تقریبا همه کارشناسان و صاحبنظران دنیای فوتبال بر این عقیده هستند که یکی از علل اصلی عدم قهرمانی بایرن در هر 3 جام فصل پیش نیمکت ضعیف و نداشتن بازیکن جانشین برای بازیکنان اصلی این تیم بود اما آنها به خوبی این نقطه ضعف را شناسایی کردند و از همان نخستین ساعات پنجره نقل و انتقالات به فکر بهبود ترکیب خود افتادند. به جرأت می‌توان گفت بایرن اکنون در هر پست 2 یا 3 بازیکن آماده و درجه یک در اختیار دارد و با افت بارسلونا در هفته‌های اخیر، بسیاری از کارشناسان این تیم را بهترین تیم حال حاضر اروپا می‌دانند. اما یکی از نقاط ضعف بزرگ بایرن در فصل پیش خط دفاع متزلزل این تیم بود که پس از 2 بازی نفسگیر برابر رئال‌مادرید در نیمه‌نهایی و در نهایت محرومیت هولگر باداشتوبر و داوید آلابا از حضور در فینال عملا دست یوپ هاینکس برای پر کردن این خلأ خالی بود و مجبور به استفاده از تیموشوک در این پست شد. به خدمت گرفتن دانته از بروسیا مونشن گلادباخ تقریبا این خلأ را از بین برده است و به این خط دفاع اضافه کنید تولد دوباره‌ای که دانیل فان بویتن بلژیکی داشته است و با وجود 35 سال سن در بازی‌هایی که برای بایرن به میدان رفته بسیار خوب عمل کرده و از عهده وظایف دفاعی خود برآمده است و باداشتوبر هم پس از اتمام دوران نقاهت پس از مصدومیتش می‌تواند در اختیار کادر فنی این تیم قرار بگیرد. در جناحین هم آلابا و لام درخشان ظاهر شده‌اند و برای جایگزینی آنها دیه‌گو کونتنتو و رافینیا، هر چند در سطحی پایین‌تر از آنها اما آماده قرارگیری در ترکیب و سرویس دهی هستند. نکته جالب توجهی که درباره دفاع بایرن وجود دارد این است که بایرن 4 مدافع چپ پا در اختیار دارد، چیزی که شاید هر مربی آرزوی داشتن آن را داشته باشد (طبق آمار به دست آمده، مدافعان چپ پا در برابر مهاجمان که مثل اکثریت مردم راست پا هستند عملکرد بهتری به نمایش می‌گذارند). با بر طرف شدن معضل هافبک‌های دفاعی بایرن، توماس مولر نقش و وظیفه خود را به عنوان یک بال کناری کاملا شناخته است، بازیکنی که فصل پیش در ترکیب بایرن سردرگم بود و در اکثر بازی‌ها نیمکت‌نشین؛ تونی کروس به خوبی در پست پشت مهاجم نوک جا افتاده است و فرانک ریبری بر حکمرانی خود بر جناح چپ تیم ادامه می‌دهد. اما برای آنها نیز جانشینانی وجود دارد، ژردان شکیری و آرین روبن بسیار آماده‌اند و در انتظار کوچک‌ترین فرصتی برای اثبات شایستگی‌های خود برای حضور در ترکیب اصلی بسر می‌برند. در خط حمله هم ماریو مانژوکیچ با بازی‌های خوب خود و بهره‌گیری از فرصت مصدومیت ماریو گومز در ابتدای فصل هاینکس را وادار به نیمکت‌نشین کردن گلزن ملی‌پوش خود کرده است و علاوه بر آنها، کلودیو پیزاروی پرویی هم در دومین حضور خود در تیم مونیخی آماده گلزنی برای تیمش است، نکته‌ای که با هت تریک در بازی برابر لیل به خوبی آن را ثابت کرد. شیوه بازی و تاکتیک‌ها
