گروه سیاسی: مستند «مثلث» با موضوع مصاحبه با محمود زمانی که بخش مهمی از پروژه‌های سیاسی، امنیتی و اطلاعاتی غرب و نقطه ثقل سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس است، دوشنبه‌شب از صدا و سيما پخش شد. وقتي مستند الماس از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد، رسانه‌ها و افراد موجود در گروه‌های اپوزیسیون نتوانستند ترس خود از نفوذ نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی در گروه‌های اپوزیسیون را پنهان کنند و هر کدام در صحبت‌های خود بارها به این مساله اشاره کرده و آن را با عنوان مدحی‌گیت یا الماس‌گیت به ذهن خویش سپردند. این بار نیز پس از ماجرای الماس‌گیت، محمود زمانی یکی دیگر از افراد مرتبط با این گروه‌ها از نقش خود در هماهنگی بین 3 ضلع مثلث فتنه‌گران داخلی، اپوزیسیون و سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی غربی و عربی پرده برداشت. به گزارش باشگاه خبرنگاران، مستندی که دوشنبه‌شب از صدا و سیما پخش شد، با صحبت‌های زمانی راجع به ترس امیرحسین جهانشاهی یکی از اعضای فعال گروه‌های اپوزیسیون در لندن از نفوذ نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی در بین اعضای این گروه آغاز شد اما آنچه ضدانقلاب «الماس‌گیت» می‌نامد و هر از چندگاهی سعی در پاک کردن صورت مساله آن می‌کند، آخرین رسوایی آنها به شمار نمی‌رود و ریشه افشا شدن پیش از موعد توطئه‌ها علیه یک ملت را باید در روابط خود این افراد جست‌وجو کرد. زمانی در این باره می‌گوید: «من بخش مهمی از پروژه‌های سیاسی، امنیتی و اطلاعاتی غرب بودم که از طریق من و بخشی از عناصر دیگر، این خواسته‌هایشان را در ایران اجرایی کنند؛ من نقطه ثقل سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس و همزمان در ارتباط با ضدانقلاب خارج از کشور و جریان سبز در داخل کشور بودم». در ابتدای این مستند محمود زمانی خود را اینگونه معرفی کرد: «من؛ محمود زمانی، در خرمشهر، در یک خانواده سیاسی و مذهبی متولد و بزرگ شدم؛ من الان در داخل ایران، تهران هستم و دقیقا در همون اتاقی که پیش از این «مدحی» و «دنیا دیده شیران» در آن مصاحبه انجام داده بودند، هستم». مختصات این فرد همانطور که خودش می‌گوید متفاوت از افشاکنندگان قبلی است؛ وی خود را میان مثلثی می‌بیند که 3 ضلع دارد و وی با هر 3 ضلع رابطه‌ای عمیق و دوستانه دارد: «دقیقا من وسط یک مثلثی بودم که 3 رأس داشت؛ من عنصر مورد اعتماد همزمان 3 گروه بودم؛ «سرویس‌های اطلاعاتی غرب شامل آمریکا و انگلیس»، «اپوزیسیون و ضدانقلاب خارج از کشور» و همچنین «جریان داخلی که مربوط به فتنه سال 88 می‌شد» و با مسؤولان و سران این جریان در تماس بودم». رابطه این فرد آنچنان با عناصر مشهور ضدانقلاب درمی‌آمیزد که «امیرحسین جهانشاهی» از لیدرهای ضدانقلاب در شاخه وابسته به اسرائیل از او به عنوان مشاوری امین یاد می‌کند. اما چگونگی ورود این فرد به حیاط