بایرن مونیخ در حال سپری کردن فصلی رویایی است و با نمایش‌های خوب خود بسیار امیدوار است بتواند برای نخستین بار سه‌گانه قهرمانی را در انتهای فصل از آن خود کند.
یار دوازدهم مونیخی‌ها
مانوئل نویر بدون شک یکی از برترین دروازه‌بانان حال حاضر دنیای فوتبال است اما نکاتی وجود دارد که تا حدود زیادی او را از سایر هم‌پست‌هایش متمایز می‌کند. نویر از 35 بازی ممکن در این فصل 33 بار برای تیمش به میدان رفته است و در بیش از نیمی از این بازی‌ها دروازه خود را بسته نگه داشته و در حال به جا گذاشتن رکوردی خیره‌کننده در این زمینه است اما نکته‌ای که باعث خلق این آمار شگفت‌انگیز در این فصل شده عکس‌العمل‌های او نبوده است، جدا از خط دفاع نفوذ‌ناپذیری که در برابر او بازی می‌کند، نویر خود می‌تواند به عنوان یک دفاع آخر کامل و قابل اتکا ایفای نقش کند. او با اعتماد به نفسی تحسین‌برانگیز از دروازه خارج می‌شود و از معدود دروازه‌بان‌های بزرگ دنیاست که علاوه بر تسلط بر توپ و بازی با پای عالی، از هر دو پای خود می‌تواند برای ضربه زدن به توپ استفاده کند، در پخش کردن توپ از ابتدای زمین خودی به‌خوبی به هم‌تیمی‌های خود کمک می‌کند، هنگامی که تیمش در بازی‌هایی مثل بازی با دورتموند در نیم‌فصل اول زیر پرس شدید حریف قرار می‌گیرد توپ‌گیری و پاس‌کاری می‌کند و چه چیزی مهم‌تر از اینکه آنقدر اعتماد به نفس دارد که می‌تواند در فینال لیگ قهرمانان برای تیم خود پنالتی بزند! البته پا به توپ شدن‌های او و اعتماد به نفس بیش از اندازه‌اش گاهی لرزه بر اندام هواداران بایرن می‌اندازد و ضعف در خروج‌هایش روی توپ‌های ارسالی می‌تواند از معدود نقاط تاریک بازی او باشد.
خط دفاع؛ کاپیتان لام و شرکا
مونیخی‌ها در این فصل و در 24 بازی در بوندس‌لیگا تنها 8 بار دروازه خود را باز شده دیده‌اند و در جام حذفی هنوز گلی دریافت نکرده‌اند، این آمار جالب توجه مدیون خط دفاع فولادین بایرن است که در این فصل با اضافه شدن دانته برزیلی گام بزرگی به سمت پیشرفت برداشته است. مدافع برزیلی بایرن در 33 بازی خود در این فصل با نمایش‌هایی بسیار فراتر از انتظارات، پاسخ اعتماد مربیان بایرن را داده است. او قدرت حفظ توپ بالایی دارد، در سر‌زنی و توپ‌های هوایی بسیار مسلط نشان می‌دهد، در کرنر‌ها و ضربات ایستگاهی به جمع مهاجمان اضافه می‌شود و به یکی از بازیکنان ثابت ترکیب هاینکس تبدیل شده است. ژروم بوآتنگ را می‌توان یک سطح پایین‌تر از بقیه بازیکنان بایرن دانست، او پیشرفت خوبی در بازی خود داشته و روی توپ‌های هوایی بی‌نقص عمل می‌کند و در مصاف‌های نفر به نفر به سادگی فصل قبل از حریف جا نمی‌ماند اما هنوز در آفساید‌گیری‌ها کند است و در بازی‌خوانی مانند یک بازیکن مبتدی رفتار می‌کند، شاید اگر اشتباهات او در بازی با لورکوزن نبود، بایرن اکنون در بوندس‌لیگا بدون شکست بود. داوید آلابا یکی دیگر از مدافعان بایرن است که با 20 سال سن و با نمایش‌های خوب خود تمام نگاه‌ها را به سمت خود معطوف کرده است، جوان اتریشی با دوندگی‌های بی‌امان خود در سمت چپ زمین و هماهنگی کاملی که با فرانک ریبری پیدا کرده، هم در دفاع و هم در حمله بی‌اشتباه نشان داده است و می‌تواند سالیان متوالی سمت چپ خط دفاع بایرن را به یاد سال‌های حضور لیزارازو برای باواریایی‌ها بیمه کند. فیلیپ لام، کاپیتان بایرن مونیخ سالیان متمادی است که در بالاترین سطح فوتبال برای باشگاه و کشورش بازی می‌کند، مدافع 29 ساله بایرن بسان سالیان گذشته بسیار پر‌تحرک و کم‌اشتباه نشان می‌دهد و در حمله بسیار به تیمش کمک می‌کند. با پاس گل‌هایی که در این فصل برای توماس مولر، تونی کروس و مانژوکیچ مهیا کرده به‌خوبی از پس نقش مدافع- هافبک کناری بر آمده، او تا به اینجای فصل 7 پاس گل در بوندس‌لیگا برای هم‌تیمی‌های خود مهیا کرده که برای یک مدافع آمار بسیار خوبی است و انتقاداتی که مبنی بر عدم توانایی در رهبری تیم از او می‌شد دیگر شنیده نمی‌شود و امسال به‌خوبی بازیکنانش را به سوی افتخار هدایت می‌کند.
هافبک‌های دفاعی
در یک جمله می‌توان تمام تفاوت بین ناکامی‌های فصل پیش و موفقیت‌های این فصل را به فرم بازی شوآین اشتایگر نسبت داد. فصل گذشته هم تا اواسط فصل برای بایرن رویایی پیش می‌رفت، آنها با 8 امتیاز اختلاف صدر‌نشین بوندس‌لیگا بودند، با 11 کلین شیت پیاپی رکورد جدیدی از خود به جا گذاشتند و گروه مرگ لیگ قهرمانان را با توفان خود درو می‌کردند، در بازی برابر ناپولی در حالی که 3 بر صفر از حریف خود پیش بودند شوآینی از ناحیه کتف دچار مصدومیتی شدید شد و کلید ناکامی‌های پایان فصل درست از همان لحظه زده شد، حتی درهمان بازی هم ناپولی 2 گل به ثمر رساند و چیزی نمانده بود به بازی برگردد. تیموشوک، گوستاوو و کروس نمی‌توانستند خلأ و دوندگی‌های او را پر کنند.