یوآخیم لو، سرمربی تیم ملی آلمان در مصاحبه‌ای درباره آینده فوتبال گفته بود: «فوتبال آینده متعلق به بارسلونا و بایرن است، سیستم بازی به مرور به سمت ترکیب 0-10-0 پیش خواهد رفت، یعنی هر تیم از بازیکنانی تشکیل خواهند شد که در تمام خطوط قادر به بازی خواهند بود و صرفا خصوصیات تهاجمی یا تدافعی نخواهند داشت، در فوتبال آینده جایی برای مهاجمانی نظیر فیلیپو اینزاگی، فان‌نیستلروی و ماریوگومز نخواهد بود». این شیوه بازی را می‌توان یکی از عوامل اصلی نیمکت‌نشینی گومز در این فصل دانست زیرا مانژوکیچ بسیار دونده‌تر و جنگنده‌تر از او بازی می‌کند و به مراتب بیش از او در دفاع به تیم کمک می‌کند، تکل می‌زند، خطا‌های فنی انجام می‌دهد و تا یک‌سوم دفاعی تیم خودی عقب می‌آید و همین نکته بزرگ‌ترین انگیزه بایرن برای به خدمت‌گیری لواندوفسکی لهستانی است. در این سیستم بازی تمام بازیکنان بایرن در حملات این تیم شرکت می‌کنند و در دفاع هم حتی بازیکنانی مانند روبن، ریبری و مولر هم به تیمشان کمک می‌کنند. جا عوض کردن پی‌در‌پی و بی‌امان هافبک‌های بایرن‌مونیخ بازی‌خوانی را برای حریفان بسیار دشوار می‌کند و سیستم چرخشی که هاینکس با داشتن نیمکتی قوی با آن کار می‌کند باعث شده همه بازیکنان این تیم در اوج آمادگی قرار داشته باشند و اثری از خستگی ناشی از بازی در 3 جام مختلف در این تیم دیده نشود، نکته‌ای که امسال گریبانگیر بروسیا دورتموند شده است و آنها با بازی‌های زیبای خود در اروپا از قافله لیگ عقب مانده تا علنا دیگر شانسی برای قهرمانی نداشته باشند. بایرن دیگر به یک یا 2 بازیکن و فرم روز آنها وابستگی ندارد و هر بازیکن برای دیگر بازیکنان و موفقیت تیم می‌جنگد.
کادر فنی و مدیریت
بدون‌شک بایرن مونیخ در چند سال گذشته و با پیروی از سبکی خاص در مدیریت و اداره باشگاه در این زمینه سرآمد باشگاه‌های اروپاست. مدیریت این باشگاه تشکیل شده از بازیکنان سابق و افسانه‌‌ای باشگاه، پس از کنار رفتن بکن باوئر از سمت ریاست بایرن، رومنیگه جانشین او شد و اولی هوینس که تا آن زمان مدیر فنی باشگاه بود بر صندلی مدیریت رومنیگه نشست و در تصمیمی درست و شاید مهم‌ترین نقل و انتقال تابستانی این تیم، کریستین نرلینگر از کار بر کنار شد و ماتیاس سامر جایگزین او شد، سامر به خوبی با هاینکس ارتباط برقرار کرده است، در مواقعی که به حضور او نیاز است دخالت می‌کند و با انتقاد‌هایی که می‌کند و تلنگر‌هایی که حتی در زمان پیروزی به تیم می‌زند نقش خود را به خوبی ایفا می‌کند. سامر کلیدی‌ترین نقش را در امضای قرار‌داد با پپ گوآردیولا برای هدایت بایرن از فصل آینده داشت و به کار خود برای پیش بردن اهداف بلندمدت و جسورانه بایرن واقف است. یوپ هاینکس هم با گرفتن بهترین بازی‌ها از بازیکنانش نقشی پر‌رنگ در موفقیت‌های این فصل بایرن دارد. حمایت از بازیکنان در هنگام انتقاد و به کار بردن سیستم چرخشی