خلوت ضدانقلاب شاید مهم‌ترین نکته‌ای باشد که در ابتدای این مستند مطرح می‌شود و «زمانی» آن را اینگونه بازگو می‌کند: «به خاطر سوابق کاری خانوادگی در زمینه نفت، نمایندگی چندین شرکت نفتی رو تو زمینه تجهیزات و حفاری نفت داشتم و با شرکت‌های فرانسوی و انگلیسی در زمینه تولیدات تجهیزات نفت کار می‌کردم». وی در یکی از همین سفرها از طریق فردی به نام «فواد نونو» با «نوری‌زاده» یکی از عناصر ساواک و عامل کنونی MI6 ارتباط برقرار کرده و به سرعت وی را مجذوب خود می‌کند تا آنجا که در جلسات محرمانه وی هم اجازه شرکت پیدا می‌کند. وی اضافه می‌کند:«در همین سفرهای تجاریم که به لندن داشتم، با یکی از دوستانم که عرب بود و قبلا هم مدتی ایران زندگی کرده بود، آشنا شدم و ایشون منو به آقای نوری‌زاده در لندن معرفی کرد. یک جلسه‌ای در دفتر لندن، همون دفتر مرکز ایران و عراق که آقای نوری‌زاده مدیرش هستند، برگزار شد که یه تعدادی از آقایون اونجا شرکت داشتند، از جمله خود آقای نوری‌زاده، آقای خوانساری، اکثرا از اپوزیسیون خارج از کشور و از اعضایی که به اصطلاح در لندن زندگی می‌کردند، «آقای مایک» مسؤول امور ایرانیان و مسؤول میز ایرانیان در سفارت آمریکا در لندن در اون جلسه حضور داشت؛ در اون جلسه من پیش‌بینی‌هایی در رابطه با انتخابات سال 84 کردم که اون پیش‌بینی‌های من درست از آب در اومد، برای همین، اونها بعد از اون قضیه که پیش‌بینی من درست در اومد ارتباطات بیشتری مرتب با من گرفتند».
ارتباط نزدیک با سران فتنه
ویژگی مهمی که «محمود زمانی» را به نقطه توجه و ارزش برای ضدانقلاب تبدیل می‌کند ارتباط نزدیک و غیرقابل انکار وی با یکی از سران فتنه است. وی در این باره می‌گوید: «در قضایای سال 88 من به عنوان رابط «آقای کروبی» و آقای اردشیر امیرارجمند به عنوان نماینده «آقای موسوی» به عنوان رابط با خارج از کشور و اپوزیسیون خارج از کشور در ارتباط بودیم؛ من در داخل مرتب با آقای کروبی ملاقات می‌کردم و نظرات اپوزیسیون خارج از کشور را به ایشون منتقل می‌کردم و همچنین نظرات ایشون رو به اونها؛ ملاقات‌های من با آقای کروبی کاملا در یک فضای خصوصی برگزار می‌شد و ایشون اجازه نمی‌داد کس دیگه‌ای در جلسات ما حضور داشته باشد و مطالبی داشتیم که باید با هم چک می‌کرديم و من نظرات ایشون رو به خارج منتقل می‌کردم». نوری‌زاده در مرحله بعدی محمود زمانی را با امیرحسین جهانشاهی آشنا می‌کند: «آقای نوری‌زاده باز یک روز زنگ زد در دوبی، به من گفت که من می‌خواهم شما رو با یک شخصی آشنا بکنم؛ با هزینه خودشون منو دعوت کردن لندن، اومد فرودگاه دنبال من و با ماشین خودش رفتیم منزل و دفتر کار شخصی به نام آقای امیرحسین جهانشاهی که اونجا منو معرفی کرد به آقای جهانشاهی و ما یه جلسه با آقای جهانشاهی در حضور آقای نوری‌زاده داشتیم.» البته بی‌اعتمادی بین این افراد همچنان موج می‌زند: «تقریبا یک ماه بعدش منو خواست؛ تنها رفتم، اتفاقا به من