سرانجام بازی تمام شد و دیگر لازم نیست برای پی بردن به نام سرمربی احتمالی پرسپولیس به شایعات پر تعداد توجه کنید؛ «ادواردو مانوئل مارتینو وینگادا» نام مردی است که از امروز با اسم مخفف «نلو وینگادا»، بخش اعظمی از صفحات مطبوعات ورزشی و ذهن هواداران پرسپولیس را به خود اختصاص می‌دهد. دوبی باز هم مبدل به شهر گمرکی مربیان وارداتی شد. اگر هشت ماه قبل و در یک پنجشنبه گرم تابستانی حسین هدایتی ماموریت داشت در هتل الحیات این شهر، مقدمات حضور دوباره افشین قطبی را مهیا سازد، این بار رئیس هیات مدیره موظف است با وینگادای پرتغالی به توافق نهایی برسد. با این وجود عباس انصاری فرد و هیات مدیره پرسپولیس محتاط‌تر از آن بودند که به یکباره از نام «نلو» پرده‌برداری کنند. آنها تا روز گذشته علاوه بر تایید مذاکرات با وینگادا نام فیلیپ تروسیه را هم مطرح می‌کردند تا باز هم فضا را برای شناسایی سرمربی آتی گنگ جلوه دهند، اما اخبار درز کرده از جمع هیات مدیره موید آن است که تروسیه فرانسوی شرایط ویژه‌ای را برای پیوستن به پرسپولیس مطرح کرده است، بنابراین احتمال توافق با او به صفر میل می‌کند.
افشین همچنان می‌ماند
پیروزی مقابل داماش برای افشین پیروانی حیاتی بود البته چرایی این موضوع ربط چندانی به پیش داربی نداشت چرا که او می‌دانست این شاید آخرین مصافی باشد که لباس مرد شماره یک کادر فنی را بر تن می‌کند، از این رو وقتی فرانک آتسو توپ آدریانو آلوز را از روی خط دروازه به بیرون کشید، افشین چنان اسیر انقباض و انبساط شد که شاید تنها نمونه مشابه‌اش به هشت آذر یازده سال قبل بر می‌گشت. برای او مهم بود تیم را برنده تحویل سرمربی آتی دهد تا هر موقع به عنوان دستیار، دوربین تلویزیون نشانی از او را گرفت، با ژستی فاتحانه بگوید؛ من بار را به سلامت پیش بردم. از صحبت‌های عباس انصاری فرد هم کاملا هویدا بود در صورت حضور وینگادا، سرمربی فعلی به عنوان دستیار او مشغول به کار خواهد شد: «پیروانی از سرمایه‌های باشگاه پرسپولیس است و ما هم به دنبال ارتقای دانش و تجربیات او هستیم که فکر می‌کنم از این مربی نیز در پرسپولیس استفاده خواهد شد». البته گفته می‌شود وینگادا با دو دستیار خواهد آمد که در آن صورت وضعیت آتی افشین مبدل به معضل تازه‌ای خواهد شد.
گذشته پر فراز و نشیب
امروز صبح، ظهر و شاید هم عصر از سوی انصاری فرد، وینگادا به صورت رسمی معرفی می‌شود و از دوشنبه تمرینات پرسپولیس زیر نظر او دنبال خواهد شد. اما پرسش این است؛ آیا نلو وینگادا ارزش این همه تعلل را داشت؟ نام او اولین بار در سال 1996 در ایران مطرح شد، زمانی که وینگادا وظیفه هدایت تیم ملی عربستان را عهده‌دار بود و توانست در جام ملت‌های آسیا که در امارات برگزار می‌شد، جام را از آن سعودی‌ها کند. آن زمان ایران با محمد مایلی‌کهن یک پیروزی برابر وینگادا کسب کرد اما در مصاف نیمه نهایی در ضربات پنالتی ایران مغلوب عربستان شد. البته سرآغاز کارنامه درخشان وینگادا به همکاری او با کارلوس کرش در تیم ملی زیر 20 ساله‌های پرتغال مربوط می‌شود؛ مربیانی که نسل طلایی پرتغال را تربیت کردند. وینگادا به عنوان دستیار کرش دو بار در سال‌های 1989 و 1991 با جوانان پرتغال قهرمان جهان شد و بازیکنانی نظیر لوئیس فیگو و روی کاستا را به فوتبال جهان معرفی کرد. قهرمانی با الزمالک مصر از دیگر افتخارات وینگادا است اما لکه‌های سیاهی هم در رزومه او دیده می‌شود؛ عدم صعود با امید‌های مصر به المپیک چین و همچنین ناکامی با تیم ملی اردن در راه رسیدن به مرحله دوم جام جهانی 2010،آخرین عملکرد او به حساب می‌آید. 10 روز قبل، در صورتی که هیچ کس انتظار نداشت وینگادا با اردن مغلوب سنگاپور ضعیف شد تا مسؤولان فدراسیون اردن بلافاصله او را از سمتش اخراج کنند.