هوشمندانه او باعث شده که دهان هیچ بازیکنی برای اعتراض به نیمکت‌نشینی باز نشود و گاها با اتخاذ تصمیم‌های عجیب و به‌کارگیری سیستم‌های مختلف بازیکنانش را در پست‌های مختلف امتحان می‌کند، به عنوان مثال از شکیری پشت سر مهاجم استفاده می‌کند، جای روبن و ریبری را عوض می‌کند، از 3 هافبک دفاعی و 2 مهاجم به طور همزمان بهره می‌برد و سعی می‌کند با این شیوه‌ها همه راه‌های نفوذ و نقاط ضعف تیمش را از بین ببرد. فصل پیش نخستین فصل حضور 3باره او روی نیمکت داغ مربیگری بایرن بود و او تا آستانه فتح سه‌گانه‌ای تاریخی پیش رفت و در نهایت با دستانی خالی بازگشت، فتح سه‌گانه برای او که اعلام کرده در پایان فصل برای همیشه از دنیای مربیگری خداحافظی خواهد کرد می‌تواند باشکوه‌ترین تجلیل و قدردانی از زحمات پیرمرد سرخ روی آلمانی باشد. خود این موضوع یکی از انگیزه‌های اصلی بازیکنان این تیم برای این فصل است و می‌خواهند با مربی محبوب خود وداعی خاطره‌انگیز داشته باشند (هاینکس هم به احتمال فراوان پس از پایان دوران مربیگری‌اش در بایرن به کادر مدیریت این تیم ملحق خواهد شد).
ریبری و کارخانه گل‌سازی!
از 7 نفر اول فهرست پاسور‌های گل بوندس‌لیگا 4 نفر بازیکن بایرن هستند که جز فیلیپ لام 3 تن دیگر پشت سر تک‌مهاجم این تیم بازی می‌کنند! فرانک ریبری و توماس مولر با 9 و تونی کروس با 7 پاس گل. توماس مولر پس از فصلی نه‌چندان درخشان به روزهای اوج خودش بازگشته، او که پست اصلی‌اش مهاجم نوک است توانسته به‌خوبی از مصدومیت روبن در اوایل فصل بهره ببرد و با انرژی پایان‌ناپذیر خود سمت راست ترکیب بایرن را بسیار قدرتمند نشان دهد و علاوه بر پاس گل‌های پر‌شمارش هنوز قریحه گلزنی خود را حفظ کرده و تا‌کنون 11 گل در بوندس‌لیگا و 4 گل در لیگ قهرمانان هم برای تیمش به ثمر رسانده است. تونی کروس را در حال حاضر یکی از بهترین‌های پست خودش در اروپا می‌دانند، او به‌رغم سن و سال کم بسیار خونسرد است و هوشمندانه بازی می‌کند، از اکثر نبرد‌های نفر به نفر پیروز خارج می‌شود، با هر 2 پا قدرت شوت‌زنی بالایی دارد، دیدی باز و از خود گذشتگی کافی برای موقعیت‌سازی برای سایر هم‌تیمی‌ها را داراست و در هنگام دفاع نقشش را در یک‌سوم دفاعی حریف و یک‌سوم میانی به‌خوبی ایفا می‌کند و روی ضربات شروع مجدد و ارسال کرنر‌ها مهره‌ای قابل اتکا به شمار می‌رود و بدون کوچک‌ترین حاشیه و جار و جنجال در حال باز کردن جای خود در بین بزرگان این پست در اروپاست. فرانک ریبری در حال سپری کردن یکی از بهترین فصول دوران حرفه‌ای خود است و علاوه بر تکنیک فردی مثال‌زدنی‌اش بالاخره توانسته وظایف دفاعی خود را نیز بپذیرد و در کار دفاع هم به تیم کمک کند، نفوذ‌های بیشمار او از سمت چپ و سرعت بالایش مدافعان هر تیمی را به اشتباه وا‌می‌دارد و با پاس‌های بی‌نقصی که روی دروازه ارسال می‌کند برای مولر و مانژوکیچ گل‌سازی می‌کند.