مهدي خيرآباديکشورهای غربی، عربی و صهیونیست‌ها برای توقف حرکت بیداری اسلامی در منطقه که با مشارکت و حضور مردم در کشورهای عربی رو به گسترش و فزونی داشت با طراحی و برنامه‌ریزی و استفاده از بودجه‌های کلان کشورهای عربی و گسیل کردن جریانات سلفی تکفیری و عناصر القاعده با هدف شکستن خط مقاومت مقابل رژیم صهیونیستی دست به توطئه و درگیری مسلحانه و براندازی نظام بشار اسد در سوریه زدند و همزمان امپراتوری رسانه‌ای الجزیره، العربیه و رسانه‌های غربی را به خدمت گرفتند تا اینگونه وانمود کنند که در سوریه نیز بهار عربی است و مردم به میدان آمده‌اند؛ هدف اصلی آنها ویرانی سوریه، تضعیف نظام، تضعیف خط مقاومت و در نهایت سقوط دولت بشار که در خط مقاومت است و جلوگیری از نفوذ معنوی جمهوری اسلامی ایران در منطقه حساس غرب آسیا بود.
از ابتدا کار را با درگیری نظامی شروع کردند و وعده سقوط 3ماهه را سردادند و در 3ماه اول قطر همه مایملک خود را از سفارت خود در دمشق، به اردن منتقل و آن را تعطیل کرد تا آماده نبرد تمام‌عیار تبلیغاتی، کمک مالی و تسلیحاتی به مخالفان بشار اسد شود، سپس بقیه کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس سفرای خود را از دمشق فرا خواندند و در ادامه سفرای آمریکا و اروپایی نیز سفارتخانه‌های خود را تعطیل کرده با برگزاری کنفرانس‌ها و نشست‌ها و حمایت همه‌جانبه از معارضان مسلح و ارائه کمک مالی، تسلیحاتی، تبلیغاتی، فنی و تجهیزاتی و امکانات پیشرفته جاسوسی و ماهواره‌ای و تسلیحات جدید و در اختیار گذاشتن مرز ترکیه و ارائه تسهیلات و اعزام کارشناسان نظامی و امنیتی به منطقه و آموزش نظامی و مجهز کردن معارضه به پیشرفته‌ترین سلاح‌های سبک و سنگین، اعزام افسران اطلاعاتی از کشورهای عربی، ترکیه و غربی به داخل مناطق درگیری برای هدایت عملیات‌ها و هر آنچه در اختیار داشتند از نظر سیاسی (لغو عضویت سوریه در اتحادیه عرب، بستن سفارتخانه‌های سوریه و اعطای آن به معارضه برخلاف قوانین و مقررات بین‌المللی، برگزاري نشست‌های متعدد در سراسر دنیا و ایجاد همگرایی بین‌المللی علیه سوریه)، نظامی، اطلاعاتی، امنیتی، اقتصادی (اعمال تحریم‌های سنگین مالی، بانکی و تجهیزات و امکانات اولیه مورد نیاز مردم) و تحریم‌های سنگین تبلیغاتی و حیثیتی به میدان آوردند و تنها شعار آنها سقوط بی‌قید و شرط حکومت بشار اسد بود و به هیچ‌وجه حاضر به مذاکره و گفت‌وگو نبودند.
