۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۶:۲۹

بیست، تردید، شبانه روز و دوزخ ـ برزخ ـ بهشت

شما با تمام مشغله کاری که در یونیسف دارید، امسال حضور پررنگی در جشنواره فجر دارید و این نشان از علاقه شما به حرفه بازیگری است. من هرگز بازیگری در سینما را فراموش نخواهم کرد و آن را با تمام مشغله کاری‌ام کنار نمی‌گذارم. این امر در وجود من است. عاشق سینما و بازیگری هستم و همیشه تلاش می‌کنم از زمان‌های محدودی که دارم نهایت استفاده را بکنم. دلم می‌خواهد تا زمانی که مردم و مخاطبان سینما می‌خواهند، من این عرصه را ترک نکنم و این ارتباط قطع نشود. دوست داشتم در حال حاضر برگشتی به تئاتر داشته باشم، اما متاسفانه فرصت آن پیش نیامده است و کمی برنامه‌ریزی و هماهنگی آن برایم مشکل است. البته در این زمینه پیشنهادهايی داشتم که امکان حضورم در آنها فراهم نشد و یا در همان زمان مشغول یک کار سینمایی بودم. اما امسال این شانس را داشتم با توجه به پیشنهادهایی که به من می‌شد (البته تعداد این پیشنهادها زیاد بود) انتخاب‌هایی انجام دهم که حضور متفاوتی را در سینمای ایران رقم بزنم. همیشه برای بازی در نقش‌های متفاوت پیشقدم بودم، اما این امکان امسال به نسبت گذشته برایم بیشتر فراهم شد. جا دارد از کارگردانانی که به من اطمینان کردند واین فرصت را در اختیار من گذاشتند، تشکر کنم. یکی از نقش‌های متفاوت امسال شما در فیلم «بیست» عبدالرضا کاهانی است، چطور قبول کردید در نقش «فیروزه» که فکر می‌کنم در کارنامه شما جایگاه ویژه‌ای دارد، بازی کنید؟ من و کاهانی پیش از این در فیلم «آدم» همکاری داشتیم. هنوز من از اکران نشدن فیلم «آدم» افسوس می‌خورم. این فیلم در صورت به نمایش درآمدن می‌تواند مخاطب خود را داشته باشد. ما در نمایش‌هایی که در خارج از کشور و در جشنواره‌های متعدد داشتیم با بازتاب‌های بسیار خوبی مواجه شدیم. امیدوارم روزی شرایط اکران این فیلم نیز فراهم شود. از ابتدا در جریان ساخت فیلم «بیست» بودم و هميشه فکر می‌کردم آیا ممکن است وی این ریسک را بپذیرد و یکی از نقش‌های این کاررا به من بدهد که البته در حال حاضر از این موضوع و حضورم در این فیلم بسیار راضی هستم. قبل از شروع فیلم، من و کاهانی با هم قرار گذاشتیم که اگر در گریم یا حتی جلوی دوربین آن اتفاقی که مد نظر ما بود نیفتاد‌، ما این ریسک را نکنیم و تمام فیلم را زیر سؤال نبریم. دلم نمی‌خواست با یک حضور اشتباه کار دیگر دوستان نیز دیده نشود و زحمات همه از بین برود. در ابتدا گریم شدم و از قبل به نوعی تمرینات را شروع کردیم. بیشتر در این کار سعی کردیم آن چیزهایی که نباید باشد را حذف کنیم. به طور نمونه چیزهایی مانند استیل راه رفتن، نوع صحبت کردن و ... را حذف کردیم. برای تغییر اینها با کارگردان زیاد صحبت می‌کردیم، بعد از نتیجه گریم، دورخوانی‌‌ها و تمرین در محیط و فضای کار شروع شد. در همان ابتدا از تست گریم راضی بودم ولی از طرفی می‌دانستم در اجرا این نقش متفاوت‌تر خواهد شد. حضورم در محیط و فضای کار خیلی به من کمک کرد. ما در محیطی در گرمای تابستان کار می‌کردیم که وقتی صحبت از آمار وبا می‌شد چند نفر در همان نزدیکی محل کار ما به این بیماری