اگر یک چیز باشد که هواداران بارسلونا از آن بیش از شکست دادن رئال لذت ببرند، پیروزی مقابل ژوزه مورینیو است و اگر یک چیز باشد که از آن بیشتر از شکست مقابل رئال ناراحت شوند، باختن به رئالی است که هدایت آن را آقای خاص برعهده دارد. به همین دلیل، شکست سه‌شنبه‌شب برای آنها بسیار دردناک بود. بعد از نتایج ضعیف اخیر، بارسا از بهترین تیم دنیا به تیمی بحران‌زده تبدیل شده است؛ اتفاقی که تنها در طول چند هفته رخ داد. شکست هفته گذشته مقابل میلان زنگ خطر را برای باشگاه کاتالونیایی به صدا درآورد و شکست سه‌شنبه شب، همه چیز را به هم ریخت. جوردی رورا، سرمربی موقت بارسا در پایان بازی گفت: «هیچ دلیلی برای این اتفاق وجود ندارد.» احتمالا خیلی از هواداران بارسا هم همین احساس را داشتند اما واقعا چه بر سر بارسا آمده است؟ میلان و رئال برای متوقف کردن بارسا از تاکتیک مشابهی استفاده کردند؛ متوقف کردن بارسا با تحت فشار قرار دادن و استفاده از ضدحملات سریع. آیا این برای بارسا تازگی داشت؟ نه مطمئنا زیرا تیم‌های زیادی هستند که مقابل آنها از چنین استراتژی‌ای استفاده می‌کنند اما رئال و میلان از خیلی از آنها بهتر این تاکتیک را به اجرا گذاشتند ضمن اینکه بارسا به تازگی در گلزنی و حفظ آن دچار مشکل شده است. سابقا آنها برای غلبه بر رقبا کار راحت‌تری داشتند. البته ماه فوریه همیشه برای بارسا ماه دشواری بوده است و رورا هم در پایان بازی این را تایید کرد و انجام 3 دیدار دشوار در 6 روز را برای تیمش بسیار سخت دانست. واقعیت این است که برنامه تمرینی و استراتژی کاتالان‌ها در ماه‌های پایانی فصل باید روی اوج‌گیری دوباره متمرکز باشد، در غیر این صورت، ممکن است در پایان فصل دیگر انگیزه‌ای برای بازی کردن وجود نداشته باشد. بیش از آمادگی بدنی بازیکنان، آنچه باید مربیان بارسا به خاطر آن نگران باشند، فرم تیمی بویژه در خط دفاعی است. آنها پیش از ال‌کلاسیکو در 11 دیدار پیاپی گل خورده بودند. آنها در دیدار سه‌شنبه‌شب هم 3 گل خوردند و بدتر از همه اینکه کاپیتان پویول هم اصلا در فرم خوبی بسر نمی‌برد. او در دیدار مقابل میلان مثل همیشه شجاعانه بازی کرد اما چندان در جایگیری‌ها درست عمل نکرد. او در دیدار با رئال هم روی گل دوم خیلی راحت توسط دی ماریا محو شد تا بیش از هر زمانی به نظر برسد که به پایان دوران حرفه‌ای پرشکوهش نزدیک شده است. هرچند او به تازگی قراردادش را با بارسا تمدید کرده و قرار است تا 38 سالگی در نوکمپ بماند. انتظار می‌رفت خط دفاعی بارسا پس از بازگشت پویول و پیکه از دوران مصدومیت، عملکرد بهتری داشته باشد اما هنوز هم خط دفاعی این تیم با مشکل مواجه است که بخشی از آن به خاطر مدافعان کناری تیم است. پیش از این نفوذهای دنی آلوز، با ماندن آبیدال در کنار 2 مدافع میانی و عقب کشیدن سرخیو بوسکتس جبران می‌شد اما از زمانی که جوردی آلبا به مدافع چپ ثابت تیم تبدیل شده، هر دو مدافع کناری نفوذهای زیادی انجام می‌دهند و این مساله خط دفاعی بارسا را روی ضدحملات آسیب‌پذیرتر کرده است؛ همان اتفاقی که در دیدار با رئال رخ داد. از نظر تاکتیکی، رورا توانایی سازمان دادن به خط دفاعی تیم را ندارد و به همین دلیل سمت راست خط دفاعی بارسا در دیدار سه‌شنبه‌شب شکننده نشان می‌داد. آلوز و پیکه معمولا در جای اصلی‌شان نبودند و پویول هم فاصله زیادی با این منطقه داشت. پیکه با دادن یک پنالتی، ابتکار عمل را به رئالی‌ها داد و روی گل سوم هم نتوانست به اندازه‌ای بپرد که مانع از گلزنی واران شود. با جدایی پپ گوآردیولا و درمان تیتو ویلانووا در نیویورک، 2 مغز متفکر بارسا در 5 سال اخیر کنار تیم نیستند و رورا مربی‌ای به نظر نمی‌رسد که بتواند بارسا را به موفقیت‌های بیشتر برساند. البته بسیاری از هواداران بارسا بعد از دیدار سه‌شنبه‌شب از اتفاقات بدتر می‌ترسند. پس از دیدار مقابل میلان انتظار می‌رفت داوید ویا یک فرصت دیگر برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی پیدا کند. او در دیدار با سویا به میدان رفت، گلزنی هم کرد و رسانه‌های کاتالانی در تمام هفته او را مورد ستایش قرار دادند و حتی مسی هم از او تعریف کرد اما در دیدار با رئال باز هم در ترکیب نبود. زمانی که ویا مقابل رئال به میدان رفت، بارسا 2- صفر عقب بود و برای جبران خیلی دیر به نظر می‌رسید. در حالی که مسی برای دومین دیدار پیاپی ناامیدکننده نشان داد، ویا می‌توانست کیفیت متفاوتی به خط حمله آبی و اناری‌ها بدهد. در ژانویه شایعات زیادی درباره جدایی او منتشر شده بود اما او ماند و احتمالا از این متعجب است که برای رسیدن به‌ترکیب اصلی باید چه کار دیگری انجام بدهد. با نیمکت‌نشینی ویا، سسک فابرگاس در کنار ژاوی در خط میانی قرار می‌گیرد و آندرس اینیستا در سمت چپ مثلث هجومی تیم به میدان می‌رود اما با محو بودن فابرگاس در زمین و افت ژاوی، اینیستا هم همان بازیکن همیشگی نیست. هر اتفاقی که در ادامه فصل رخ دهد، با توجه به فاصله‌ای که بارسا با سایر رقبا در لالیگا ایجاد کرده، آنها حداقل می‌توانند در یک جام جشن بگیرند حتی اگر نتوانند شکست مقابل میلان در چمپیونزلیگ را جبران کنند و در همین مرحله از دور رقابت‌ها کنار بروند.