در طرف مقابل ایران از ابتدا با حضور در صحنه سیاسی، طرح انجام اصلاحات و گفت‌وگوی ملی میان طرف‌ها را پیشنهاد کرد و از عواقب تصمیمات نابخردانه و عجولانه کشورها درباره سوریه هشدار داد و تاکید کردکه نخواهیم گذاشت سوریه سقوط کند و خط مقاومت تضعیف شود و تنها راه‌حل بحران سوریه انجام اصلاحات، کنار گذاشتن سلاح و کشتار و نشستن بر سر میز مذاکره است. اکنون که 2 سال از بحران سوریه گذشته، آمریکاییها و اروپایی‌ها با مشاهده صحنه درگیری و ورود و سرازیر شدن عناصر القاعده از کشورهای عربی و آفریقایی به سوریه و عدم انسجام جریان معارضه و اختلافات فراوانی که در میان آنها وجود دارد بویژه در میان عناصر مسلح و نداشتن فرماندهی واحد، نگران اوضاع منطقه و امنیت رژیم صهیونیستی و کشورهای مرتجع منطقه (اردن، سعودی و...) شده‌اند و متوجه شدند که نظام سوریه با عملیات نظامی سقوط نخواهد کرد و از طرفی رشد بی‌رویه القاعده در شامات، منافع و امنیت آنها را به‌خطر خواهد انداخت لذا آنها به طرح ایران تن داده و مشوق گروه‌های معارض به مذاکره با دولت هستند و پس از 2 سال هزینه کلان و ویرانی‌هایی که برای سوریه به ارمغان آورده‌اند ناگزیر در زمین ایران باید بازی کنند و تن به مذاکره بدهند. آتش‌افروزان در سوریه هرآنچه داشتند به میدان آوردند و پس از گذشت 2 سال با سرافکندگی با پذیرفتن طرح ایران از طرفداران مذاکره شده‌اند. همزمان معارضه دچار سردرگمی و بحران هویت شده است و با تغییر رویکرد کشورهای حامی خود مبنی بر ضرورت مذاکره با دولت قانونی بشار اسد بشدت ناراحت و احساس پوچی می‌کند. در این میان اتحادیه عرب، ترکیه و کشورهای قطر و سعودی بیشترین خسارت سیاسی، اقتصادی، حیثیتی و اجتماعی را در منطقه متحمل شدند و جایگاه خود را در افکار عمومی مردم سوریه از دست دادند، ترک‌ها نیز بیش از 600 میلیون دلار هزینه کردند و اعتراف کردند که تاکنون 90 میلیون دلار از آن را توانسته‌ایم از دیگر کشورها جذب کنیم. اکنون مردم سوریه معتقدند عرب‌ها بیشترین خیانت را به آنها کردند و می‌گویند باید نام سوریه را از جمهوری عربی سوریه به جمهوری سوریه تغییر دهیم. ایران بدون پرداخت هزینه مادی با بهره‌گیری از تجارب خود در کنترل و مهار بحران این تجارب را در اختیار دولتمردان سوریه قرار داد و آنها را بر انجام اصلاحات و برقراری دموکراسی ترغیب کرد.تحولات سوریه نشان داد ایران توانسته است با بهره‌گیری از منطق، عقل و درایت و حکمت رهبری خود همه توطئه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی علیه سوریه را به شکست بکشاند و دشمن را در نهایت وادار کند که در زمین ایران بازی کند، این خود یک پیروزی بزرگ برای جمهوری اسلامی ایران در سطح منطقه و بین‌الملل محسوب مي‌شود و نشان دهنده اين است كه ایران یکی از بازیگران اصلی در منطقه غرب آسیا است. سوریه در 2 سال گذشته درگیر یک جنگ نیابتی برای خط مقاومت و ایران بوده و اگر از همان ابتدا تسلیم زورگویی کشورهای عربی و آمریکاییها شده بود و از مقاومت در قبال تجاوزات صهیونیست‌ها دست کشیده بود مانند دیگر کشورهای مرتجع عرب مشکل دموکراسی و حقوق بشر نداشت و اوضاع بر وفق مراد بود، لذا بر ایران است که کماکان به لحاظ سیاسی و بین‌المللی حامی و کمک کار سوریه باشد و این سد متین در برابر زورگویی‌های رژیم صهیونیستی را تقویت و حمایت کند. امروز امنیت سوریه با امنیت ایران بیش از هر زمانی پیوند خورده است اگر سد سوریه شکسته شود سیل ناامنی و بحران به سمت مرزهای ایران سرازیر خواهد شد.و بر ماست که در مقابل جنگ تبلیغاتی و روانی دشمن با هوشیاری و بصیرت بایستیم و بر منافع راهبردی خود
در منطقه تاکید کنیم.