به بهانه مرور فیلم‌های «کاپولا» در جشنواره فجر
پدرخوانده!
«فرانسیس فورد کاپولا» در کنار کارگردانانی چون «جورج لوکاس» و «استیون اسپیلبرگ» نقش مهمی را در جنبش «هالیوود نوین» که در دهه‌های 1960 و 1970 شکل گرفت، دارد.
کاپولا در هفتم آوریل 1939 و در شهر دیترویت ایالت میشیگان در خانواده‌ای ایتالیایی‌تبار به‌دنیا آمد. پدرش اولین نوازنده فولوت در ارکستر سمفونی دیترویت بود که پس از مدتی به همراه خانواده خود به شهر نیویورک نقل مکان می‌کند. فرانسیس به‌دلیل بیماری و برای مدتی طولانی مجبور می‌شود بستری شود و همین امر زمینه‌ای را برای او ایجاد می‌کند تا قدرت تخیل خود را با تولید تئاتر‌هایی که با عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی دست‌ساز ساخته می‌شدند به کار گیرد.
وی 10 سال بیشتر نداشت که با استفاده از دوربین 8 میلیمتری پدرش ساخت فیلم را آغاز می‌کند. شاید همین مساله باعث می‌شود که او برای تحصیلات در زمینه تئاتر راهی دانشگاه «هوفسترا» شود. وی در ادامه مدرک فوق لیسانس هنرهای زیبا را نیز از مدرسه فیلم «یو سی ال ای» دریافت می‌کند.
دهه 60 آغازی بود بر فعالیت‌های سینمایی کاپولا که بیشتر با ساخت فیلم‌هایی با بودجه کم و نوشتن فیلمنامه همراه بود. اما او در سال 1971و با نگاشتن فیلمنامه برای «پاتون» نخستین جایزه اسکار خود را دریافت کرد. نکته جالب توجه اینکه «جورج اسکات» جایزه اسکار بهترین هنرپیشه را که پاتون برایش به ارمغان آورده بود نپذیرفت و این درست همان کاری بود که «مارلون براندو» 2 سال بعد با جایزه اسکار خود برای فیلم «پدرخوانده» کاپولا کرد.
نام کاپولا به عنوان یک فیلمساز بیشتر برای ساخت فیلم‌های پدرخوانده (1971)، «مکالمات» (1974) و قسمت دوم پدرخوانده(1974) بر سر زبان‌ها افتاد. فیلم پدرخوانده باعث شد که کاپولا اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را از آن خود کند. گفته می‌شود که به‌جای او قرار بود «سرجیو لئونه» کارگردانی این فیلم را بر عهده داشته باشد. همچنین «کارمینه کاپولا» پدر فرانسیس نقش عمده‌ای را در ساخت موسیقی معروف این فیلم برعهده داشت.
فیلم دوم پدرخوانده نیز یک موفقیت تجاری و هنری به شمار می‌رفت. این فیلم در 10 رشته نامزد جایزه اسکار شد که از این بین 5 جایزه را تصاحب کرد که در این بین جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی به کاپولا تعلق گرفت. البته در بین ساخت فیلم‌های پدرخوانده، کاپولا نگارش فیلم ناموفق «گتسبی بزرگ» به کارگردانی «جک کلیتون» و با نقش‌آفرینی «رابرت ردفورد» را انجام می‌دهد.
پیش از تولید «پدرخوانده- 2»، کاپولا «مکالمات» را با بازی «جین هکمن» می‌سازد تا جایزه نخل طلایی فستیوال کن را نیز در کارنامه افتخارات خود ببیند .
پس از این موفقیت‌ها، کاپولا تصمیم می‌گیرد تا فیلم «اینک آخرالزمان» را در فیلیپین بسازد، به همین دلیل او برای گرفتن راهنمایی نزد «راجر کورمن»می‌رود که پیشتر چند فیلم را در آن کشور ساخته بود. گفته می‌شود که تمام توصیه‌ای که کورمن به کاپولا کرد کلمه «نرو» بود. به‌دنبال آن تولید فیلم با مشکلات بسیاری مانند توفان‌ها و گسیختگی عصبی همراه بود. فیلم چندین بار به تعویق افتاد و از این بابت به آن لقب «پس کی آخرالزمان؟» را دادند و به واسطه هزینه تولید استودیوی کاپولا در معرض ورشکستگی قرارگرفت. با این وجود فیلم جایزه نخل طلایی جشنواره کن را دریافت کرد. او در این مراسم و درباره فیلمش می‌گوید: فیلم من درباره ویتنام نیست، فیلم من [خود] ویتنام است. به اعتقاد بسیاری از اهالی سینما این فیلم شاهکار دوران جدید هالیوود بود.