گفت که به آقای نوری‌زاده اطلاع ندم». جهانشاهی پس از انجام تست‌های امنیتی خود، محمود زمانی را وارد تیم نزدیکان می‌کند و وی را در جریان طرح محرمانه دولت در تبعید قرار می‌دهد. زمانی در این باره می‌گوید: «آقای جهانشاهی یک منشوری داشت، 12 صفحه، یک کپی شو به من داد؛ می‌خواست این منشور در ایران پخش بشه. می‌گفت 50 هزار نسخه ازش چاپ کردند و می‌خواهیم در ایران توزیع بشه. یه نسخه‌اش رو به من داد که من اون نسخه رو در اختیار آقای کروبی قرار دادم. ایشون طرحی رو نشون من داد که ارکان به‌اصطلاح موقت حکومت در آینده و سایه‌ای که اونها برای ایران پیش‌بینی و طراحی کرده بودند رو با من چک کرد؛ تقریبا این حکومت موقت 7 رکن داشت، رکن اصلی‌اش شورایعالی کشور بود که ریاستش را داده بودند به رئیس‌جمهور، دوم هیات دولت که به ریاست نخست‌وزیر بود». جهانشاهی آنقدر با «زمانی» احساس نزدیکی می‌کند که وی را در جریان خودروی مشکوک مقابل منزل و دفتر کارش هم قرار می‌دهد و با وی کلی درد دل می‌کند. زمانی با اشاره به این مساله می‌گوید: «من در آخرین ملاقاتی که فروردین سال 90 با آقای امیرحسین جهانشاهی در منزلش در لندن، در «والتون پلس» داشتم ایشون یک نگرانی عجیبی داشت و گفت به من، هم موقع اومدن و هم رفتن کاملا سر و صورتم را بپوشانم، چون یک ون از صبح تا حالا در خونه‌اش مستقر شده و احتمال می‌داد مربوط به سیستم امنیتی ایران باشه که داره منزلش رو چک می‌کنه، رفت و آمدهای منزلش رو کنترل می‌کنه؛ کاملاً در چهره‌اش این استرس مشهود بود و برای همین هم سعی می‌کرد آخرین ملاقات ما زودتر تمام بشه و ما قرار ملاقاتی در یک کشور ثالثی داشته باشیم، با اون تیم امنیتی‌اش». در ارتباط دو سویه زمانی میان کروبی و ضدانقلاب خارج‌نشین خواسته‌هایی هم مطرح می‌شود که وی این پیام‌ها را منتقل می‌کند: «حرفشون این بود که به اصطلاح پیام برسونم به آقای کروبی که با هماهنگی اونها مردم را دعوت کنند به خیابون‌ها. در ملاقات‌هایی که با آقای کروبی داشتم ایشون دوبار تقاضای پول برای کمک به سیستم و دفترش داشت و می‌گفت این کمک را صرفا من از شما می‌خواهم؛ من همین تقاضا را راستش از آقای امیرحسین جهانشاهی کردم و به ایشون منتقل کردم و ایشون گفت اگر آقای کروبی شخصا کسی را معرفی کنه به من، من حاضر به هرگونه پشتیبانی و پرداخت مالی هستم».
پروژه حج 89 و 90
رمزگشایی از برنامه‌های بازه زمانی سال 88 تا 90 می‌تواند کمک زیادی به روشن شدن ماهیت فتنه 88 و پس از آن داشته باشد؛ برنامه‌هایی که محمود زمانی آنها را از درون اتاق‌های فکر ضدانقلاب بیان می‌کند. زمانی در ادامه تصریح کرد: «مهرماه 89 بود که آقای نوری‌زاده در دوبی با من تماس گرفت و گفت ما برای امسال، حج تمتع سال 89، برنامه وسیعی در عربستان داریم و حدوداً 100 نفر از اعضای اپوزیسیون و سران اپوزیسیون و ضدانقلاب داخل و خارج را می‌خواهیم به مکه دعوت کنیم، سمیناری داشته باشیم؛ یک رابطی اومد در