دیگر با وفاق و دوستی بین خانواده فوتبال، شور و نشاط را به میادین فوتبال باز‌گرداند و شاهد جو سالمی باشیم که همانند 30سال قبل یک پدر شهامت کند 2فرزند خود را به ورزشگاه بیاورد و کلمات رکیک و خارج از فرهنگ ایرانی نشنود؛ به امید آن روز.