سال 1989 همراه با حادثه‌ای بسیار تلخ برای کاپولا همراه بود چراکه او پسر 22 ساله‌اش را در یک سانحه از دست می‌دهد. یک سال پس از این اتفاق کاپولا قسمت سوم فیلم پدرخوانده را می‌سازد. او با موفقیت «آل پاچینو»، «دایان کیتن» و خواهرش «تالیا شیر» را که در فیلم‌های قبلی نیز نقش‌آفرین بودند به فیلم باز می‌گرداند، اما «رابرت دوال» دستمزد پیشنهادی خود را برای ایفای نقش «تام هاگن» نمی‌پذیرد. همچنین عملکرد «سوفیا کاپولا» دختر این کارگردان که به جای «وینونا رایدر» در این فیلم حاضر شده بود با واکنش منفی منتقدان روبه‌رو شد. البته سوفیا کاپولا در مقام یک نویسنده و کارگردان به موفقیت‌های چشمگیری رسید. او نخستین زن در هالیوود است که موفق شد نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی شود. وی همچنین یک جایزه اسکار نیز برای یکی از فیلمنامه‌هایش دریافت کرد. فیلم «پدرخوانده- 3 » در «باکس آفیس» به موفقیت رسید، اما در مراسم اسکار به هیچ جایزه‌ای دست نیافت، ولي موفقیت فیلم‌های بعدی او مانند «دراکولای برام استوکر» و «فرانکن اشتاین» تا حدود بسیار زیادی این مساله را جبران کرد.
فرانسیس فورد کاپولا علاوه بر 5 جایزه اسکار و نخل‌های طلایی کن، جوایز معتبر دیگری مانند «بفتا»و «گولدن گلاب» را نیز از آن خود کرده است. وی همچنین از سوی مجله معتبر «اینترتینمنت ویکلی» به عنوان بیست و یکمین کارگردان بزرگ تاریخ شناخته می‌شود. نگاه
به بهانه مرور فیلم‌های «کاپولا» در جشنواره فجر
پدرخوانده!
«فرانسیس فورد کاپولا» در کنار کارگردانانی چون «جورج لوکاس» و «استیون اسپیلبرگ» نقش مهمی را در جنبش «هالیوود نوین» که در دهه‌های 1960 و 1970 شکل گرفت، دارد.
کاپولا در هفتم آوریل 1939 و در شهر دیترویت ایالت میشیگان در خانواده‌ای ایتالیایی‌تبار به‌دنیا آمد. پدرش اولین نوازنده فولوت در ارکستر سمفونی دیترویت بود که پس از مدتی به همراه خانواده خود به شهر نیویورک نقل مکان می‌کند. فرانسیس به‌دلیل بیماری و برای مدتی طولانی مجبور می‌شود بستری شود و همین امر زمینه‌ای را برای او ایجاد می‌کند تا قدرت تخیل خود را با تولید تئاتر‌هایی که با عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی دست‌ساز ساخته می‌شدند به کار گیرد.
وی 10 سال بیشتر نداشت که با استفاده از دوربین 8 میلیمتری پدرش ساخت فیلم را آغاز می‌کند. شاید همین مساله باعث می‌شود که او برای تحصیلات در زمینه تئاتر راهی دانشگاه «هوفسترا» شود. وی در ادامه مدرک فوق لیسانس هنرهای زیبا را نیز از مدرسه فیلم «یو سی ال ای» دریافت می‌کند.
دهه 60 آغازی بود بر فعالیت‌های سینمایی کاپولا که بیشتر با ساخت فیلم‌هایی با بودجه کم و نوشتن فیلمنامه همراه بود. اما او در سال 1971و با نگاشتن فیلمنامه برای «پاتون» نخستین جایزه اسکار خود را دریافت کرد. نکته جالب توجه اینکه «جورج اسکات» جایزه اسکار بهترین هنرپیشه را که پاتون برایش به ارمغان آورده بود نپذیرفت و این درست همان کاری بود که «مارلون براندو» 2 سال بعد با جایزه اسکار خود برای فیلم «پدرخوانده» کاپولا کرد.
