گروه سیاسی: فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا روز گذشته در نشست خبری خود با خبرنگاران جزئیات کشف، شناسایی و اخطار به هواپیمای U2 شناسایی آمریکا در روز ۲۲ بهمن را تشریح کرد. امیر فرزاد اسماعیلی گفت: قرارگاه خاتم‌الانبیا
4 ماموریت کشف، شناسایی، رهگیری و انهدام پرنده‌های متجاوز را دنبال می‌کند. 3600 نقطه پدافندی در کل کشور وجود دارد که توسط سامانه یکپارچه پدافند هوایی رصد می‌شود. اسماعیلی ادامه داد: یکی از افتخارات سال 91 ما کشف و شناسایی و رهگیری یکی از تکنولوژیک‌ترین هواپیماهای شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات به نام U2 است. این هواپیما دارای رادارهای پهلونگر، مستقیم، فراطیفی و شنود الکترونیکی است که می‌تواند تا عمق کشور هدف را رصد کند.
فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا (ص) با بیان اینکه این هواپیما متعلق به آمریکا بود، گفت: ما قبلاً هم تجربه این کار را داشته‌ایم و در رزمایش ولایت 89 نیروی دریایی ارتش که در منطقه جاسک برگزار شد به 2 فروند از این هواپیماها قبل از نزدیکی به حریم هوایی اخطار داده شد و آنها منطقه را ترک کردند.
وی ادامه داد: در حوالی ظهر 22 بهمن‌ماه سال 91 یک فروند هواپیمای شناسایی U2 که قابلیت رادارگریزی دارد در منطقه عمومی دریای عمان قبل از نزدیکی به مرزهای ایران اخطار هوایی ما را دریافت می‌کند. اسماعیلی تاکید کرد: در این هنگام هواپیما پاسخ می‌دهد و به اخطار ما تمکین می‌کند و بلافاصله از مرزهای ما دور می‌شود و ما شاهد دورشدن منطقه پروازی این نوع هواپیماها از مرزهای هوایی ایران هستیم.
فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا (ص) خاطرنشان کرد: این هواپیما بسیار پیشرفته است و هواپیمای U2 امروزی با مداومت پروازی بالا و تجهیزات پیشرفته و قابلیت استیلز با هواپیماهای قدیمی بسیار متفاوت است. ماموریت این نوع هواپیماها جمع‌آوری اطلاعات و اخبار از کشورهای هدف است. اسماعیلی همچنین اعلام کرد: این هواپیماها تا فاصله 30 تا 40 کیلومتری با سنتر مرکزی فرودگاه ارتباط دارند و بعد از آن از طریق ماهواره‌‌ها هدایت می‌شوند و باتوجه به ارتفاع پروازی 40 هزار تا 70 هزار پایی آنها شنود این نوع هواپیماها بسیار دشوار است.
وی ادامه داد: دریای عمان تا اقیانوس هند و جزیره دیه‌گوگارسیا که هواپیماهای آمریکایی در آن مستقرند و بخشی از خلیج‌فارس که ناوهای آمریکایی در آن حضور دارند محل هواپیماهای شناسایی بدون سرنشین و با سرنشین است. اسماعیلی افزود: این هواپیما از جنوب نقطه جیوانی به سمت شرق دریای عمان در حال حرکت بود و سامانه‌‌های راداری و شنود الکترونیک ما لحظه به لحظه آن را رصد می‌کردند تا اینکه این هواپیما به میانه دریای عمان و جنوب شرقی تنگه هرمز و یک‌مایلی مرز هوایی ما می‌رسد و قصد ورود به مرزهای ایران را دارد که توسط رادار خلیج‌فارس (بندرعباس) به آن اخطار داده می‌شود و هواپیما اعلام می‌کند که از هواپیماهای ائتلاف است و از مرزهای جمهوری اسلامی دور می‌شود. فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا (ص) تاکید کرد: احتمالا این هواپیما قصد تصویربرداری و جمع‌آوری اطلاعات از منطقه جنوبی کشورمان را داشته است. اسماعیلی گفت: در هر کجای فضای کشور ما در صورتی‌که هواپیمایی قصد ورود به مرزهای ما را داشته باشد و به اخطارهای ما توجه نکند هواپیمای متخاصم تلقی می‌شود و استفاده از هواپیماهای شکاری و جنگنده و سپس روشن کردن سامانه‌‌های پدافندی و موشکی صورت میگیرد که درباره این هواپیما نیز تمام اقدامات تاکتیکی به موازات انجام شده بود. وی در پایان گفت: قرارگاه پدافند هوایی برای حفاظت از مراکز هسته‌ای، حساس و حیاتی از نوعی گسترش تاکتیکی و دفاعی و استقرار در دهلیزها و معابر احتمالی به صورت لایه‌های پنهان حفاظت می‌کند.
