آرسنال به آرسن ونگر قدیمی نیاز دارد، نه مربی جدید

آرسنال از جام حذفی کنار رفته و در لیگ قهرمانان هم در آستانه حذف است اما آرسن ونگر می‌تواند اوضاع را برگرداند. هرچند بسیاری از طرفداران آرسنال خواهان برکناری آرسن ونگر هستند اما باشگاه سفت و سخت به آرسن ونگر وفادار مانده است؛ به مردی که 3 قهرمانی لیگ و 4 قهرمانی جام حذفی برایشان به همراه آورد و تیم را مرتبا به لیگ قهرمانان برد. آن هم برای طرفدارانی که در حین تماشای بازی تیمشان در لیگ قهرمانان به او اهانت می‌کردند؛ به مردی که اگر تعهد کمیابش نبود، آنها به اروپا نمی‌رسیدند. اوضاع نباید اینگونه باشد. برچسب‌هایی با نوشته «دیگر بس است، ونگر برود!» در قطارهای مترو لندن فراوان دیده می‌شود و یادداشت‌هایی با تگ #Wengerout در توئیتر بسیار است. طرفداران مرتبا خواهان رفتن او هستند. این رفتارها فوق‌العاده توهین‌آمیز است و البته کاملا بی‌فایده، چون هیات‌مدیره آرسنال حمایت همه‌جانبه‌ای از ونگر داشته، البته تردیدی نیست که رابطه ونگر و باشگاه نیاز به تقویت دارد. طبیعی است آنهایی که حس می‌کنند این رابطه دیگر فایده‌ای ندارد به دنبال مربیان دیگری برای تیمشان هستند اما کمتر فردی هست که بخواهد مربی آرسنال شود. اندکی استعداد بازیکنان و ورزشگاهی زیبا بی‌تردید برای جدا کردن یورگن کلوپ از بروسیا‌دورتموند کافی نیست که خودش همین حالا یکی از جذاب‌ترین تیم‌های اروپا را دارد، همچنین کسی ژوزه مورینیو و اصطلاح «کار با بودجه اندک برای انتقالات» را پس از جدایی او از پورتو در فاصله نزدیک به هم ندیده است. تغییرات بی‌تردید باید انجام شود اما هیات مدیره یا نمی‌خواهد تغییرات را تحمیل کند یا اینکه قادر به اعمال این تغییرات نیست. این در حالی است که دیگر باشگاه‌ها پس از شکست در جام حذفی مقابل تیم‌های دسته‌های پایین‌تر از این حق خود استفاده کرده‌اند. خود ونگر هم علاقه‌ای به ترک پستش ندارد. این مربی فرانسوی البته با اشاره‌ای به تغییر بی‌تردید برخی منتقدانش را آرام می‌کرد. او می‌توانست برای شروع به دیدار جام حذفی مقابل بلکبرن اهمیت بدهد و سعی نکند بازیکنانش را برای دیدار با بایرن‌مونیخ حفظ کند؛ دیداری که مشخص بود آرسنال در آن بازنده می‌شد. رقبا، آرسنال را با این چماق می‌کوبند که آنها 8 سال است عنوانی کسب نکرده‌اند. ونگر درست می‌گفت، رکورد 4 قهرمانی در جام حذفی نشان می‌دهد او چه اهمیتی برای این جام قائل است اما تلاش برای کسب جام پنجم اوضاع تیمش را بهتر می‌کرد و فشار را برمی‌داشت. آرسنال با ترکیبی از بازیکنان اکثرا ذخیره‌اش به میدان رفت و مقابل حریف کوچک‌تر باخت. این چیز جدیدی نیست اما نباید دیگر تکرار شود. ونگر باید از فصل بعد اولویت‌هایش را بهتر مشخص کند. اگر آرسنال نتواند به لیگ قهرمانان راه یابد ونگر کاملا مجبور خواهد شد که برنامه‌هایش را تغییر دهد، البته آرسنال چندان شایسته حضور در لیگ قهرمانان نیست. آنها از سال 2008 تاکنون نتوانسته‌اند تیمی بزرگ را در اروپا ببرند. چنین رکوردی باعث برکناری اکثر مربیان می‌شد. آنها سه‌شنبه نباید مقابل حریف قدرتمند آلمانی خود چنین بازی می‌کردند. آرسنال با سیستم 3-3-4 به میدان رفت که بعید است حتی نیمی از بازیکنان ترکیب در آن به خوبی جا پیدا کنند. تیم ونگر به راحتی خرد شد و کسی هم تعجبی نکرد. ونگر انسانی سرسخت است اما انعطاف‌ناپذیر نیست. موفق‌ترین فصل اروپایی آرسنال زمانی شکل گرفت که او به سیستم 1-5-4 روی آورد و تنها 13 دقیقه با قهرمانی در مسابقاتی فاصله داشت که در آن قهرمان نشده بود. البته اینگونه نیست که او نتواند استعدادهای دفاعی را شناسایی کند و آنها را کنار هم قرار دهد. آرسنال حتی سابقه قهرمانی بدون شکست را هم دارد اما موفقیت آن تیم و کاری که ونگر برای قهرمانی آن تیم انجام داد اکنون تبدیل شده به خاطره‌ای دوردست. با وجود اینکه اعتبار ونگر مرتبا خدشه‌دار می‌شود، تیمش از بازیکنان بزرگ تهی شده و او خریدهای پرسش‌برانگیزی انجام می‌دهد اما نشست خبری دوشنبه که با عصبانیت شدید او همراه بود نشان می‌دهد این مربی می‌خواهد تیمش را به قدرت همیشگی‌اش بازگرداند. آرسن ونگر قدیمی هنوز هم هست؛ باشگاه اکنون به او بیش از هر زمانی نیاز دارد.