دوبی پاس [گذرنامه] منو گرفت و رفت همون روز ویزای حج تمتع را از سفارت عربستان در دوبی برای من در پاسم زد و یک بلیت «بیزنس کلاس» با پرواز سعودی. در هتل قصر جده آقای نوری‌زاده را ملاقات کردم. ایشون گفت متاسفانه برنامه لو رفته و ما اون سمینار رو نخواهیم داشت، چون تعدادی از سرانی که از داخل و خارج قرار بود بیان امسال مکه نتونستند بیایند و عربستان سعودی با برگزاری این سمینار مخالفت کرده. دولت عربستان که متوجه شده بود این پروژه لو رفته به خاطر هزینه‌های سنگین سیاسی که در آینده براش داشت کل پروژه رو کنسل کرد.» البته پروژه حج 89 در سال 90 هم تکرار می‌شود ولی راهی جز شکست نمی‌یابد: «آقای نوری‌زاده با توجه به اینکه سال 89 پروژه لو رفته بود سعی می‌کرد سال 90 یا 91 اجرا کنه اونیکه در آخرین مذاکراتی که من همین 2 هفته پیش در دوبی با ایشون داشتم ایشون گفت که متاسفانه پروژه 90 و 91 توسط تیم امنیتی جمهوری اسلامی ایران لو رفته ولی خودش به جده رفته بود و در ایام حج در جده مستقر بود.» البته حج 89 و 90 تنها پروژه‌های ضدانقلاب نیستند که با کمترین هزینه و همکاری روشنگرانه رسانه‌ای خنثی می‌شوند. سناریوی بزرگ‌تری هم برای 22 خرداد 90 کلید می‌خورد که این بار از پشتوانه سرویس‌های امنیتی با محوریت انگلیس و آمریکا برخوردار است. زمانی با اشاره به صحبت‌های انجام شده با تیم اطلاعاتی غربی می‌گوید: «می‌خواهیم یک تیم هم شما تشکیل بدین به استعداد 250 نفر که حداقل 50 نفرشون استعداد کار با اسلحه‌های سبک رو داشته باشن. پروژه این بود که برای 22 خرداد سال 90 از طریق رسانه‌های خارجی، سایت‌ها، اطلاعیه بدهند و مردم رو دعوت کنن برای سالگرد به قول خودشون کودتا و مردم رو بکشونن به خیابون و از طرفی اعلام کنن که یک بخشی از نیروهای انتظامی، سپاه و بسیج به مردم پیوستن و همزمان خودشون گروه‌های مسلحی داشتن که می‌خواستن از 2 طرف کشته بگیرن و این قضیه آشوب‌های خیابونی رو ادامه بدهند».
ارتباط با سرویس‌های اطلاعاتی غرب
از اینجا به بعد است که محمود زمانی به واسطه نوری‌زاده به ضلع دیگر مثلث یعنی سرویس‌های امنیتی – جاسوسی آمریکا و انگلیس هم نزدیک می‌شود. زمانی در این باره تاکید کرد: «آقای نوری‌زاده عامل معرفی من به سیستم اطلاعاتی آمریکایی‌ها بود. بعد از اونکه دیگه هر جلسه‌ای من وارد دوبی می‌شدم برای کار تجاریم سیستم‌های اطلاعاتی آمریکا با من تماس می‌گرفتن و می‌خواستن که باهاشون جلسه‌ای داشته باشم. اون موقع آقای رامین عسگرد و خانم کالین مسؤول میز ایران در دوبی بودن که آقای رامین عسگرد از عراق اومده بود و خانم کالین از افغانستان و در طول بیش از 2 سال شاید بالغ بر 15 جلسه هر ماهی تقریباً یک جلسه. هر باری که من می‌رفتم 10 تا 15 جلسه با آقای رامین عسگرد و خانم کالین در دوبی داشتم؛ در واقع اینها افسران اطلاعاتی «سی‌آی‌ای» بودن». «آلن ایر» فردی که این روزها سمت سخنگوی فارسی‌زبان وزارت خارجه آمریکا