دچار شده بودند. محیط سختی برای کارکردن بود، ولی همه برای خوب شدن فیلم و بازی‌ها به هم کمک می‌کردیم. لوکیشن و محیط کار در این فیلم مانند یکی از کاراکترهای اصلی در کنار ما بود. به طور نمونه زمانی که من برای بازی گریم می‌شدم، به همین شکل گریم من خوب نبود و به قول کاهانی که معتقد بود هنوز گریم خوب نشده و باید جا بیفتد. شاید بر خلاف فیلم‌های دیگر که ممکن است گرما موجب خراب شدن گریم شود، اما ما در «بیست» نیاز داشتیم بعد از این مرحله، در محیط کار کنیم تا گریم به صورتمان بشیندو این قرار گرفتن در فضا و شروع کارهایی مانند تمیز کردن تالار باعث می‌شد گریم من تازه جابیفتد و مال خود نقش شود و بعد از این مراحل کار را کلید می‌زدیم. از طرفی به خاطر فعالیتی که در یونیسف دارم آدم‌هایی همچون «فیروزه» را اطرافم زیاد دیده بودم و این موضوع باعث شد بهتر بتوانم در این نقش بازی کنم و با خصوصیات رفتاری وی کنار بیایم. در گفت‌وگویی که با کاهانی درباره فیلم «بیست» داشتیم وی معتقد بود که خود شما هم برای رسیدن به این نقش انرژی زیادی گذاشتید و تلاش بسیاری کردید؟ حتی روز اول تست گریم با ظاهری متفاوت از همیشه حاضر شدید. شاید اگر «بیست» اولین کاری بود که می‌خواستم با کاهانی همکاری کنم این اتفاق به این شکل نمی‌افتاد. تجربه‌ای که ما در «آدم» داشتیم باعث شد من اطمینان بیشتری کنم تا بتوانم خودم را به نقش بسپارم. این تلاش کاملا دوجانبه بود. خوشحالم از ابتدا در جریان ساخت این فیلم بودم. به هر حال من به سینمای کاهانی علاقه‌مندم و نگاه بکر و ساده و در عین حال جذاب وی را در فیلم «بیست» دوست دارم و معتقدم حتی اگر زمانی وی بخواهد کار کمدی در سینما بسازد حتما موفق خواهد بود زیرا نگاه طنز خوبی دارد. در فیلم «بیست» همه بازیگران نقش‌های متفاوتی بازی کردند. یکی دیگر از بازی‌های خوب شما امسال در فیلم «شبانه‌روز» ساخته مشترک امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی است. شما پیش از این در کار مستند «سرخ» این دو فیلمساز جوان بازی کردید، تجربه کار در دومین فیلم بلند سینمایی این کارگردانان چگونه بود؟ بنکدار و علی‌محمدی سینما را خیلی خوب می‌شناسند. وقتی شناخت خوبی بین بازیگر و کارگردان به وجود می‌آید، ما به نقطه ایده‌آل می‌رسیم و این رابطه می‌تواند به یک پارتنر خوب تبدیل شود و این موضوع حتی درباره رابطه دو بازیگر هم صدق می‌کند. من بیش از این با محمدرضا فروتن که در شبانه‌روز نیز بازیگر مقابل من است همکاری‌های زیادی داشتم و این شناخت باعث شد تا ما بتوانیم یک پارتنر خوبی در فیلم برای یکدیگر باشیم. برای بازی در نقش «تاج‌السلطنه» در «شبانه‌روز» خیلی نگران بودم و استرس داشتم. از شانس من در سکانس‌های مربوط به این نقش نیز علی‌محمدی مریض بود. ما همیشه عادت داریم با یک کارگردان کار کنیم ولی این دو نفر را همیشه کنار هم دیدیم. قصه تاج‌السلطنه آخرین روایت این فیلم بود و بچه‌ها همه خسته بودند. ما دو شب تمام بررسی می‌کردیم که باید کجا چه دیالوگی را بیان کنیم. تمام اینها برای من استرس ایجاد کرده بود و زمانی که علی‌محمدی سر صحنه‌ای به دلیل بیماری حاضر نشد، در صورتی که من به بنکدار اعتماد کامل