محمدباقر زنگنه: سه‌شنبه، تاريخ براي مورينيو تكرار شد. پس از ناكامي بزرگ در لاليگا، جام حذفي و ليگ قهرمانان تنها اميد مورينيو براي خداحافظي آبرومندانه از رئال بود. جام‌حذفي هر چند با گذشتن رويايي از سد بارسا در دسترس است اما آنقدر‌ها هم براي ژوزه اعتباري محسوب نمي‌شود. پس مي‌ماند همين ليگ قهرمانان و همين بازي بزرگ برابر منچستر كه البته با عبور از سد منچستر، مورينيو نيز احيا شد اما همانطور كه گفتيم تاريخ تكرار شد و اين‌بار به نفع آقاي خاص.
بارسا – رئال؛ نيمه‌نهايي چمپيونزليگ 2 سال قبل
مورينيو شطرنج‌باز بزرگي است اما 2 سال پيش و در همين روزها مورينيوي بزرگ اسير و مقهور سادگي بارسلونا بود. لاليگا مثل همين روزها تقريبا از دست رفته بود.در همين روزها بود كه مورينيو تئوري توطئه را مطرح كرد. «بارسا مي‌برد چون برايش راه باز مي‌كنند.» اما شب بازی بارسا در چمپیونز، مورينيو که هميشه روانشناس زبردستي بوده، اشتباه مهمی مرتکب شد. وی با مصاحبه‌هاي آتشين تيمش را تحت فشار شديد رواني برد. اشتباه دیگر استفاده از قدرت تخریبی په‌په در خط میانی بود. رئال با استرس همان 5 گل آمده بود. اين‌بار اما خوب دفاع مي‌كرد تا آن اتفاق تاريخي افتاد. په‌په به تمام پيش‌بيني‌ها لبيك گفت و دايو آلوس هم به تصميم سختگيرانه داور كمك كرد. با اخراج په‌په دفاع آهنين رئال با آفلاي و مسي درهم شكست. مورينيو هم به سكوها هدايت شد. همان روزها بود كه مورينيو برد بارسا را به ارتباط سازمانی‌اش با یونیسف ربط داد .
منچستر- رئال مادريد، سه‌شنبه گذشته
رئال كه با تيم دومش هم بارسا را شكست داده به مصاف منچستر مي‌رود. البته نبرد مورينيو و بارسا جنگ امروز و فردا نيست. خطاب معروفش به آلوس این را نشان مي‌دهد. جایی كه گفت: «پيروزي كافي نيست. بگذريم و به اولدترافورد برويم.» شروع بازي نشان مي‌دهد اگر بارسا باخته و ضعيف شده ربطي به منچستر ندارد و فرگوسن و تيمش درون زمين هم همين را مي‌گويند. به جاي ترس از اوزيل، رونالدو و دي‌ماريا، شب شب ولبك است و گيگز باتجربه. بازي دست منچستر است اما امان از تيرك و احسنت بر لوپز. رئال نيمه اول همان تيم مورينيو بدون كريس است. مبتني بر روانشناسي و تاكتيك‌هايي كه عجيب تكراري است اما تيم فرگوسن نقص ندارد و جواب مي‌گيرد. بدون نياز به روني. جلو مي‌افتد و بعدش هم اسير رئال نمي‌شود. بازی پیش می‌رود و رئال در مرز حذف شدن است که داور به داد مورينيو مي‌رسد. ناني به هوا مي‌پرد. بازي خشن نيست و البته پشت سرش هم چشم ندارد. كارت قرمز! مورينيو مربي بزرگي است. مودريچ و لبخندي به فرگوسن و خداحافظ تيم زيباي پيرمرد.