را به عهده دارد، «رامین عسگرد» آمریکایی ایرانی‌تباری که مسؤول وقت امور ایران در سیا بود و «کتلی مک گوآن» کارشناس امنیتی سیا و «ولی نصر» مشاور ژنرال هالبروک از جمله کسانی هستند که گزارش‌ها و تحلیل‌های میدانی «زمانی» را از داخل ایران دریافت و به ستاد مرکزی خود برای تصمیم‌گیری بعدی ارسال می‌کنند. زمانی به حضور این افراد در جلسات مختلف اپوزیسیون اشاره می‌کند: «از سوی خانم کلینتون یک کمیته 12 نفره در وزارت خارجه برای پیگیری مسائل ایران به عنوان کمیته راهبردی مساله ایران تشکیل شد که 2 نفر از مسؤولان اصلی وزارت خارجه از جمله «دنیس راس» و «ویلیام برس» عضو اصلیش بودن و 12 تا عضو داشت، 2 تا از کارشناسای وزارت دفاع بودن و 2 نفر از کارشناسای سازمان اطلاعاتی آمریکا، سیا. 2 تا از ایرانیایی که اونجا به اصطلاح جزو کمیته اصلی 12 نفره بودن آقای «رامین عسگرد» بود و آقای «ولی نصر». آقای رامین عسگرد ارتباطاتش رو با من داشت و گفت شما یکی از مشاورین ما در این کمیته هستید در رابطه با مسائل ایران و مرتب مسائل ایران رو رصد می‌کرد. بعد از آقای رامین عسگرد آقای «آلن ایر» از عراق منتقل شد به دوبی. ایشون از افسران ارشد سازمان سیا بود که مسؤولیت آقای رامین عسگرد را در دوبی برعهده داشت و چندین ملاقات هم ایشون با من داشت و تا همین اواخر هم با ایشون ملاقات داشتم؛ ایشون الان رسما سخنگوی فارسی زبان وزارت خارجه آمریکا هستند». ارتباط زمانی با ضلع سوم مثلث یعنی ستاد داخلی فتنه باعث می‌شود تا او به یکی از سرپل‌های ارتباطی میان داخل و خارج تبدیل شود و درخواست‌های داخلی به خارج منتقل شود: «مهدی کروبی یکی از لیدرهای مخالفان ایران در نامه 22 فوریه خود از ما برای برگزاری یک رفراندوم ملی بدون دخالت شورای نگهبان کمک خواست».
نقش سفارت انگلیس
البته علاوه بر «زمانی» سفارت انگلیس در تهران هم نقش مکمل و مهمی را ایفا می‌کند: «سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس خیلی با هم جویند [مرتبط] کار می‌کردند، علتش هم این بود که آمریکایی‌ها می‌گفتن چون ما خودمون مستقیما سفارتخانه‌ای در ایران نداریم از طریق سفارت انگلیس در تهران، یکسری از اطلاعات مربوط به داخل ایران رو جمع‌آوری می‌کنیم». سالگرد انتخابات در راه است؛ 22 خرداد 89 باید نقطه عطفی برای 3 ضلع مثلث باشد؛ انگلیسی‌ها هم از قافله جانمانده‌اند و یکی از بلندپایه‌ترین مسؤولان MI6 که نماینده عالی نخست‌وزیر در امور ایران است را به میدان می‌فرستند: «رفتیم دفتر آقای «آندرو کاست». آقای آندرو کاست نماینده نخست‌وزیر انگلیس و بالاترین مقام انگلیسی در امور ایران بود که کل مسائل ایران را در منطقه رصد و پیگیری می‌کرد.» و حالا زمانی باید در داونینگ استریت و چند ساختمان آنطرف‌تر از مقر «گوردون براون» نخست‌وزیر وقت با اندرو کاست دیدار کند: «ملاقات من در لندن با آقای آندرو کاست ساختمان‌های اداری جنب دفتر نخست‌وزیر انگلیس برگزار شد».
