عليرضا پورصباغ: ژانر خونآشامی یکی از گونههای اسطورهای کامیکها و تولیدات سینمایی هالیوود به شمار میرود؛ گونهای که بزرگان سینما همچون فرانسیس فورد کاپولا و رومن پولانسکی با دستمایه قرار دادن چنین روایتهایی پرطعنهترین آثار خود را نسبت به دوران معاصر ساختهاند. بررسی گونههای خونآشامی نشان میدهد دستمایه قرار گرفتن این گونه خاص سینمایی در لایههای زیرین ایدئولوژی خاصی پنهان دارد و البته مقبولترین ساختهای که چالشهای فراوانی را رقم زده است «دراکولای برام استوکر» فرانسیس فورد کاپولاست. در سال 2003 فیلمی با عنوان «دنیای زیرزمینی» ساخته شده که از جنبههای مختلفی قابل تامل و بررسی است و به جریان اصلی قدرت در غرب طعنه میزند. موفقیت قسمت اول سبب شد 3 دنباله دیگر بر این فیلم ساخته شود. بازار سریال و فیلمهای خونآشامی بسیار داغ است و بررسی این چهارگانه تنها صرف مقدمهای برای آشنایی با این گونه مستقل سینمایی به شمار میرود. روایت قسمت نخست
قرنهاست که جنگی خونین میان ومپایرها (خونآشامان) و لایکنها (گرگینهها) درگرفته است. حکایت دشمنی میان اسطورههای مورد اشاره با صدای ذهنی «سلن» (کیت بکینسل) قهرمان شکارچی خونآشامان روایت میشود. سلن مشغول برنامهریزی برای شکار 2 لایکن است اما اوضاع آنطور که سلن انتظار دارد پیش نمیرود. قبل از اینکه سلن شروع کند یکی از لایکنها از حضور خونآشامان آگاه میشود و اقدام به تیراندازی به سمت سلن و دیگر ومپایرها میکند. بعد از تعقیب و گریزی کوتاه سلین در زیرزمین متوجه مکانی میشود که عدهای از لایکنها زندگی میکنند و او متوجه حضور آنها میشود. پس از بازگشت و تحقیق سلن درمییابد نوع فشنگی خاص از سلاح لایکنها شلیک میشود که خونآشامان جاودانه عمر را سریعا به قتل میرساند. ومپایرها این موضوع را با کریون، رهبرشان، در میان میگذارند اما کرون وجود یک دسته بزرگ از لایکنها را انکار و درخواست سلن برای چک کردن محل اسکان آنها را رد میکند. شک سلن به اتفاقهای شب شکار سبب میشود او بار دیگر عکسهای گرفته شده قبل از درگیری را چک کند و متوجه میشود لایکنها به دنبال یک انسان به نام «مایکل» هستند و او را تعقیب میکنند اما این انسان دارای چه ویژگیای است؟ چرا لایکنها او را تعقیب میکنند؟ سلن پس از پیدا کردن محل زندگی مایکل به دنبال او میرود. قبل از اینکه سلن بتواند از مایکل اطلاعات به دست بیاورد، لایکنها حمله میکنند و مایکل توسط یکی از آنها که گردنبند عجیبی به گردن دارد گاز گرفته میشود که سلن موفق میشود مایکل را نجات دهد. لایکنی که مایکل را گاز میگیرد کمی از خون او را برمیدارد و به مقر لایکنها میبرد تا آزمایشاتی عجیب روی آن انجام شود. طبق فرمول روایی فیلم، اسطورههای خونآشامان همچنان زنده و پویا هستند و رهبران هر دورهای از قبرهایشان بیرون میآیند و حکومت میکنند. منطبق با درام فیلم، «کریون»، رهبر ومپایرهاست و رهبران اصلی خونآشامان مرگ موقت را تجربه میکنند و در آرامگاهشان آرمیدهاند. «ویکتور»، رهبر اصلی خونآشامان در خواب مرگگونهای آرمیده است. سلن او را پدر خود میداند و از سوی دیگر به توطئه کریون شک کرده است. «لوشن» طبق دادههای افسانهای ظاهرا به دست کریون کشته نشده و در این حین «کان»، محقق ومپایرها متوجه میشود لایکنها گلوله نیترات نقره را برای نابودی ومپایرها کشف کردهاند. در سوی دیگر روایت لوشن با کریون دیدار میکند و برگی از این خیانت کریون مشخص میشود. سلن که به اوضاع کنونی مشکوک است و متوجه توطئه کریون میشود، با