۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۰:۲۹
جدل رسانه‌ای پرستویی با تهیه‌کننده «آژانس شیشه‌ای»

پاي «حاج‌كاظم» درميان است!


چندی پیش پرویز پرستویی در گفت‌وگویی، ناگفته‌هایی از اختلافاتش با مهدی کریمی، تهیه‌کننده فیلم «آژانس شیشه‌ای» و مشکلات عدیده‌اش با این تهیه‌کننده سینما مطرح کرد که این اظهارات منجر به جدل رسانه‌ای میان این بازیگر و تهیه‌کننده شد.
دلیل عدم حضور در پروژه «چ»
پرستویی در گفت‌وگویش با خبر آنلاین درباره عدم حضورش در فیلم «چ» و همکاری با تهیه‌کننده این فیلم گفت: «آقای کریمی خانه‌ای به من فروختند که‌‌‌ همان لوکیشن «آژانس شیشه‌ای» بود. دوسوم پول را گرفتند و مبايعه‌نامه نوشتند اما سر موعد تحویل زیر همه چیز زدند. وقتی رفتم از بانک پولم را پس بگیرم دیدم 2 میلیون بیشتر توی حسابش نیست. خودشان را در سینما ورشکسته اعلام کردند ولی رفتند کارخانه بنشن زدند. بچه‌های من آمده بودند حتی اتاق‌خواب‌‌هایشان را هم انتخاب کرده بودند. تو حق نداری با روح آدم‌ها بازی کنی. با غرورشان بازی کنی. من گفتم کار نمی‌کنم. درباره فیلم «چ» حتی کار به قصه خواندن هم نکشید. اصلا نمی‌دانم این فیلم چه مقطعی از زندگی چمران است. به هر حال من گفتم مساله‌ام با حاتمی‌کیا نیست. این آدم را عوض کنید من در خدمت‌تان هستم ولی ‌ترجیح دادند که با او کار کنند نه با من. بعد هم که دیدیم وسط کار آن آقا دوباره رفت زندان».
جوابیه کریمی
روز گذشته کریمی بالاخره به اظهارات پرستویی واکنش نشان داد و در جوابیه‌ای نوشت: «از آن عزیز هنرمندی که نامش پرویز پرستویی است و چندی پیش روایت‌های نادرستی به تهیه‌کننده فیلم سینمایی «آژانس شیشه‌ای» نسبت داد و اختلاف و سوء‌تفاهم شخصی را که به هیچ‌وجه تهیه‌کننده در آن نقش موثری نداشت به میدان رسانه آورد، می‌خواهم برای اثبات و پیگیری مطالب نسنجیده خود درباره تهیه‌کننده فیلم‌های سینمایی «پاداش» و «چ»، به دلیل شرح وظایف طولانی که شخصا برای خودشان متصور هستند، در اسرع وقت به دفتر وراهنر مراجعه فرمایند. عزیزان بزرگوار، آقایان ابراهیم حاتمی‌کیا و کمال تبریزی و هر فرد دیگری که مورد وثوق جناب پرستویی باشد در صورت صلاحدید خودشان، شاهد این گفت‌وگو خواهند بود. شاید این روش برای پاسخ به بداخلاقی‌های رسانه‌ای بهتر باشد. عزیز برادر! حکم بر صدق گفتار و پاک‌نیتی انسان‌های فرهیخته رسم است اما اصل نیست. آیا بناست که هر فکر نادرست و ناصوابی به واسطه شهرت چند روزه دنیایی و به مدد بلندگوی رسانه‌ای، بلند بلند و به گزاف به خورد افکار عمومی داده شود. حضرتعالی که دلسوزانه امور عام‌المنفعه را رصد می‌کنید، بد نبود قبل از قضاوت با همان ممارست و جهد مومنانه خود ابتدا پرونده‌های اینجانب را مطالعه می‌کردید، سپس در مقام قضا ابلاغ‌نظر کرده و بزهکار می‌شمردید. برادر عزیز! حاج‌کاظم نقش است، همانگونه که جواد کولی، آقارضا گلایول، داریوش جم، رضا فتحعلی، رضا مارمولک و... نقش هستند، آنچه ماندگار است و جوهره انسانی ما را به سرای باقی ارمغان می‌برد، انصاف و معرفت است که غالبا در صحن دنیا بیشتر در حد ادعا باقی می‌ماند».
پرستویی: پای حرف‌هایم هستم
پرویز پرستویی هم در جواب اینگونه گفت: «امیدوارم خداوند مرا ببخشد چون قصدم تخریب شخصیت و اهانت نیست و در این مقطع از زمان که تن سینمای مظلوم ما از ‌ترکش‌های ریز و درشت و جورواجور زخمی است، نمی‌خواهم بیش از این مورد شماتت مخاطبان قرار بگیرم ولی ناچارم بگویم همچنان پای حرف‌هایی که در 9 بهمن‌ماه سال 91 در خبرآنلاین علیه این تهیه‌کننده زدم، هستم، بعد از این هم دیگر هیچ جوابی نخواهم داد و امیدوارم همه کسانی که این مطالب را می‌خوانند، مرا ببخشند، چون قصدم جوابیه نبود. اما ناگزیرم از نقش‌هایم دفاع کنم. نمی‌گویم برادر عزیز آقای مهدی کریمی، چون شما برادر من نیستید، نمی‌گویم همکار محترم، چون همکار خوبی نبودید اما قابل توجه شما به اصطلاح تهیه‌کننده سینما بگویم من برای تمام نقش‌هایم احترام قائلم:
1- حاج کاظم به من یاد داد حق گرفتنی است و حق مظلومان را باید گرفت و من تا آخر فیلمبرداری «آژانس شیشه‌ای» از شما پول نگرفتم.
‌2- جواد کولی و رضا فتحعلی به من معرفت و گذشت را یاد دادند چرا که در فیلم «روبان قرمز» به توصیه آقای حاتمی‌کیا به شما اولتیماتوم دادم که چون قراردادم تمام شده و 45 روز هم اضافه بر قراردادم پای کار ایستاده‌ام، چون قرار است به فیلم «شوخی» همایون اسعدیان ملحق شوم، اگر پول مرا ندهید به تهران بازخواهم گشت. شما به قشم آمدید و پول بنده را دادید اما فردای‌‌ همان روز وقتی از «سربیلی» به قشم- در محل اسکان خود- برگشتم، دیدم تمام گروه در لابی 22 واحده قشم نشسته‌اند و مسؤول میهمانسرا به آنها به خاطر چک برگشتی شما کلید نمی‌دهد. دوباره به شما زنگ زدم بیایید چکی که به من داده‌اید را بگیرید و با میهمانسرا تسویه‌حساب کنید تا کلید بچه‌ها را بدهند و این کار انجام شد.
3- رضا مارمولکی که از دیوار راست بالا می‌رفت با ملبس شدن به لباس روحانیت، آن منبر و لباس را درک کرده، متنبه شده و به کمک مردم شتافت و مسیر زندگی خود را عوض کرد. النهایه کلیه نقش‌هایی که تا به حال بازی کرده‌ام به من یاد داده‌اند که مسیر انسانی را طی کنم و هنوز هم به انتهای مسیر نرسیده‌ام و در تلاشم ولی ظاهرا این فیلم‌ها که شما ساخته‌اید، فقط برایتان فیلم بوده و هیچ تاثیری در زندگی شما نگذاشته، پس قضاوت را به اهلش می‌سپارم».
ارسال نظر
captcha
پربیننده