مسعود ده‌نمکی در آستانه اکران چهارمین ساخته سینمایی‌اش «رسوایی» صحبت‌هاي جالبي درباره اخراجي‌ها، جشنواره فجر و لابي در اسكار با خبرگزاري ايسنا مطرح كرده است. او ابتدا با اعلام رضايت از استقبال مردم از فيلم رسوايي در جشنواره فيلم فجر گفت: مخاطب جشنواره عام نیست و در همان اکران اول که سالن کاملا پر بود، وقتی همراهی کردند فهمیدم مخاطب عام بهتر ارتباط برقرار می‌کند. وی ادامه داد: در نمایش سالن «میلاد» هم نوع واکنش منتقدان و اهالی رسانه خوب بود و از آن خاص‌تر اکران خصوصی بود که برای حدود 300 تا 400 نفر از مسؤولان کشور و بسیاری از روحانیون مجلس داشتیم که آنها فیلم را خیلی پسندیدند. رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه و معاون‌هایشان نیز فیلم را پسندیدند. ده‌نمکی خاطرنشان کرد: برای خود ما بعضی واکنش‌ها از قبل قابل پیش‌بینی بود. اکثریت افرادی که فیلم را دیدند ارزیابی مثبتی داشتند، البته ممکن است بعضی نقدهایی به برخی سکانس‌ها داشته باشند اما در کلیت بار مثبت را بیشتر می‌دانستند. این کارگردان که در اولین دوره حضورش در جشنواره اعتراض‌هایی را به نحوه کار داوران مطرح کرده بود درباره آرام شدنش در سال‌های اخیر گفت: در «اخراجی‌ها-1» فکر می‌کردم داخل جشنواره رقابت است اما بعد که داخل شدم دیدم رقابتی در کار نیست. به نظرم سلایق داوران براساس نگاه‌های صنفی، سیاسی، گروهی و لابی‌گری دست به دست هم می‌دهد تا انتخاب‌هایی داشته باشند که ممکن است به نفع دیگران باشد و جلوتر که رفتم دیدم چیز جدی نیست. وی ادامه داد: شاید اگر جزو قوانین ارشاد شرط اکران، حضور در جشنواره نبود اصلا شرکت نمی‌کردم اما سکوت الان من نشانه رضایت نیست. وی با اشاره به سال اول حضورش در جشنواره فیلم فجر گفت: ابتدا که آمدم این بخش برایم مهم بود اما بعد که دیدم وقتی می‌شود با اسکار لابی کرد با خود فکر کردم چطور نمی‌شود با فجر لابی کرد بنابراین ما هم چون از این لابی‌ها نداریم توقع اتفاق ویژه‌ای هم نداریم.
اول رسوایی، بعد اخراجی
این کارگردان با بیان اینکه ایده «رسوایی» را قبل از «اخراجی‌ها» داشته، اظهار کرد: حتی قصه‌اش را برای کسی تعریف کردم و او فیلمنامه‌ای بر اساس آن نوشت که در مرحله ساختن بود. ورود به سینما نمی‌شد به صورت معمولی صورت بگیرد، موانع برای ورود من به سینما آنقدر زیاد بود که باید با لودر وارد می‌شدم و نمی‌شد فیلمی معمولی ساخت اما خیلی‌ها گفتند تصادف است و مجبور شدم 2 و 3 را هم بسازم تا ثابت کنم اتفاق نیست و با ژانر سیاسی و سینمای اسارت و اردوگاه هم می‌شود این کار را کرد. وی افزود: طرف به نوکرش گفت «منو بکش جنازه‌ام را بنداز تو حیاط همسایه بغلی.» خیلی‌ها راضی هستند سینما بمیرد اما «اخراجی‌ها» نباشد تا مخاطب را جذب کند در حالی که سینما درد اصلی‌اش مخاطب است و «اخراجی‌ها» به سینمای در حال اغمای ما در جذب مخاطب 3 شوک آخر را داد.
ناراحتی‌شان از این است که مخملباف نشدم!
این کارگردان همچنین درباره اظهارنظر عده‌ای که سرنوشت مخملباف را برای او پیش‌بینی می‌کنند، اظهار کرد: خوشحال می‌شوند این اتفاق بیفتد و ناراحتی‌شان از این است که چرا نشدم. نشریه هم که داشتم می‌گفتند فلانی یک روز طبرزدی می‌شود. فیلم هم ساختم گفتند مخملباف می‌شود. همه منتظرند که فلانی یک روز، یکی شود.