دارم، احساس کردم چون عادت دارم این دو را کنار هم ببینم، این صحنه از فیلم نابود می‌شود و من دیگر نمی‌توانم کار کنم. به هر حال این سکانس بازی در بازی بود و سختی‌های خود را داشت و قرار است در بخش بعدی این کاراکتر را در زندگی عادی ببینیم و باید این تفاوت به خوبی حس می‌شد. برای بنکدار و علی‌محمدی ساختار بسیار مهم است و بازیگر نیز باید در کمک به میزانسن و آن ساختار بازی کند و نباید اکت بسیار بالایی داشته باشد، طوری که همه را تحت‌الشعاع قرار دهد، ولی خوشبختانه علی‌محمدی با وضعیت بیماری‌ای که داشت سر صحنه حاضر شد و ما به خوبی توانستیم این سکانس را بگیریم. نقش حورا در این فیلم چطور بود؟ چیزی که در ایفای دو نقش تاج‌السلطنه و حورا برای ما اهمیت داشت، تنهایی این دو شخصیت بود که باید به خوبی به مخاطب انتقال داده می شد و این تم مشترک این دو نقش بود. تاج السلطنه به خاطر تنهایی که در اوج آن زندگی مجلل داشت به شخصی نیازمند بود تا با وی درد‌ دل کند. حورا شیوا نیز به عنوان فردی که در جامعه از جایگاه خوبی برخوردار است، از همسرش دور شده بود. حورا می‌دانست که در سرد شدن رابطه یک نفر مقصر نیست و این موضوع را به خوبی نشان می‌داد. ما از جایی وارد زندگی این زوج می‌شویم که همه چیز عملا متلاشی شده و شایدیک بند باریک که همان کودک است هنوز این رابطه را تا حدودی نگه داشته است. این موضوع تنهایی را برای این شخصیت به وجود آورده است که من سعی کردم آن را نشان دهم. نقطه مشترکی بین تمام شخصیت‌های اصلی «شبانه‌روز» در فیلمنامه وجود داشت. این شخصیت‌ها نوع زندگی‌شان برای خیلی از افراد در جامعه ممکن است حسرت باشد، آنها عشق، حرفه، زیبایی و رفاه زندگی و... را با هم دارند، اما همین آدم‌ها در تنهایی زندگیشان به شکل دیگری است. شاید همه آنها زمانی که پس از کار روزانه به خانه می‌روند و نقاب خود را کنار می‌گذارند البته این نقاب را خودشان انتخاب نکرده‌اند، شاید نقابی است که اجتماع برای آنها انتخاب کرده است، این آدم‌ها ممکن است مشکلاتی در زندگی خود داشته باشند، اما این را وظیفه خود می‌دانند یا شاید جامعه به آنها تلقین می‌کند، زمانی که دوباره صبح می‌شود و باید وارد اجتماع شوند، دلیل ندارد که همه مشکلات آنها را ببینند. این به عقیده من نقطه اشتراک بین شخصیت‌های داستان بود. از عنوان خود فیلم استفاده می‌کنم، ما در یک شبانه‌روز می‌بینیم که چه اتفاقاتی می‌افتد. من این را یک تمثیل می‌دانم. زمانی که نور کنار می‌رود و شب می‌رسد ما می‌توانیم خود واقعی‌مان باشیم. با توجه به «پرده آخر» کار قبلی واروژ کریم مسیحی، این ذهنیت در مخاطب وجود دارد که با ما کار جدید و متفاوتی در سینمای ایران امسال روبه‌رو هستیم. این شانس هم برای شما وجود داشت که در تردید نقشی ایفا کنید؟ زمانی که از دفتر کریم مسیحی با من تماس گرفتند و عنوان کردند که وی قراراست کار جدیدی انجام دهد، بسیار خوشحال شدم. البته فقط به خاطر اینکه خودم در این فیلم قرار بود نقشی داشته باشم این حس را نداشتم. همیشه از گذشته این سؤال برای من مطرح بود که چرا با تجربه خوبی که ما از «پرده آخر» در ذهنمان داشتیم، کریم مسیحی کار جدیدی را شروع نمی‌کند. در همان ابتدا قرار شد نقش کوتاهی را در فیلم ایفا کنم. این کوتاهی نقش برایم اهمیت نداشت. زیرا معتقدم همین حضور کوتاه می‌تواند تجربه خوبی برای من باشد، اما متاسفانه بعداز مدتی فیلمبرداری در همان فاز اول متوقف شد. من در این زمان خیلی نگران بودم که کار به دلیل مشکلات به نتیجه نرسد اما خوشبختانه خانم آناهید آباد دستیار وی، تلاش‌های زیادی را برای شروع دوباره کار انجام دادند. حضور سعید سعدی را به عنوان تهیه‌کننده در این پروژه بسیار مثبت می‌بینم، زیرا فکر می‌کنم اگر تهیه‌کننده دیگری ادامه این کار را قبول می‌کرد، شاید به نتیجه نمی‌رسید. خودم دوست دارم کار را در جشنواره فجر ببینم، اما از مخاطبان تقاضا دارم با پیش‌داوری فیلم را نبینند زیرا قضاوت‌ها ومقايسه کردن‌ها همیشه به نفع فیلم نیست. مطمئن هستم حضور واروژ کریم مسیحی کار متفاوتی در سینمای ایران رقم بزند. بازی‌ها در این کار بسیار خوب بود با وجود اینکه نقش کوتاهی داشتم اما از نتیجه آن راضی هستم. مساله اصلی فیلمنامه قدرت و انتقال قدرت است و فکر می‌کنم با حضور بازیگران مطرحی چون بهرام رادان، ترانه علیدوستی، علیرضا شجاع نوری، حامد کمیلی و کارگردانی خوب کریم مسیحی و سایر عوامل حرفه‌ای فیلم باید شاهد یک اثر متفاوت باشیم. یکی دیگر از نقش‌آفرینی‌‌های امسال شما در سومین کار بیژن میرباقری است. به هر حال مخاطب باتوجه به فیلم درخشان « ما همه خوبیم» از این کارگردان منتظر یک کار جدید است. من نیز سینمای میرباقری را با فیلم خوب «ما همه خوبیم» می‌شناسم و همیشه علاقه‌مند بودم با وی همکاری کنم. البته میرباقری برای بازی در فیلم «روز برمی‌آید» نیز به من پیشنهاد کار دادند، اما متاسفانه به دلیل تلویزیونی بودن این اثر، من با وی همکاری نکردم، اما بعد که نتیجه کار را در سینما دیدم پشیمان شدم. البته به یکتا ناصر، بازیگر نقش‌ زن این فیلم برای این حضور تبریک می‌گویم، اما خوشبختانه قبول نکردن همکاری قبلی باعث نشد که میرباقری در «دوزخ، برزخ، بهشت» به حضور من فکر نکند. این بار با کمال اشتیاق این دعوت را قبول کردم. دفتری که میرباقری فعالیت سینمایی خود را در آن دنبال می‌کند برای من اهمیت ویژه‌ای دارد. آنها با حضور برادران شاهسواری دفتری را تشکیل دادند که معتقدم توانستند آثار متفاوتی به تصویر بکشند. به همین دلیل علاقه‌مند بودم با آنها همکاری کنم. «دوزخ، برزخ، بهشت» از فیلمنامه خوبی برخوردار بود، البته برایم نقش مقابل اهمیت داشت و فکر می‌کنم علی مصفا انتخاب بسیار درستی بود. فیلم از ساختاری اپیزودیک برخوردار است که ما در طول کار شاهد ارتباطی بین این روایت‌ها هستیم. لوکیشن در این کار ثابت و شخصیت‌ها و زمان‌ها است که تغییر می‌کند. اپیزود «دوزخ» ماجرای زندگی یک زن و مرد است که به انتها رسیده و آنها بعد از سال‌ها به خاطر موضوعی مجبور می‌شوند یکدیگر را ببیند. این اپیزود به دیدار این دو نفر می‌پردازد. تجربه بازی با مصفا برای من بسیار خوب بود. سردی بین روابط این زوج که میرباقری بر آن تکیه داشت به عقیده من به خوبی نمود پیدا کرده است و کار در کنار کارگردانی خوب میرباقری از فیلمبرداری و نورپردازی مناسبی برخوردار است.
ارسال نظر
captcha
پربیننده