میلاد حجتالاسلامی«بازیکنان ملوان به دلیل مشکلات مالی اعتصاب کردند»، «هدیه هدایتی به پرسپولیس دردسرساز شد»، «بازیکنان گهر را از هتل بیرون کردند» و ... اینها از آن دست خبرها و جملاتی است که هر چند وقت یکبار شنیده میشود آن هم در شرایطی که پای یک نفر در میان است؛ «حسین هدایتی دولابی» این مرد کیست که هر جا بحث مسائل مالی پیش میآید وی هست و هر جا تیمها دچار مشکلات مالی میشوند باز هم نام او شنیده میشود؟ حسین هدایتی، مالک و سهامدار چند شرکت صنعتی است و شرکت صنایع استیل آذین، نام آشناترین آنها برای کسانی است که از اقتصاد سررشتهای ندارند و سرشان به فوتبال گرم است. گفته میشود وی در چند هتل، بازار مبل و یک بانک سهامدار است و یکی از بزرگترین شرکتهای تولید میگو را هم در اختیار دارد. در مجموع هدایتی از جمله افرادی است که ثروت زیادی دارد و به قول خودش «جزو بندگان خوشروزی خداوند است و به همین دلیل داراییاش بالاست.» هدایتی از حدود 8 سال پیش که به پرسپولیس آمد تاکنون، در این فوتبال هزینههای زیادی کرده است. او در مصاحبههایش اعلام کرده که
«به خاطر شادی دل مردم» و به عنوان یک «بچه مسلمان» تصمیم گرفته در این فوتبالی که درآمدزایی ندارد از جیبش هزینه کند. دلیل اینکه هدایتی با تمام این ولخرجیها در فوتبالی که اقتصادش تعطیل است هزینه میکند و خسته نمیشود «عشق و ارادتش به مردم است که منجر به دعای خیر هم میشود و غرور حاکی از این موضوع است که نمیگذارد خسته شود.» لابد اقدام چند وقت پیش وی مبنی بر خداحافظی از فوتبال ناشی از این بوده که عشقها و ارادتها، به دعای خیر منتج نمیشده است! خداحافظیای که البته پیشبینی میشد دائمی نباشد و وی خیلی زود دوباره بازگشت بدون اینکه بگوید چه شد که چند روزه خستگی حضورش در فوتبال از بین رفت. هدایتی در فوتبال از این شاخه به آن شاخه زیاد پریده و حتی گاهی شاخههایی هم بود که میخواست روی آنها بپرد اما به هر دلیلی این کار را نکرد؛ نمونهاش هم خرید تیمهایی مانند راهآهن، تراکتورسازی، نفت یا حضور در هیات مدیره باشگاه ابومسلم بود. حتی همان زمانی که قصد خرید سهام ملوان را داشت با داماش، دیگر نماینده گیلان در لیگ برتر هم صحبتهایی انجام داده بود از همین رو امروزه تقریبا در تیمهای مختلف ردپای هدایتی را میبینیم. ملوان بندرانزلی یکی از همین تیمهاست که در ابتدای فصل حسین هدایتی 70 درصد سهام این باشگاه را خریداری کرد. حالا بازیکنان ملوان مشکلات مالی را از عوامل اصلی تاثیرگذار بر نتیجههایی که تاکنون گرفتهاند میدانند. به گفته مالک باشگاه، این تیم «با 8 میلیارد بسته شد که 3 میلیاردش درآمدزایی شده و 5 میلیاردش از جیب مجموعه (یعنی خود هدایتی)» رفته است. بازیکنان ملوان اما میگویند تاکنون 35 درصد پولشان را گرفتهاند و به همین دلیل روز گذشته اعتصاب کردند و تمرین نکردند.به گذشته برگردیم، زمانی که هدایتی پس از اینکه از پرسپولیس رفت به این فکر افتاد تا تیمی را از لیگ دسته یک به لیگ برتر بیاورد، در لیگ قهرمان شود و به آسیا صعود کند اما این تیم در سال اول با وجود هزینههای زیاد و جذب بازیکنان لیگ برتری نتوانست به لیگ برتر صعود کند. این تیم در سال 88 توانست در جمع لیگ برتریها قرار بگیرد اما درست در زمانی که هدایتی برای پروردن آرزوهایش با
15 میلیارد هزینه و جذب بازیکنانی مانند کریمی تیمش را بست نه تنها به قهرمانی نرسید بلکه با قدرت به لیگ یک سقوط کرد تا نقطه منفی دیگری در کارنامهاش ثبت شود.استیل آذین در لیگ یک و 2 هم برای خودش قضایایی داشت. یک روز به خاطر «مردم سمنان» و اینکه این شهر «بینالحرمین» بود و «بین قم و مشهد قرار داشت» به این استان رفت و یک روز هم به خاطر «فراهم نبودن زیرساختها» به تهران بازگشت. وی البته در کنار هزینههای گزاف در تیمهایش که همواره حرف و حدیثهایی هم داشته (نظیر برخی بازیکنان كه میگویند هنوز هم از استیلآذین طلبکارند و اوضاع ملوان و گهر)؛ گویا دوست دارد نقش پدری را هم برای فوتبال ایفا کند و با هزینهای زیاد در ویلای شخصیاش جشنی برگزار میکند و اهالی فوتبال که با هم اختلاف دارند را دعوت میکند تا با هم آشتی کنند غافل از آنکه در همان جشن هم نیش و کنایهها ادامه پیدا میکند و حتی آنجا هم چیزی جز صرف هزینه حاصل دیگری نه برای هدایتی و نه فوتبال ایران نداشت.چگونه یک شخص میتواند برای فوتبالی هزینه کند که پولهای رفتهاش هیچگاه باز نمیگردد؟ اگر قصد هدایتی برای این هزینهها خدمت به مردم و شادی دل آنهاست چرا به سمت کارهایی نمیرود که برای جامعه مفیدتر و مهمتر از هزینه در فوتبال است یا اگر میخواهد با فوتبال دل مردم را شاد کند چرا تیمی را تشکیل میدهد که ستارههایی مانند مهدویکیا و کریمی را داشته باشد. با این حال سوال اصلی این است که با وجود همه این مشکلات؛ از ملوان گرفته تا استیلآذین و گهر و پرسپولیس؛ حضور حسین هدایتی چه سودی برای فوتبال ایران داشت و فوتبال ایران چه سودی برای او؟