گروه سیاسی: پروفسور افراییم اسکولای، از مرکز مطالعات امنیت اسرائیل، وابسته به دانشگاه تل‌آویو، در تازه‌ترین گزارش خود درباره پرونده هسته‌ای ایران نوشته است که با بررسی عمیقی که در مواضع کشورهای بزرگ (1+5) انجام داده متوجه شده است همه این کشورها بویژه ایالات متحده آمریکا، روسیه و چین به هیچ‌وجه به دنبال گزینه نظامی علیه ایران نیستند. به گزارش روزنامه القدس العربی چاپ لندن، وی در گزارش خود می‌نویسد در هفته پایانی ماه فوریه گذشته چند اتفاق افتاد که به طور جدی و غیر‌قابل تردیدی ثابت کرد کشورهای بزرگ مواضع خود را در برابر برنامه هسته‌ای ایران تغییر داده‌اند و اکنون بیش از هر زمانی آمادگی دارند تا ایران هسته‌ای را در جمع کشورهای هسته‌ای جهان بپذیرند و از گزینه نظامی دور شوند. اتفاق اول، گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره برنامه هسته‌ای ایران است که به روشنی این نظر را تایید می‌کند.
اتفاق دومی که او به آن اشاره می‌کند، انجام مذاکرات ایران با 1+5 در آلماتی قزاقستان است که در آن حداقل مطالبات بر سر برنامه هسته‌ای ایران ارائه شد. اتفاق سوم از نگاه این پژوهشگر مشهور صهیونیست انتشار مقاله‌ای توسط جک استراو، وزیر خارجه اسبق بریتانیا در روزنامه تلگراف است که در آن توصیه می‌کند جامعه جهانی وضع فعلی پرونده هسته‌ای ایران را بپذیرد و این کشور را جزو خانواده کشورهای برخوردار از تکنولوژی انرژی هسته‌ای بداند و اعتراف کند برنامه هسته‌ای ایران به هیچ‌وجه راه‌حل نظامی ندارد و نمی‌توان مانع هسته‌ای شدن ایران شد.
علاوه بر آن پروفسور اسکولای می‌گوید بر اساس مطالعات عمیقی که بر گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انجام داده به این نتیجه حتمی رسیده که ایران مرحله توسعه برنامه هسته‌ای‌اش را سپری کرده و اکنون بیش از هر زمانی به ادعای او به توانایی ساخت بمب هسته‌ای رسیده است.
ایران در حال حاضر 9 هزار سانتریفیوژ نسل قدیم دارد که در تاسیسات نطنز کار گذاشته شده‌اند و علاوه بر آن در تاسیسات فردو نیز حداقل 2700 سانتریفیوژ پیشرفته نصب شده است. ایران همچنین توانسته 280 کیلوگرم اورانیوم غنی شده تولید کند. همچنین ایران توانسته 111 کیلوگرم اورانیوم غنی شده را به تاسیسات هسته‌ای اصفهان برای تولید سوخت مورد نیاز رآکتور تهران منتقل کند. این نشان می‌دهد ایران تا چه اندازه در تولید اورانیوم غنی شده موفق بوده و چه توانایی‌های بالایی در تکنولوژی برخورداری از انرژی هسته‌ای به دست آورده است. رسیدن به این مرحله این نکته را به ما یادآور می‌شود که ایران به نقطه غیر‌قابل بازگشت در برنامه هسته‌ای‌اش رسیده است. در این صورت بر اساس عرف‌های جامعه جهانی به هیچ‌وجه نمی‌توان به کشوری که به این مرحله از فعالیت هسته‌ای نزدیک شده باشد، حمله کرد.
وی در مطالعات خود سپس تاکید می‌کند: به‌رغم اینکه از مفاد مذاکرات 1+5 با ایران در آلماتی قزاقستان چیزی به بیرون درز نکرده است اما آنچه از مطالبات مذاکره‌کنندگان از ایران مطرح شده، این است که برای نخستین‌بار از ایران نخواسته‌اند غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند. همچنین به نظر نمی‌رسد بر‌خلاف قطعنامه‌های شورای امنیت از ایران خواسته شده باشد غنی‌سازی پلوتونیوم را متوقف کند یا در آینده نیز خواسته شود متوقف کند. این بدان معنا‌ست که ایرانی‌ها به پیروزی بزرگی دست یافته‌اند که بر اساس آنچه تا‌کنون منتشر شده، می‌توان نتیجه گرفت آنها با غنی‌سازی 5/3 درصدی ایران موافقت کرده‌اند، در حالی که به ایران تعهد داده شده است تا از تحریم‌های تحمیل شده به آن کاسته شود.
اسکولای در پایان می‌نویسد: از اظهارات مقام‌های مذاکره‌کننده با ایران نیز می‌توان چنین چیزی را دریافت. آنها به صراحت گفته‌اند مذاکرات با ایران سازنده بوده و به مذاکرات خود در این مسیر ادامه خواهند داد.
بدین ترتیب ایران ثابت کرد که می‌تواند تحریم‌های بین‌المللی را تحمل کند و همزمان به پیشرفت هسته‌ای‌اش بپردازد. در عین حال وقتی که جک استراو، وزیر خارجه اسبق بریتانیا می‌گوید راه‌حل قبول ایران هسته‌ای است و بازتاب آن را در مواضع آمریکا، چین و روسیه به روشنی می‌بینیم، می‌توان نتیجه گرفت استفاده از گزینه نظامی علیه برنامه هسته‌ای ایران به هیچ‌وجه مطرح نیست و ایران می‌تواند پروسه هسته‌ای شدنش را تا آنجا که برایش مقدور باشد تا آخر تکمیل کند.