تربیت «خانم اژدها» برای جاسوسی
به گزارش فارس، هواپیمای «لاکهید یو-2» که به آن «خانم اژدها» هم گفته می‌شود، یک هواپیمای شناسایی با ارتفاع پرواز بالاست. این نوع هواپیما در حال حاضر تحت فرماندهی نیروی هوایی آمریکا فعالیت می‌کند اما پیش از آن یکی از مهم‌ترین ابزارهای شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات سازمان اطلاعاتی آمریکا (سیا) به شمار می‌رفت. این هواپیما با تجهیزات بسیار پیشرفته‌ای که روی آن نصب شده، قادر است در ارتفاع بسیار بالا (70هزار پا) در تمام شرایط آب و هوایی به صورت 24 ساعته به جمع‌آوری اطلاعات بپردازد. این هواپیما علاوه بر استفاده‌های نظامی و جاسوسی برای تحقیقات ارتباطی و تنظیمات ماهواره‌ای نیز به کار گرفته می‌شود. نمونه‌های اولیه این هواپیمای شناسایی در دوران جنگ سرد به کار گرفته شد. «لاکهید یو-2» در آن زمان ساعت‌های متمادی در آسمان شوروی، چین، ویتنام شمالی و کوبا پرواز داشته و به جمع‌آوری اطلاعات پرداخته است. این هواپیما که بارها به‌روزرسانی شده، از معدود هواپیماهایی است که به دلیل قابلیت‌های بالایی که دارد، بیش از 50 سال است در نیروهای هوایی آمریکا مورد استفاده قرار میگیرد. نیروی هوایی آمریکا از «U2» در نبرد عراق، افغانستان و همچنین برای پشتیبانی نیروهای ناتو استفاده کرده است.
مدل‌های اولیه «U2» زمانی در پروازهای خود در آسمان شوروی شناسایی شدند. از آن زمان بود که آمریکا به فکر ایجاد تغییراتی در این پرنده افتاد که نهایتا منجر به تولید مدل1TR این هواپیما شد که قابلیت‌های ضدراداری فوق‌العاده‌ای به آن بخشید.
این هواپیمای تک‌سرنشین از لحاظ موتوری هم تغییرات گسترده‌ای داشته و به مرور موتور بسیار پرقدرت F118 جنرال الکتریک جایگزین موتورهای J57 Pratt & Whitney شده که در نمونه‌های اولیه روی این هواپیما نصب بود.
ارتفاع پرواز این هواپیما به حدی بالاست که خلبان آن باید از لباس‌های فضانوردی استفاده کند. این لباس‌ها علاوه بر تامین اکسیژن برای خلبان، از وی در برابر خطر از دست رفتن فشار هوای کابین خلبان در ارتفاع بالا محافظت می‌کند. ارتفاع بالای پرواز امکان ردیابی این هواپیما را بیش از پیش دشوار می‌کند.
این هواپیما از چندین حسگر مختلف برای شناسایی بهره می‌برد. این حسگرها در نقاط مختلف هواپیما از جمله دماغه، پشت کابین خلبان، بال‌ها و بدنه هواپیما نصب شده‌اند. «U2» قادر است به صورت همزمان به جمع‌آوری سیگنال، تصویربرداری و نمونه‌برداری از هوا بپردازد. حسگرهای تصویربرداری این هواپیما قادر به ثبت عکس و فیلم، تصاویر الکترو اپتیک و عکس‌برداری راداری هستند. «U2» قادر است هم از داده‌های در خط دید و هم از داده‌های فراتر از خط دید بهره‌گیری کند.
اما یکی از ویژه‌ترین تجهیزاتی که روی مدل‌های جدید این هواپیما نصب شده، دوربین‌های بیرون از کابین ساخت شرکت «سونی» است. این دوربین جهت جایگزینی تصاویر دیجیتال به جای تصاویر صرفا در بازه دید است که در زیر هواپیما نصب شده و از آن برای برداشتن تصاویری بسیار دقیق از زمین بويژه در حین فرود، استفاده می‌شود. این هواپیما تا پیش از آنکه در اختیار نیروهاي هوایی و دریایی آمریکا قرار گیرد، در اختیار سازمان سیا بود. سازمان سیا از این هواپیما در قالب پروژه «خانم اژدها» استفاده می‌کرد. این پروژه سری بود و خلبان‌های نیروی هوایی آمریکا برای آنکه بتوانند خلبانی این هواپیما را بر عهده بگیرند، باید از سمت خود استعفا داده و به عنوان یک شهروند عادی در سیا استخدام می‌شدند. هر هواپیما هم یک شماره سریال منحصر به فرد داشت که در اسناد سیا با آن شماره به آن اشاره می‌شد. از این هواپیما در عملیات حمله ناتو به لیبی هم استفاده شد. در مجموعه حملات ناتو به لیبی این هواپیما وظیفه حراست اطلاعاتی از منطقه «پرواز ممنوع» را بر عهده داشت. «U2» پس از 50 سال فعالیت در خط اول ناوگان شناسایی نیروی هوایی آمریکا قرار بود سال 2012 كنار گذاشته شود اما قابلیت‌های این هواپیما و نبود جایگزین مناسبی برای پر کردن خلأ ناشی از كنار گذاشتن ناوگان «U2»ها پنتاگون را به بازنگری در این تصمیم و تمدید دوره فعالیت آن تا سال 2014 واداشت.