نام کاپولا به عنوان یک فیلمساز بیشتر برای ساخت فیلم‌های پدرخوانده (1971)، «مکالمات» (1974) و قسمت دوم پدرخوانده(1974) بر سر زبان‌ها افتاد. فیلم پدرخوانده باعث شد که کاپولا اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را از آن خود کند. گفته می‌شود که به‌جای او قرار بود «سرجیو لئونه» کارگردانی این فیلم را بر عهده داشته باشد. همچنین «کارمینه کاپولا» پدر فرانسیس نقش عمده‌ای را در ساخت موسیقی معروف این فیلم برعهده داشت.
فیلم دوم پدرخوانده نیز یک موفقیت تجاری و هنری به شمار می‌رفت. این فیلم در 10 رشته نامزد جایزه اسکار شد که از این بین 5 جایزه را تصاحب کرد که در این بین جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی به کاپولا تعلق گرفت. البته در بین ساخت فیلم‌های پدرخوانده، کاپولا نگارش فیلم ناموفق «گتسبی بزرگ» به کارگردانی «جک کلیتون» و با نقش‌آفرینی «رابرت ردفورد» را انجام می‌دهد.
پیش از تولید «پدرخوانده- 2»، کاپولا «مکالمات» را با بازی «جین هکمن» می‌سازد تا جایزه نخل طلایی فستیوال کن را نیز در کارنامه افتخارات خود ببیند .
پس از این موفقیت‌ها، کاپولا تصمیم می‌گیرد تا فیلم «اینک آخرالزمان» را در فیلیپین بسازد، به همین دلیل او برای گرفتن راهنمایی نزد «راجر کورمن»می‌رود که پیشتر چند فیلم را در آن کشور ساخته بود. گفته می‌شود که تمام توصیه‌ای که کورمن به کاپولا کرد کلمه «نرو» بود. به‌دنبال آن تولید فیلم با مشکلات بسیاری مانند توفان‌ها و گسیختگی عصبی همراه بود. فیلم چندین بار به تعویق افتاد و از این بابت به آن لقب «پس کی آخرالزمان؟» را دادند و به واسطه هزینه تولید استودیوی کاپولا در معرض ورشکستگی قرارگرفت. با این وجود فیلم جایزه نخل طلایی جشنواره کن را دریافت کرد. او در این مراسم و درباره فیلمش می‌گوید: فیلم من درباره ویتنام نیست، فیلم من [خود] ویتنام است. به اعتقاد بسیاری از اهالی سینما این فیلم شاهکار دوران جدید هالیوود بود.
سال 1989 همراه با حادثه‌ای بسیار تلخ برای کاپولا همراه بود چراکه او پسر 22 ساله‌اش را در یک سانحه از دست می‌دهد. یک سال پس از این اتفاق کاپولا قسمت سوم فیلم پدرخوانده را می‌سازد. او با موفقیت «آل پاچینو»، «دایان کیتن» و خواهرش «تالیا شیر» را که در فیلم‌های قبلی نیز نقش‌آفرین بودند به فیلم باز می‌گرداند، اما «رابرت دوال» دستمزد پیشنهادی خود را برای ایفای نقش «تام هاگن» نمی‌پذیرد. همچنین عملکرد «سوفیا کاپولا» دختر این کارگردان که به جای «وینونا رایدر» در این فیلم حاضر شده بود با واکنش منفی منتقدان روبه‌رو شد. البته سوفیا کاپولا در مقام یک نویسنده و کارگردان به موفقیت‌های چشمگیری رسید. او نخستین زن در هالیوود است که موفق شد نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی شود. وی همچنین یک جایزه اسکار نیز برای یکی از فیلمنامه‌هایش دریافت کرد. فیلم «پدرخوانده- 3 » در «باکس آفیس» به موفقیت رسید، اما در مراسم اسکار به هیچ جایزه‌ای دست نیافت، ولي موفقیت فیلم‌های بعدی او مانند «دراکولای برام استوکر» و «فرانکن اشتاین» تا حدود بسیار زیادی این مساله را جبران کرد.
فرانسیس فورد کاپولا علاوه بر 5 جایزه اسکار و نخل‌های طلایی کن، جوایز معتبر دیگری مانند «بفتا»و «گولدن گلاب» را نیز از آن خود کرده است. وی همچنین از سوی مجله معتبر «اینترتینمنت ویکلی» به عنوان بیست و یکمین کارگردان بزرگ تاریخ شناخته می‌شود. ارسال نظر
پربیننده