مرتضی رضایی: سوت‌های ممتد، فحاشی به خانواده و پرتاب سنگ و بطری آب همه از دلایلی بودند که باعث شد جواد کاظمیان از کوره در برود و حرکتی انجام بدهد که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. وقتی با کاظمیان حرف زدیم کمی آرام‌تر شده بود و می‌گفت: «اصلا حرکت من اشتباه اما از وقتی که وارد زمین شدم انواع و اقسام ناسزاها را شنیدم. کلی به طرف من بطری آب و سنگ پرتاب کردند. تحملم خیلی زیاد بود که از همان اول واکنش نشان ندادم اما آنقدر فحش دادند که دیگر نتوانستم تحمل کنم». کاظمیان هنوز هم از دست هواداران استقلال عصبانی است. او می‌گوید بارها با لباس پرسپولیس مقابل استقلال بازی کرده اما هرگز تا این اندازه به او بی‌احترامی نشده بود. بازیکن تراکتورسازی برای اینکه عمق بی‌احترامی‌ها را یادآوری کند همه فحش‌های تماشاگرنماها را تکرار می‌کند و می‌گوید کدام آدمی روی کره زمین وجود دارد که با این توهین‌ها ساکت بنشیند؟ او تاسف می‌خورد، به خاطر کسانی که حرمت‌ها را نگه نداشتند و باعث شدند اتفاقات اینچنینی رقم بخورد. در بازی با استقلال اتفاقاتی افتاد که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. این نوع برخوردها از بازیکنی با شخصیت جواد کاظمیان کاملا بعید بود.
چرا همه یک روی سکه را نگاه می‌کنند؟ چرا هیچ‌کس خرده‌ای به هواداران استقلال نمی‌گیرد؟50 هزار نفر از اول تا آخر بازی به من فحاشی کردند. خیلی از خبرنگاران و بویژه گزارشگر بازی این چیزها را نمی‌بینند. اگر به آنها فحش بدهند آیا تحمل می‌کنند؟ آنهایی که به من بی‌احترامی کردند هرچه که لیاقت خودشان بود را گفتند. واقعا بعضی‌ها دیگر شورش را در‌آورده‌اند. من هنوز پایم را از پله‌ها بالا نگذاشته بودم که بی‌احترامی‌ها شروع شد. اول به خود من گیر دادند و یکی یکی پای خانواده‌ام را وسط کشیدند. من برای طرفداران واقعی استقلال احترام خاصی قائل هستم اما آنهایی که در ورزشگاه به من فحش می‌دادند واقعا بی‌شخصیت بودند.
ولی حرکت شما و عکس‌هایی هم که ثبت شده چندان جالب نبود.
واقعا نمی‌دانم دیگر باید چه چیزی بگویم. هزار بار این حرف‌ها را زده‌ام اما هیچ گوش شنوایی نیست. در فوتبال روز دنیا اصلا از این اتفاقات نمی‌افتد. آنها هر‌گونه بی‌احترامی را تحریم می‌کنند اما در ایران بارها فحاشی‌ها صورت گرفته و هیچ اقدامی هم نشده است. در کل اسفند‌ماه برای من خاطرات تلخی را به همراه دارد. چند روز دیگر سالگرد برادرم است. من مادرم داغدیده است و وقتی می‌بیند در ورزشگاه به پسرش توهین می‌کنند چه حسی به او دست می‌دهد! جالب اینجاست که هیچ‌کس حرکت زشت استقلالی‌ها را نمی‌بیند. در ضمن مگر آنها عذر‌خواهی کرده‌اند که من بخواهم از این کارها انجام بدهم؟ اگر به خود من توهین می‌کردند مشکلی نبود. در بازی با صبا هم همین فحش‌ها را به من دادند اما تعداد آنها 200 نفر بود و پس از 2 یا 3 بار شعار دادن همه چیز تمام شد. ولی استقلالی‌ها 40 هزار نفری و تا آخر بازی به من فحاشی کردند.
تراکتورسازی در شرایطی به استقلال باخت که شاید قهرمانی را تقدیم آنها کرده باشد. 3 امتیاز این بازی برای هر 2 تیم اهمیت زیادی داشت.
ما به خودمان باختیم نه استقلال. البته نه در زمین، بلکه قبل از بازی بازنده بودیم. من در 5 بازی اخیر تراکتور به میدان رفته‌ام و اصلا دلیل فنی پیدا نمی‌کنم که چرا مقابل استقلال نیمکت‌نشین شدم. بازیکن ما می‌رود مصاحبه می‌کند و می‌گوید اگر بازی نکند همراه تیم به قطر نمی‌آید. مربی هم که زورش نمی‌رسد مجبور می‌شود تن به این تهدید بدهد و مرا نیمکت‌نشین کند. می‌توانید از بقیه بازیکنان هم بپرسید. من این را می‌گویم که هواداران تراکتورسازی بدانند. ما بازی را قبل از اینکه مظفری‌زاده سوت آغاز را بزند باخته بودیم. وگر‌نه تراکتور تیمی نبود که مقابل استقلال بازنده باشد. نیمکت‌نشینی جزئی از فوتبال است و حق مربی است که بازیکنش را روی نیمکت بنشاند اما اتفاقاتی که قبل از بازی افتاد طبیعی نبود و بازیکنی که من می‌گویم با تهدید سرمربی و مدیر عامل و اینکه به قطر نمی‌آید، مقابل استقلال
بازی کرد.
با شرایطی که پیش آمده فکر می‌کنید تراکتورسازی بتواند قهرمان لیگ شود؟
من پس از بازی مصاحبه کردم و گفتم دیگر قهرمانی پرید، اما الان‌که فکر می‌کنم می‌بینم که هیچ‌چیز تمام نشده است.ما این هفته با سپاهان بازی داریم، سپاهان هفته بعدش با استقلال بازی دارد و استقلال هم هفته آینده با فولاد. هنوز چیزی تمام نشده است و ما می‌توانیم قهرمان لیگ برتر شویم.