عبور از انتقاد
آنچه از کارنامه وینگادای 55 ساله به ذهن متبادر می‌شود به ناکامی‌های او در چند سال اخیر اشاره می‌کند اما یکی از فاکتورهای مورد نظر هیات مدیره پرسپولیس، به شناخت سرمربی مورد نظر‌شان از فوتبال آسیا مربوط می‌شد. استقلال صدرنشین تا حدود زیادی تکلیف جام هشتم را مشخص کرده و این لیگ قهرمانان است که در اهداف مدیران این تیم، در اولویت قرار می‌گیرد. آنها به واسطه شناخت وینگادا از فوتبال خاورمیانه، او را انتخاب کردند اما در این بین نقاط تاریکی وجود دارد که احتمالا آینده کاری نلو وینگادا را تحت تاثیر قرار خواهد داد. اولین ترکش خبر حضور او در پرسپولیس از سوی مایلی کهن پرتاب شد؛ سرمربی فعلی سایپا که یکی از پیشکسوتان پرسپولیس محسوب می‌شود بلافاصله نسبت به حضور او واکنش منفی نشان داد: «وینگادا در این 10 سال اخیر کجا بوده؟» به طور قطع این تنها مایلی‌کهن نیست که از تبار پیشکسوتان، موضع منفی می‌گیرد و طی روزهای آینده باید در انتظار دیگر مواضع انتقادی پیرامون این گزینش نشست. تنها پیروزی می‌تواند جو را به نفع سرمربی تازه وارد مطلوب کند و اگر نتیجه چیزی غیر از این باشد به طور قطع وینگادا هم جزو سیاهه بلند بالای مربیانی قرار می‌گیرد که از اواسط راه به پرسپولیس و استقلال پیوستند و هرگز نتوانستند راه موفقیت را پیدا کنند. و این بار وینگادا
سرانجام بازی تمام شد و دیگر لازم نیست برای پی بردن به نام سرمربی احتمالی پرسپولیس به شایعات پر تعداد توجه کنید؛ «ادواردو مانوئل مارتینو وینگادا» نام مردی است که از امروز با اسم مخفف «نلو وینگادا»، بخش اعظمی از صفحات مطبوعات ورزشی و ذهن هواداران پرسپولیس را به خود اختصاص می‌دهد. دوبی باز هم مبدل به شهر گمرکی مربیان وارداتی شد. اگر هشت ماه قبل و در یک پنجشنبه گرم تابستانی حسین هدایتی ماموریت داشت در هتل الحیات این شهر، مقدمات حضور دوباره افشین قطبی را مهیا سازد، این بار رئیس هیات مدیره موظف است با وینگادای پرتغالی به توافق نهایی برسد. با این وجود عباس انصاری فرد و هیات مدیره پرسپولیس محتاط‌تر از آن بودند که به یکباره از نام «نلو» پرده‌برداری کنند. آنها تا روز گذشته علاوه بر تایید مذاکرات با وینگادا نام فیلیپ تروسیه را هم مطرح می‌کردند تا باز هم فضا را برای شناسایی سرمربی آتی گنگ جلوه دهند، اما اخبار درز کرده از جمع هیات مدیره موید آن است که تروسیه فرانسوی شرایط ویژه‌ای را برای پیوستن به پرسپولیس مطرح کرده است، بنابراین احتمال توافق با او به صفر میل می‌کند.
افشین همچنان می‌ماند
پیروزی مقابل داماش برای افشین پیروانی حیاتی بود البته چرایی این موضوع ربط چندانی به پیش داربی نداشت چرا که او می‌دانست این شاید آخرین مصافی باشد که لباس مرد شماره یک کادر فنی را بر تن می‌کند، از این رو وقتی فرانک آتسو توپ آدریانو آلوز را از روی خط دروازه به بیرون کشید، افشین چنان اسیر انقباض و انبساط شد که شاید تنها نمونه مشابه‌اش به هشت آذر یازده سال قبل بر می‌گشت. برای او مهم بود تیم را برنده تحویل سرمربی آتی دهد تا هر موقع به عنوان دستیار، دوربین تلویزیون نشانی از او را گرفت، با ژستی فاتحانه بگوید؛ من بار را به سلامت پیش بردم. از صحبت‌های عباس انصاری فرد هم کاملا هویدا بود در صورت حضور وینگادا، سرمربی فعلی به عنوان دستیار او مشغول به کار خواهد شد: «پیروانی از سرمایه‌های باشگاه پرسپولیس است و ما هم به دنبال ارتقای دانش و تجربیات او هستیم که فکر می‌کنم از این مربی نیز در پرسپولیس استفاده خواهد شد». البته گفته می‌شود وینگادا با دو دستیار خواهد آمد که در آن صورت وضعیت آتی افشین مبدل به معضل تازه‌ای خواهد شد.
