خلاصه نوبت به آن جلسه رو در روى هواداران و عابدينى، مديرعامل داماش با يكديگر فرارسيد و طى آن عابدينى با سعه صدر به گله‌گذارى‌ها و درد دل ده‌ها هوادار كه از چند ساعت پيش از آن در دفتر باشگاه داماش حاضر شده بودند، گوش داد. ماحصل حرف همه هواداران كه تعدادشان به حدود يكصد نفر مى‌رسيد يك درخواست مشترك بود؛ اخراج محترمانه درخشان و دادن اختيارات فنى به افشين ناظمى. امرى كه در وهله نخست مورد مخالفت و مقاومت عابدينى قرار گرفت. هواداران داماش از ايجاد جو دو دستگى و تفرقه بين بازيكنان كه كمر تيم را شكسته گله داشتند و آن را خروجى رفتار درخشان مى‌دانستند، گروهى هم پا را فراتر گذاشته و معتقد بودند درخشان در اين چند مدت به طرق مختلف به هواداران داماش بى‌احترامى كرد و اگر صبورى آنها و تلاش كانون هواداران نبود تاكنون كار به جاهاى باريك مى‌كشيد. در اين گيرودار عابدينى ابتدا با حمايت از ماندن درخشان و اعلام اينكه دليل بسيارى از اتفاقات بد به درخشان مربوط نمى‌شود، گفت: هر چند درخشان انتخاب من نبود ولى من به كار فنى او اعتقاد داشتم. درخشان همه تلاشش را كرده بود اما بخت هم با او يار نشد، درخشان در خيلى از بازى‌ها بازيكنانش را كامل نداشت و داورى‌ها همه به ضررش بودند، البته اشتباهات كوچينگ هم داشتيم اما من از شما مى‌خواهم سعى كنيد راهى پيدا شود تا جو هواداران براى بودن درخشان تلطيف شود. اما وقتى عابدينى ديد حرف‌هايش از اعتراض هواداران نمى‌كاهد از آنها درخواست كرد به حرف‌هاى درخشان هم گوش كنند تا شايد وى بتواند با سخنانش هواداران را قانع کند. اما آمدن درخشان و حرف‌هاى تكرارى وى نه از عصبانيت هواداران كاست و نه توانست دليلى به عابدينى ارائه كند براى ماندن وى. درخشان بى‌پولى، ضعف داورى، بد بازى كردن چند بازيكن و... را دليل اين نتايج بد اعلام كرد كه در پاسخ هواداران يك حرف مشترك زدند: سال پيش همه را داشتيم و هفتم شديم! آنها به عابدينى گفتند: اگر شرايط مانند سال گذشته باشد حمايت ما كم كه نمى‌شود هيچ، بيشتر هم خواهد بود. ما در رشت با دلمان حرف مى‌زنيم نه حسابگرى و البته دلهايمان قوى‌تر از خيلى‌هاست. هواداران داماش به درخشان گفتند ما به توهين او به مردم گيلان گله داريم كه در رختكن اعلام كرديد هيچ كس در گيلان توانايى مقابله با من را ندارد! آقاى درخشان شما چرا خود را مقابل مردم قرار داديد؟ در اين لحظات عابدينى از هواداران خواست حرف آخر خود را درباره درخشان بزنند و يك حرف مشترك و يك جمله؛ ماندن او در تيم تحت هيچ عنوانى به سود داماش شهرباران نخواهد بود! صداى تشويق همه‌جانبه آنها يعنى تاييد همه. يكى از طرفداران داماش بر خاست و رو به درخشان از جانب سايرين گفت: ما شما را دوست داريم و مى‌خواهيم به شما نشان دهيم؛ خوش‌استقبال و خوش‌بدرقه هستيم. ماندن شما به ضرر هر 2 طرف خواهد بود. در پايان درخشان به نشانه قبول عقيده هواداران داماش اعلام كرد: اگر مى‌گوييد بايد بروم مى‌روم، چرا كه نه در پرسپوليس و نه در هيچ جاى ديگرى به زور نماندم و آمده بودم خنده را بر لب‌هايتان هميشگى كنم، حالا كه موفق به اين كار نشدم، مى‌روم تا بدين وسيله خوشحال‌تان كنم. هواداران داماش رأى به بدرقه درخشان دادند!
