محسن محمدی: پسر جوان هر روز صبح، صبحانه مفصل می‌خواست؛ تخم‌مرغ، خامه، عسل ، کره و مربا. چند ماهی بود که به باشگاه بدنسازی می‌رفت. مرد لباس‌های شسته شده و اتوکشیده و کفش‌های واکس‌خورده‌اش را جست‌وجو می‌کرد. تازه به بخش اداری منتقل شده بود و دختر جوان دنبال ظرف غذایش می‌گشت. ناهار دانشگاه را نمی‌توانست بخورد، با معده‌اش سازگار نبود. مادر اما در برابر این توقعات هیچ نمی‌گفت. همه را انجام می‌داد و فقط گاهی از درد دست چپش شکایت می‌کرد.
آن روز صبح، از صبحانه مفصل خبری نبود. لباس‌های تمیز و اتوخورده و کفش‌های براق هم سر جای همیشگی پیدا نشدند. ظرف غذا هم خالی مانده بود. با دلخوری به سراغ مادر رفتند. خواب بود. در کنار او کاغذ مچاله‌شده‌ای را پیدا کردند. نوار قلبش بود. مادر
محسن محمدی: پسر جوان هر روز صبح، صبحانه مفصل می‌خواست؛ تخم‌مرغ، خامه، عسل ، کره و مربا. چند ماهی بود که به باشگاه بدنسازی می‌رفت. مرد لباس‌های شسته شده و اتوکشیده و کفش‌های واکس‌خورده‌اش را جست‌وجو می‌کرد. تازه به بخش اداری منتقل شده بود و دختر جوان دنبال ظرف غذایش می‌گشت. ناهار دانشگاه را نمی‌توانست بخورد، با معده‌اش سازگار نبود. مادر اما در برابر این توقعات هیچ نمی‌گفت. همه را انجام می‌داد و فقط گاهی از درد دست چپش شکایت می‌کرد.
آن روز صبح، از صبحانه مفصل خبری نبود. لباس‌های تمیز و اتوخورده و کفش‌های براق هم سر جای همیشگی پیدا نشدند. ظرف غذا هم خالی مانده بود. با دلخوری به سراغ مادر رفتند. خواب بود. در کنار او کاغذ مچاله‌شده‌ای را پیدا کردند. نوار قلبش بود. ارسال نظر
پربیننده