توجه به اینکه دوره فرمانروایی «مارکوس کوروینوس» نزدیک است و «آملیا» خونآشام دیگری برای بیدار کردن او در راه است، سلن، ویکتور را با خون خود بیدار میکند و خاطرات خود را به ویکتور نشان میدهد تا از اوضاع خبردار شود. پس از بیداری ویکتور به دلیل اینکه سلن او را از موعد مقرر خود زودتر بیدار کرده خطاکار میداند و وی را زندانی میکند. سلن که از کار خود مطمئن است فرار میکند و به دنبال مدرک برای ویکتور میگردد که طی درگیری با یکی از گروه لایکنها، لایکن دانشمندی را که با گروه گرگها همکاری میکند دستگیر کرده و پیش او میبرد و اطلاعاتش را درباره پیوند نسلی تازه از خونآشامها و گرگنماها به ویکتور اعتراف میکند. لایکنی که دستگیر شده پرده از راز مایکل برمیدارد و میگوید مایکل از نسل اولین ومپایرها و لایکنهاست و میتواند به یک دورگه تبدیل شود که از هر دو گونه قویتر است. از طرفی دیگر مایکل به دست لایکنها افتاده و به خاطر گازی که لایکنی به نام لوشن از او گرفته در حال تبدیل شدن به یک لایکن است. لوشن رهبر لایکنهاست. ویکتور پس از فهمیدن ماجرا به مقر لایکنها حمله میکند تا مایکل و لایکنها را نابود کند. بعد از معلوم شدن زنده بودن لوشن، کریون که ادعا میکرد قرنها پیش او را کشته خیانتش معلوم میشود و فرار میکند و به مقر لایکنها میرود تا این بار با کشتن لوشن بتواند بخشش خود را به دست آورد. از طرفی دیگر ویکتور حمله خود را شروع کرده، سلن که به نظر میرسد وارد رابطه عاشقانه با مایکل شده سعی دارد مایکل را پیدا کرده و او را نجات دهد تا به دست ویکتور نیفتد. بعد از اینکه سلن، مایکل را پیدا میکند با کریون روبهرو میشود. او به مایکل تیراندازی میکند و به سمت سلن میرود و راز دیگری را افشا میکند و به سلن میگوید ویکتور همه خانوادهاش را کشته است اما سلن که او را به یاد دخترش میاندازد زنده نگه داشته است؛ دختری که به لوشن علاقهمند بوده و قرار بوده با لوشن ازدواج کند. ویکتور قرنها به سلن دروغ گفته است؛ لایکنها پدر و مادر او را نکشتهاند بلکه ویکتور بوده که خانوادهاش را به قتل رسانده است. سلن باور نمیکند و کریون قصد دارد او را از میان بردارد که لوشن سر میرسد و کریون را زخمی میکند. لوشن زخمی که از علاقه سلن به مایکل اطلاع دارد به او میگوید مایکل را گاز بگیرد تا هم پروسه دورگه شدنش کامل شود و هم زنده بماند سلن، مایکل را گاز میگیرد. از طرفی کریون، لوشن را میکشد و هنگامیکه ویکتور نزدیک میشود فرار میکند. مایکل پس از گاز گرفتن سلن تبدیل به یک دورگه میشود و ویکتور با مایکل درگیر میشود و در نهایت قدرت خونآشامی تسلیم عشق میشود و سلن اقدام به کشتن ویکتور میکند تا مایکل را نجات دهد. جستوجو در داستان پیچیده و اسطورهای میان لایکنها و خونآشامها به جنگ قدرت میان 2 حزب سیاسی دموکرات و جمهوریخواه طعنه میزند. پیام سیاسی فیلم کاملا شفاف گلدرشت است. در پایان فیلم مایکل سمبلی از ترکیب سیاسی هر 2 گروه جمهوریخواه و دموکرات است، ویکتور رهبر سلطهجوی ومپایرها نمادی از قدرت جنگطلبانه جمهوریخواهان به حساب میآید و لايكنها نمادي از دموكراتها. جدال این 2گروه به صورت نمادين تصويري از يك جدل سياسي است. فیلم 2 سال پس از جنگ عراق ساخته میشود. کاملترین تفسیری که میتوان از متن و لایههای فیلم ارائه کرد قدرتطلبی میلیتاریستی جمهوریخواهان است. گروه لژنشین ومپایرها به هیچ عنوان خواستار به قدرت رسيدن سلف اسطورهای خود نیست و هر توطئهای برای جنگطلبی امکانپذیر خواهد بود.