همزمان با نزدیک شدن به خرداد 89 اعضای شورای ضدایرانی موسوم به دولت در تبعید با برنامه‌ریزی و هماهنگی ضدانقلاب خارج‌نشین، عناصر داخلی فتنه و سرویس‌های جاسوسی تصمیمات خود را اتخاذ و تقسیم وظایف خود را انجام می‌دهند: «می‌گفتند ما می‌خواهیم قضیه رو مدیریت کنیم و این بار با هماهنگی ما مردم بیایند بیرون و از اونها حمایت حتی نظامی و تشکیلاتی کنیم؛ ما تیم‌هایی آماده کردیم، تیم‌های نظامی و امنیتی که اگر لازم باشه اگر به مردم حمله کنند درگیر بشوند. برنامه‌هاشون این بود که توی به اصطلاح اعلان عمومی که مردم بیایند بیرون، اینها چند نفر را به بهانه درگیری با نیروی انتظامی توی درگیری‌ها بکشند و این ادامه پیدا کنه». لیدرهای داخلی فتنه از چند ماه قبل به هر بهانه‌ای بیانیه می‌دهند؛ آشوب‌ها باید به کف خیابان‌های پایتخت کشیده شود و پیاده‌نظام‌ها وظایف خود را انجام دهند؛ سرویس‌های غربی هم از هیچ کمک رسانه‌ای و لجستیکی دریغ نخواهند کرد اما با همه این تمهیدات، عملیات پیچیده نفوذ و استفاده بهنگام از حفره‌های اطلاعاتی توسط دستگاه امنیتی کشورمان باعث می‌شود نه تنها دشمن ملت مبهوت و سرخورده شود بلکه این توطئه‌های بزرگ در نطفه خفه می‌شود و میاندار و یکی از بازیگران اصلی این مثلث در تهران گوشه‌هایی از این واقعیات را رونمایی می‌کند.
بودجه شبکه ماهواره‌ای ایران فردا از کجا تأمین می‌شود؟
اما ارتباط‌هایی که پس از پخش این مستند انکار خواهد شد تا چند روز پیش هم ادامه داشته و اطلاعات ارزشمندی را در اختیار دستگاه امنیتی قرار داده که گزیده‌ای از آنها در این مجال می‌گنجد: «در این سفر آخر که 14 دسامبر داشتم به دوبی و با آقای نوری‌زاده تماس گرفتم و همچنین پیرو اون با آقای دکتر خوانساری قرار شد که ارتباطشون رو با من حفظ کنند و در خواستشون این بود که از طریق سایت اسکایپ باهاشون مذاکره تلفنی داشته باشم نه از سیستم تلفن عادی موبایل و تلفن ثابت». این اعتماد هنوز آنقدر وجود داشته است که نوری‌زاده، «زمانی» را در جریان طرح تلویزیونی‌اش قرار می‌دهد و از او کمک هم می‌خواهد: «نخستین‌بار خبر تاسیس شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای آقای نوری‌زاده که قراره به اسم «ایران فردا» تاسیس بشه را آقای مهرداد خوانساری در لندن به من گفت و بعدها خود آقای نوری‌زاده هم موضوع تاسیس شبکه را به من منتقل کرد، قراره پول و هزینه شبکه تلویزیونی «ایران فردا» را عربستان‌سعودی بپردازه و پشتیبانی‌های فنی را اسرائیلی‌ها انجام بدهند و از من هم خواستند در رابطه با تامین نیروی انسانی و افراد رسانه‌ای و محتوایی برای برنامه‌هاشون کمک بکنم». نوری‌زاده همچنین در آخرین تماس‌هایش «زمانی» را از یک مکانیسم ارتباطی جدید مطلع می‌کند: «در آخرین مذاکراتی که با آقای نوری‌زاده داشتم ایشون گفت طرح تماس 1 و 2 که قبلا باهاش از اون طریق در تماس بودیم لو رفته و ما یک طرح به کلی سری داریم به عنوان طرح تماس 3 که کاملاً حفاظت شده است و ما می‌خواهیم در این زمینه به ما کمک کنید. جزئیات بیشتری در رابطه با این طرح به من گفت که قرار شد این طرح از 22 بهمن امسال تا انتخابات سال آینده ریاست جمهوری که غربی‌ها، جریان ضدانقلاب خارج و جریان داخل اون رو هماهنگ کردند و طرح تماسشون رو با همديگر، فعال بشه». در نهایت باید گفت این روایت که چگونه زمانی از مثلث خارج می‌شود و روی این صندلی قرار می‌گیرد، داستان مفصلی دارد اما این واقعیت که نفر بعدی که در این اتاق و روی این مبلمان خواهد نشست، پروژه‌های دیگر ضدانقلاب را روی دایره خواهد ریخت واقعیتی است که باید از لفظ قریب‌الوقوع برای آن استفاده کرد.