۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۰:۰۵

دیدگاه

چه کسانی از بحران سومالی سود می‌برند؟ روز گذشته اهالی شهر بلدوانيه در جنوب سومالی شاهد بازگشت مجدد نیروهای اتیوپیایی بودند. شاهدان محلی اعلام کردند که این نیروها از مرز گذشته و در نقاط حساس خارج از شهر که در دست اسلامگرایان است، مستقر شده‌اند. همین امر ترس و وحشت را برای مردم به ارمغان آورده زیرا احتمال اینکه بین نیروهای ارتش اتیوپی و افراطیون جنگ و درگیری آغاز شود، بسیار بالاست که در این میان تنها غیرنظامیان و شهروندان عادی به کام مرگ کشیده خواهند شد. علت بازگشت نیروهای اتیوپیایی را می‌توان چنین تفسیر کرد که انتخاب شیخ شریف به عنوان هفتمین رئیس‌جمهور سومالی مایه خوشحالی مردم شد، زیرا آنها احتمال می‌دادند که صلح و امنیت به این کشور بازگردد، اما بازگشت وی به حکومت به عنوان یک اسلامگرای میانه‌رو با مخالفت برخی از گروه‌های داخلی همراه بود. بیشتر مخالفان از سلفی‌هایی هستند که با هرگونه سازش با اتیوپی و دولت انتقالی مخالف و خواهان ایجاد یک دولت اسلامی شبیه دولت طالبان هستند. آنها بندر کسیمائو را تصرف کردند تا یک امارت اسلامی در آنجا به‌وجود آورند. هنگامی که نیروهای اتیوپی از موگادیشو، پایتخت سومالی و شهر بیداوه (که مرکز دولت انتقالی و پارلمان آن بود) خارج شدند، آنها بیداوه را نیز همانند کيسمائو به اشغال در آوردند. دولت اتیوپی پس از این اقدام احساس خطر کرده و نیروهای خود را دوباره به منطقه فرستاده است. اتیوپی مخالف آن است که اسلامگرایان در سومالی پیروز و موفق شوند. برای نخستین بار در تاریخ سومالی در سال 9-2008 انفجارهای انتحاری رخ داد. در انفجار اخیر که در خیابان مکه مکرمه رخ داد، نزدیک به 50 نفر از غیرنظامیان کشته شدند. هفته پیش نیز چنین اتفاقی رخ داد که زنگ خطری است برای آن منطقه زیرا احتمال اینکه حوادث عراق و افغانستان در این کشور نیز تکرار شود وجود دارد تا بی‌ثباتی تشدید شده و راه‌های مسالمت‌آمیز برای حل بحران موجود به بن‌بست‌های پیچیده‌ای برسد. ناامنی و بی‌ثباتی سومالی احتمال اینکه پای نیروهای آمریکایی و بین‌المللی را به این کشور بکشاند بسیار بالا می‌برد و همین امر باعث می‌شود تا سومالی به کانون تنش منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شود. مساله دیگری که مطرح است حضور دزدان دریایی در آب‌های سومالی و خلیج عدن است. می‌توان گفت که بیشترین سود از حضور دزدان دریایی به نیروهای فرامنطقه‌ای می‌رسد. هنگامی که در سال 2006 شیخ احمد (که رئیس دادگاه‌های اسلامی بود) موگادیشو را تحت کنترل خود قرار داد، امنیت به این کشور بازگشت و حضور دزدان دریایی نیز بسیار کمرنگ و ضعیف بود ولی پس از حکومت دادگاه‌های اسلامی شیخ شریف و اشغال سومالی توسط اتیوپی این پدیده از سال 2007 توسعه پیدا کرد و در سال 2008 به اوج خود رسید. ‌ کسانی که پشت پرده دزدان دریایی حضور داشته و سناریوهای آن را کارگردانی می‌کنند، آمریکا و اسرائیل هستند. اسرائیل درصدد است تا خلیج عدن و دریای سرخ را بین‌المللی کرده و عرصه بازیگری خود را توسعه دهد. رژیم صهیونیستی تنها یک ساحل کوچک در دریای سرخ دارد (بندر ایلات) و لذا در تلاش است تا دریای سرخ به دریاچه عربی تبدیل نشود. آمریکا هم در تلاش است تا هزینه‌هایی را که در دریای سرخ می‌پردازد با بقیه شریک شود و علاوه بر آن بر یک معبر استراتژیک که نفت و انرژی از طریق آن مبادله می‌شود نیز تسلط پیدا کند وگرنه آمریکا و نیروهای ناتو در جیبوتی نیرو و پایگاه دارند که می‌توانند جلوی حملات دزدان دریایی را بگیرند اما نه‌تنها این امر را شاهد نیستیم بلکه می‌بینیم با کمک مافیای بین‌المللی به دزدان دریایی، آنها به ردیاب‌ها و تجهیزات فوق پیشرفته مجهز شده‌اند و به حملات خود همچنان ادامه می‌دهند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده