احسان حدادی در حالی به آمریکا می‌رود که شورای برون‌مرزی با این سفر او مخالفت کرده است. احسان حدادی، نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک لندن که چند ماهی را در آمریکا مشغول تمرین و پیگیری عقد قرارداد با یک مربی جدید بود، بار دیگر قرار است امشب به آمریکا بازگردد. این در حالی است که شورای برون‌مرزی وزارت ورزش و جوانان با این سفر مخالفت کرده و در صورتی که او بخواهد امشب به آمریکا برود، باید همه هزینه‌های سفرش را خودش تقبل کند. این موضوعی است که حسابی بهترین دوومیدانی‌کار تاریخ ورزش ایران را کلافه کرده است. یکی از 3 پرتابگر برتر دیسک دنیا در چند سال اخیر اظهار کرد: من از مسؤولان وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک توقع حمایت دارم. اکنون که مربی ندارم و خودم بر اساس پیگیری‌های مختلف توانسته‌ام شرایط مناسبی برای تمرین ایجاد کنم، چرا ارگان‌هایی که باید حامی قهرمانان باشد اینطور با من رفتار می‌کنند؟ نمی‌خواهم در ناراحتی حرف‌های تندی بزنم اما به نظر من این رفتار چندان درست نیست. من اکنون برای سفر به آمریکا نزدیک به 16 میلیون تومان فقط پول بلیت داده‌ام. مگر درآمد من چقدر است که بخواهم همه هزینه‌ها را خودم بپردازم؟ وی ادامه داد: من اکنون بسیار ناراحتم. با افشین داوری به عنوان رئیس فدراسیون که صحبت می‌کنم می‌گوید همه چیز درست می‌شود. او به من می‌گوید باید کمی صبر کنم اما در این شرایط که خودم را برای رقابت‌های مهم سال آینده آماده مي‌کنم، چگونه باید صبر کنم؟ به من گفته‌اند برای مربی و ماساژورم تنها می‌توانند ماهی 5 هزار دلار پرداخت کنند. کدام مربی و ماساژور با ماهی 5 هزار دلار با من کار می‌کند؟ من می‌خواستم برای تمرین به آفریقای‌جنوبی بروم اما مربی نداشتم که آنجا بروم. همه قهرمانان بزرگ دنیا با مربیانشان به کمپ آفریقای‌جنوبی می‌آیند اما من با یک مربی در آمریکا صحبت کرده‌ام که می‌خواهم با او کار کنم؛ آن هم اینطور مسؤولان دارند از من حمایت می‌کنند. نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک با تاکید بر اینکه باید یک تصمیم اصولی برای خودم بگیرم، ادامه داد: مردم از من توقع دارند. وقتی مرا در خیابان می‌بینند همه از شرایطم می‌پرسند. هر کس به من می‌رسد می‌گوید احسان امسال برای طلا می‌روی. همه از من طلا می‌خواهند، همه می‌گویند طلا، طلا، طلا. اما واقعا با این شرایط چگونه باید به قهرمانی جهان برسم؟ می‌گویند باید در هزینه‌هایمان صرفه‌جویی کنیم، من هم به این حرف احترام می‌گذارم اما واقعا این طریقه صرفه‌جویی است؟ آیا کمک نکردن به یک قهرمان مصداق صرفه‌جویی است؟ این نحوه برخورد با قهرمانان نیست
حدادی: به آمریکا می‌روم
احسان حدادی در حالی به آمریکا می‌رود که شورای برون‌مرزی با این سفر او مخالفت کرده است. احسان حدادی، نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک لندن که چند ماهی را در آمریکا مشغول تمرین و پیگیری عقد قرارداد با یک مربی جدید بود، بار دیگر قرار است امشب به آمریکا بازگردد. این در حالی است که شورای برون‌مرزی وزارت ورزش و جوانان با این سفر مخالفت کرده و در صورتی که او بخواهد امشب به آمریکا برود، باید همه هزینه‌های سفرش را خودش تقبل کند. این موضوعی است که حسابی بهترین دوومیدانی‌کار تاریخ ورزش ایران را کلافه کرده است. یکی از 3 پرتابگر برتر دیسک دنیا در چند سال اخیر اظهار کرد: من از مسؤولان وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک توقع حمایت دارم. اکنون که مربی ندارم و خودم بر اساس پیگیری‌های مختلف توانسته‌ام شرایط مناسبی برای تمرین ایجاد کنم، چرا ارگان‌هایی که باید حامی قهرمانان باشد اینطور با من رفتار می‌کنند؟ نمی‌خواهم در ناراحتی حرف‌های تندی بزنم اما به نظر من این رفتار چندان درست نیست. من اکنون برای سفر به آمریکا نزدیک به 16 میلیون تومان فقط پول بلیت داده‌ام. مگر درآمد من چقدر است که بخواهم همه هزینه‌ها را خودم بپردازم؟ وی ادامه داد: من اکنون بسیار ناراحتم. با افشین داوری به عنوان رئیس فدراسیون که صحبت می‌کنم می‌گوید همه چیز درست می‌شود. او به من می‌گوید باید کمی صبر کنم اما در این شرایط که خودم را برای رقابت‌های مهم سال آینده آماده مي‌کنم، چگونه باید صبر کنم؟ به من گفته‌اند برای مربی و ماساژورم تنها می‌توانند ماهی 5 هزار دلار پرداخت کنند. کدام مربی و ماساژور با ماهی 5 هزار دلار با من کار می‌کند؟ من می‌خواستم برای تمرین به آفریقای‌جنوبی بروم اما مربی نداشتم که آنجا بروم. همه قهرمانان بزرگ دنیا با مربیانشان به کمپ آفریقای‌جنوبی می‌آیند اما من با یک مربی در آمریکا صحبت کرده‌ام که می‌خواهم با او کار کنم؛ آن هم اینطور مسؤولان دارند از من حمایت می‌کنند. نایب قهرمان پرتاب دیسک المپیک با تاکید بر اینکه باید یک تصمیم اصولی برای خودم بگیرم، ادامه داد: مردم از من توقع دارند. وقتی مرا در خیابان می‌بینند همه از شرایطم می‌پرسند. هر کس به من می‌رسد می‌گوید احسان امسال برای طلا می‌روی. همه از من طلا می‌خواهند، همه می‌گویند طلا، طلا، طلا. اما واقعا با این شرایط چگونه باید به قهرمانی جهان برسم؟ می‌گویند باید در هزینه‌هایمان صرفه‌جویی کنیم، من هم به این حرف احترام می‌گذارم اما واقعا این طریقه صرفه‌جویی است؟ آیا کمک نکردن به یک قهرمان مصداق صرفه‌جویی است؟ ارسال نظر
پربیننده