۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۵:۴۰

مي‌خواهند ترافيك سياسي بماند

از همان نخستین روزی که خبر تشکیل جلسات مشترک دولت و شهرداری درباره ترافیک پایتخت روی خبرگزاری‌ها قرار گرفت، شتاب رسانه‌ای حامیان شهرداری برای مصادره کردن نتایج این نشست‌ها اوج گرفت و حتی اظهارنظرهای سیاسی هاله‌ای ضخیم به دور جلسه‌های یکشنبه کاخ ریاست‌جمهوری ایجاد کردند. در راستای این تحرکات روز گذشته معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران در گفت‌وگویی با سایت شهرداری تهران بعد تازه‌ای از این جنگ را مطرح کرده و عملا شمشیر را از رو بسته است. بررسی گفته‌های تشکری هاشمی با سایت رسمی سازمانش نشان از نوعی مداخله عمدی در خروجی جلسه امروز که به تعبیر معاون عمرانی وزارت کشور جلسه جمع‌بندی نشست‌های ترافیکی است، دارد. برای بررسی محور سخنان تشکری هاشمی بد نیست که به یک حادثه هر روزه نقبی بزنیم؛ آنجایی که بعضی از مسافران اتوبوس ناخودآگاه از راننده می‌خواهند که در جایی خارج از ایستگاه‌های تعیین‌شده بایستد و وقتی با مقاومت راننده روبه‌رو می‌شوند به او ناسزا می‌گویند اما همین که به هر دلیل پیاده شد و موتوری جلوی پایش ترمز کشید نفرینش را نثار همان راننده‌ای می‌کند که تا لحظه‌ای پیش از او توقع پیاده کردن خودش را داشته است. مناقشه زیست محیطی معاون شهردار تهران در بخش نخست سخنانش با رد اظهارات نیکزاد، معاون عمرانی وزارت کشور، درباره تغییر در طرح جامع ترافیک پایتخت گفت: هیچ توافقی برای ایجاد تغییرات در طرح جامع حمل‌ونقل و ترافیک در جلسات مشترک شهرداری با شورای عالی ترافیک انجام نشده و شهرداری تهران مخالف هرگونه تغییری برخلاف مبانی علمی و کارشناسی است. این در حالی است که نیکزاد در گفت‌وگو با «وطن امروز» بخش‌های نیازمند بررسی طرح جامع ترافیک را موارد زیست‌محیطی طرح دانسته و افزود: قرار شد، امی، نماینده سازمان حفاظت محیط‌زیست در شورای عالی ترافیک پس از ارائه گزارش شهرداری تهران، گزارشی مکتوب را به شورای عالی ترافیک ارائه دهد که ملاک عمل ما قرار گیرد اما به نظر می‌رسد منظور تشکری هاشمی از این اظهار نظر صریح بیشتر به مبحث منوریل برمی‌گردد. وی یکی از مهم‌ترین چالش‌های جلسات تشکیل شده را بحث احداث 2 خط منوریل در تهران دانست و گفت: به نظر می‌رسد حساسیت زیادی نسبت به گنجاندن منوریل در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک شهر تهران وجود دارد چنانچه یکی از موضوعاتی که بسیار مورد بحث قرار گرفت احداث منوریل در تهران بود. معاون قالیباف در امر ترافیک پایتخت آنچنان لفظ «گنجاندن» را درباره منوریل به کار می‌برد که گویی این وسیله حمل و نقل عمومی با روی کار آمدن دولت نهم از آسمان هبوط کرده و به فرهنگ لغات جاری مسؤولان پیوسته است در حالی که به استناد برنامه راهبردی حمل و نقل ریلی انبوه و سریع‌السیر شهری تهران و حومه 1409 که توسط شرکت مترو، شرکت مطالعات جامع حمل و نقل و ترافیک تهران و با همکاری شرکت سیسترا تهیه شده، تهران باید تا سال 1409 حداقل 5 خط قطار سبک شهری و یک خط منوریل داشته باشد. تشکری هاشمی در حالی بارها به روی کلمه گنجاندن تاکید می‌کند که طرح یاد شده در دوره شهرداری قالیباف تهیه و در شورای شهر فعلی به تصویب رسیده که به دور از نظرات جناحی و سیاسی بوده است. البته وی تصریح می‌کند که نمایندگان وزارت کشور با بیان اینکه در طرح جامع شهر تهران احداث 2 خط منوریل مطرح شده است تأکید داشتند که در طرح جامع حمل و نقل و ترافیک نیز باید این 2 خط درج شود اما پاسخ شهرداری و شورای شهر به آنها این بود که در طرح جامع شهر تهران هم تازمانی که در دست بررسی شهرداری و شورای شهر بود، موضوعی به نام منوریل وجود نداشت و پس از آنکه این طرح به شورای عالی شهر‌سازی و سایر نهادهای ذی ربط ارسال شد و بدون نظرخواهی از شهرداری 2 خط منوریل که فاقد پیشینه مطالعاتی و کار کارشناسی بود در طرح جامع گنجانده شد. با این همه وی اعتراضش را برای بار چندم به اصطلاح گنجانده شدن