رشتى‌ها: ما خوش‌استقبال و خوش‌بدرقه هستيم
خلاصه نوبت به آن جلسه رو در روى هواداران و عابدينى، مديرعامل داماش با يكديگر فرارسيد و طى آن عابدينى با سعه صدر به گله‌گذارى‌ها و درد دل ده‌ها هوادار كه از چند ساعت پيش از آن در دفتر باشگاه داماش حاضر شده بودند، گوش داد. ماحصل حرف همه هواداران كه تعدادشان به حدود يكصد نفر مى‌رسيد يك درخواست مشترك بود؛ اخراج محترمانه درخشان و دادن اختيارات فنى به افشين ناظمى. امرى كه در وهله نخست مورد مخالفت و مقاومت عابدينى قرار گرفت. هواداران داماش از ايجاد جو دو دستگى و تفرقه بين بازيكنان كه كمر تيم را شكسته گله داشتند و آن را خروجى رفتار درخشان مى‌دانستند، گروهى هم پا را فراتر گذاشته و معتقد بودند درخشان در اين چند مدت به طرق مختلف به هواداران داماش بى‌احترامى كرد و اگر صبورى آنها و تلاش كانون هواداران نبود تاكنون كار به جاهاى باريك مى‌كشيد. در اين گيرودار عابدينى ابتدا با حمايت از ماندن درخشان و اعلام اينكه دليل بسيارى از اتفاقات بد به درخشان مربوط نمى‌شود، گفت: هر چند درخشان انتخاب من نبود ولى من به كار فنى او اعتقاد داشتم. درخشان همه تلاشش را كرده بود اما بخت هم با او يار نشد، درخشان در خيلى از بازى‌ها بازيكنانش را كامل نداشت و داورى‌ها همه به ضررش بودند، البته اشتباهات كوچينگ هم داشتيم اما من از شما مى‌خواهم سعى كنيد راهى پيدا شود تا جو هواداران براى بودن درخشان تلطيف شود. اما وقتى عابدينى ديد حرف‌هايش از اعتراض هواداران نمى‌كاهد از آنها درخواست كرد به حرف‌هاى درخشان هم گوش كنند تا شايد وى بتواند با سخنانش هواداران را قانع کند. اما آمدن درخشان و حرف‌هاى تكرارى وى نه از عصبانيت هواداران كاست و نه توانست دليلى به عابدينى ارائه كند براى ماندن وى. درخشان بى‌پولى، ضعف داورى، بد بازى كردن چند بازيكن و... را دليل اين نتايج بد اعلام كرد كه در پاسخ هواداران يك حرف مشترك زدند: سال پيش همه را داشتيم و هفتم شديم! آنها به عابدينى گفتند: اگر شرايط مانند سال گذشته باشد حمايت ما كم كه نمى‌شود هيچ، بيشتر هم خواهد بود. ما در رشت با دلمان حرف مى‌زنيم نه حسابگرى و البته دلهايمان قوى‌تر از خيلى‌هاست. هواداران داماش به درخشان گفتند ما به توهين او به مردم گيلان گله داريم كه در رختكن اعلام كرديد هيچ كس در گيلان توانايى مقابله با من را ندارد! آقاى درخشان شما چرا خود را مقابل مردم قرار داديد؟ در اين لحظات عابدينى از هواداران خواست حرف آخر خود را درباره درخشان بزنند و يك حرف مشترك و يك جمله؛ ماندن او در تيم تحت هيچ عنوانى به سود داماش شهرباران نخواهد بود! صداى تشويق همه‌جانبه آنها يعنى تاييد همه. يكى از طرفداران داماش بر خاست و رو به درخشان از جانب سايرين گفت: ما شما را دوست داريم و مى‌خواهيم به شما نشان دهيم؛ خوش‌استقبال و خوش‌بدرقه هستيم. ماندن شما به ضرر هر 2 طرف خواهد بود. در پايان درخشان به نشانه قبول عقيده هواداران داماش اعلام كرد: اگر مى‌گوييد بايد بروم مى‌روم، چرا كه نه در پرسپوليس و نه در هيچ جاى ديگرى به زور نماندم و آمده بودم خنده را بر لب‌هايتان هميشگى كنم، حالا كه موفق به اين كار نشدم، مى‌روم تا بدين وسيله خوشحال‌تان كنم. ارسال نظر
پربیننده