گذشته پر فراز و نشیب
امروز صبح، ظهر و شاید هم عصر از سوی انصاری فرد، وینگادا به صورت رسمی معرفی می‌شود و از دوشنبه تمرینات پرسپولیس زیر نظر او دنبال خواهد شد. اما پرسش این است؛ آیا نلو وینگادا ارزش این همه تعلل را داشت؟ نام او اولین بار در سال 1996 در ایران مطرح شد، زمانی که وینگادا وظیفه هدایت تیم ملی عربستان را عهده‌دار بود و توانست در جام ملت‌های آسیا که در امارات برگزار می‌شد، جام را از آن سعودی‌ها کند. آن زمان ایران با محمد مایلی‌کهن یک پیروزی برابر وینگادا کسب کرد اما در مصاف نیمه نهایی در ضربات پنالتی ایران مغلوب عربستان شد. البته سرآغاز کارنامه درخشان وینگادا به همکاری او با کارلوس کرش در تیم ملی زیر 20 ساله‌های پرتغال مربوط می‌شود؛ مربیانی که نسل طلایی پرتغال را تربیت کردند. وینگادا به عنوان دستیار کرش دو بار در سال‌های 1989 و 1991 با جوانان پرتغال قهرمان جهان شد و بازیکنانی نظیر لوئیس فیگو و روی کاستا را به فوتبال جهان معرفی کرد. قهرمانی با الزمالک مصر از دیگر افتخارات وینگادا است اما لکه‌های سیاهی هم در رزومه او دیده می‌شود؛ عدم صعود با امید‌های مصر به المپیک چین و همچنین ناکامی با تیم ملی اردن در راه رسیدن به مرحله دوم جام جهانی 2010،آخرین عملکرد او به حساب می‌آید. 10 روز قبل، در صورتی که هیچ کس انتظار نداشت وینگادا با اردن مغلوب سنگاپور ضعیف شد تا مسؤولان فدراسیون اردن بلافاصله او را از سمتش اخراج کنند.
عبور از انتقاد
آنچه از کارنامه وینگادای 55 ساله به ذهن متبادر می‌شود به ناکامی‌های او در چند سال اخیر اشاره می‌کند اما یکی از فاکتورهای مورد نظر هیات مدیره پرسپولیس، به شناخت سرمربی مورد نظر‌شان از فوتبال آسیا مربوط می‌شد. استقلال صدرنشین تا حدود زیادی تکلیف جام هشتم را مشخص کرده و این لیگ قهرمانان است که در اهداف مدیران این تیم، در اولویت قرار می‌گیرد. آنها به واسطه شناخت وینگادا از فوتبال خاورمیانه، او را انتخاب کردند اما در این بین نقاط تاریکی وجود دارد که احتمالا آینده کاری نلو وینگادا را تحت تاثیر قرار خواهد داد. اولین ترکش خبر حضور او در پرسپولیس از سوی مایلی کهن پرتاب شد؛ سرمربی فعلی سایپا که یکی از پیشکسوتان پرسپولیس محسوب می‌شود بلافاصله نسبت به حضور او واکنش منفی نشان داد: «وینگادا در این 10 سال اخیر کجا بوده؟» به طور قطع این تنها مایلی‌کهن نیست که از تبار پیشکسوتان، موضع منفی می‌گیرد و طی روزهای آینده باید در انتظار دیگر مواضع انتقادی پیرامون این گزینش نشست. تنها پیروزی می‌تواند جو را به نفع سرمربی تازه وارد مطلوب کند و اگر نتیجه چیزی غیر از این باشد به طور قطع وینگادا هم جزو سیاهه بلند بالای مربیانی قرار می‌گیرد که از اواسط راه به پرسپولیس و استقلال پیوستند و هرگز نتوانستند راه موفقیت را پیدا کنند. ارسال نظر
پربیننده