منوریل در طرح جامع اعلام می‌کند و دلیل این را هم نداشتن پشتوانه کارشناسی آن می‌داند: ما نسبت به گنجاندن 2 خط منوریل بدون کارکارشناسی در طرح جامع نیز معترض بودیم و این نمی‌تواند تعهدی برای شهرداری به وجود آورد که طرحی را بدون مطالعه بپذیرد. از روز برگزاری جلسه‌های هفتگی تاکنون چندین و چند بار شخص شهردار، معاون حمل و نقل و ترافیک و مشاورش از نتایج آن ابراز نارضایتی کرده‌اند در حالی که بسیاری نیز آن را مثبت ارزیابی كرده‌اند. رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی نیز در این‌باره معتقد است: در جلساتی که با ریاست‌جمهوري و شهرداری داشتیم با توجه به دستورات روشن رئیس‌‏جمهوري امیدوارم در طرحی که وی مطرح کرده‌‏، مشکلات ترافیکی رفع شود. بی‌شک همه مسؤولان از انجام کار بدون بررسی و پشتوانه علمی شانه خالی می‌کنند و این کار نه تنها در بدنه دولت که در بدنه شهرداری نیز در حال تحقق صد در صدی است اما سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا طرحی که در زمان مسؤولیت‌ مسؤولان فعلی شهرداری پایتخت تهیه شده و توسط بسیاری از نهادهای بالا دستی شهرداری به تصویب رسیده است می‌تواند تا این حد بی پایه و اساس باشد که حالا استناد به همان، اینچنین صدای بعضی از دوستان در شهرداری را در آورده است؟ از سوی دیگر در گفت‌وگویی که «وطن‌امروز» چند ماه پیش با وی داشت ایشان از طراحی مسیری برای منوریل پایتخت صحبت کردند که مقایسه این امر با سخنان امروزشان می‌تواند رهنمود جنگ تازه شهرداری برای کسب نتایج دلخواه از یک جلسه مشورتی باشد! پیشینه BRT کجاست؟ معاون شهردار پایتخت در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به اینکه رئیس‌جمهور نیز در جلسات تشکیل شده تأکید داشتند که هیچ کاری بدون مبانی علمی و مطالعات کافی صورت نگیرد، گفت: شهرداری براین اصل اعتقاد دارد که باید از هر نوع سیستم حمل و نقلی که برای شهر مناسب است و می‌تواند به حل معضل ترافیک کمک کند بهره جست اما هیچ طرحی بدون توجیه عقلانی و نظر کارشناسان در تهران اجرا نخواهد شد! با این حساب بسیار جالب است که وی از منوریل که پیشینه آن در تمام طرح‌های جامع و بالادستی روشن و واضح است به عنوان یک کار بی پشتوانه یاد می‌کند در حالی که خطوط BRT در دوران تصدی‌گری‌اش و بدون کوچک‌ترین تحقیق و بررسی به وجود آمدند و تا مدت‌ها سازمان شهرداری‌ها و دهداری‌های کشور و شورای شهر به دنبال یافتن یک برگ صورت جلسه‌(!) تصویب این پروژه عظیم شهری- ترافیکی بودند. راه حل‌های متناقض اما تشکری هاشمی از آن دست منتقدانی است که پس از ضربه فنی کردن سوژه‌شان راهکارهایی نیز ارائه می‌کنند. او تحقق مدیریت واحد در کنار تشکیل شورای ترافیک را راه حل مناسبی برای برون رفت از ترافیک تهران می‌داند اما به نظر می‌رسد خواهان آن است که این مدیریت یکپارچه و واحد در دست سازمان متبوعش باشد. اما نکته‌ای که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که به دلیل حضور بسیاری از نهادها و سازمان‌ها در پروسه ساماندهی به ترافیک شهر نمی‌توان هم خواهان مدیریت واحد بود و هم مدیریت شورایی، چرا که نتیجه جز همان که در حال حاضر شاهد آن هستیم نخواهد شد. تا پایان امروز نتیجه چهار هفته مداوم بحث و بررسی ترافیک تهران توسط رئیس دولت و شهردار پایتخت جمع‌بندی شده و شنبه آینده دستورات نهایی آن اعمال می‌شود. رئیس مجلس نیز بر حمل و نقل عمومی تاکید کرده و از دو طرف این مناقشه خواسته است به آن پایان دهند. با این حال به نظر می‌رسد که برخی می‌خواهند به هر نحو ممکن از به نتیجه رسیدن اینگونه جلسات جلوگیری کرده و راه را برای تعامل بهتر دولت و شهرداری ناهموار کنند. هر چند این اظهارنظرها در مدتی که از برگزاری این جلسات می‌گذرد نتوانسته آن را به تعطیلی بکشاند اما گویی منفعت گروهی، سیاسی و گاه مالی برخي در به نتیجه نرسیدن نشست‌های دولت و شهرداری نهفته باشد. اما به راستی اگر این جلسات به هر دلیلی تعطیل شود مقصر آن چه كسي خواهد بود؟
ارسال نظر
captcha
پربیننده