حسين قديانيدرست در شرایطی که سال 90 تمام شد، وارد سال 91 شدیم! سال 91 با همه سختیهایی که داشت، سال آشتی سران قوا با یکدیگر بود و ایشان تقریبا ماهی یک بار به دیدار هم میرفتند و هر چند تا روز قیامت با هم قهر کرده بودند(!) آشتیکنان سوار کشتی میشدند! سال 91 مربع امیر قلعهنویی، علی دایی، مایلیکهن و عادل فردوسیپور کلا 4 بار قهر و 3 بار آشتی کردند اما سران قوا ماشاءالله دعوا نکرده، آشتی میکردند و آشتی نکرده، دعوا! سال 91 یه جورایی سال پیر موتلفه بود و اینقدر که حاج حبیبالله نامه نوشت، حسین قدیانی مطلب ننوشت. در همین سال عسکراولادی متوجه شد که سران فتنه، فتنهزدهاند، نه اهل فتنه! و تو چه میدانی که مفتون چیست؟! در اواسط این سال، «حضرت استاد» و «سردار قلم» درباره موضوع «فتنهزدگی و تفاوت آن با جورج سوروسگری و جین شارپپروری بیواسطه» به مناظره با هم پرداختند که بیننده دقیقا متوجه اختلاف نظر نامبردگان نشد(!) در سال 91 حبیبالله عسکراولادی در هر شماره هر روزنامهای دست کم 4 تا مطلب نیمصفحهای داشت؛ نامهای در پاسخ به جوابیه همان روزنامه، جوابیهای در حاشیه جوابیه هامش یک روزنامه دیگر، ادامه نامهنگاری با اصلاحطلبان، و پاسخ دادن به بازتاب جوابیه یکی مانده به آخر همان اصلاحطلبان در شماره آخر یک روزنامه دیگر!! البته این اواخر به نظر میرسید اصلاحطلبان کم آورده باشند اما حاج حبیب ولکن نبود و همچنان یا مینوشت یا جواب میداد!
سال 91 معلوم شد که برادر همین حاج حبیبالله یعنی اسدالله چگونه نفر اول زیره دنیا شد. از قرار، حاج اسدالله یک روز میخواسته در کودکی سنگک بخرد که متوجه میشود نانوا دارد روی نان کنجد میریزد.
اسدالله کودک رو به نانوا: «شاطر! کنجد را کیلویی چند میخری؟!»
شاطر رو به اسدالله: «فلان تومن!»
اسدالله: «الان میرم از بازار، بدون ارز مرجع (!) برایت کنجد ارزانتر میارم!»
... و بدین ترتیب اسدالله، سلطان زیره جهان میشود!! در این سال ما شاهد وقوع 2 زلزله دلخراش در میهنمان بودیم که باعث شد رئیس محترم قوه، ضمن سفر به کاراکاس و همدردی و چیزهای دیگر با خواهر و مادر آن مرحوم، نشان درجه یک فرهنگ را به یکی دیگر بدهد. حسن سال 91 به این بود که عاقبت معلوم شد منظور رئیس قوه از بهار، امام زمان (عج) است اما مشکل از آنجا بود که منظور رئیس قوه از امام زمان (عج) همان «یکی دیگر» بود! در این سال آقای احمدینژاد درباره مدیریت حضرت نوح، سفرهای استانی یوزارسیف، برنامههای اقتصادی آمون هوتپ سوم، اختلاس قوم ماد، آکلهًْالاکباد، شیخ رشیدالدین وطواط بنیحیی ملقب به طوطی بازرگان، عیسی پسر مریم، فردوسی توسی، کتیبه حقوق بشر کورش، زیگورات چغازنبیل، چاوز بن چهگوارا، ام هوگو، جرجیس و کلا همه چیز صحبت کرد، الا مسائل حوزه ریاستجمهوری!! سال 91 به مجلس رفتن احمدینژاد، یک بار شوخی شد و یک بار هم شوخی شوخی، جدی شد! این وسط آنچه جدی جدی، شوخی گرفته شد، مشکلات معیشتی مردم بود. در سال 91 قیمت اغلب اقلام خوراکی و غیرخوراکی سر به آسمان سایید و درست در همین فضا، یک میمون پیشگام وارد فضا شد! سال 91 سال ابطال بسیاری از مشهورات علمی بود و بر ما ثابت کرد که پراید خیلی هم گران نیست! و با یک حساب سرانگشتی مشخص شد قیمت هر کیلو پراید از قیمت هر کیلو پسته ارزانتر میافتد! ما چند بار حساب کرده باشیم، خوب است؟! سال 91 به عبارتی سال بهار رسانهها بود و خبرگزاری یک نهاد نظامی نشان داد که با یک پیامک در روز تعطیل چگونه میتواند اوضاع اقتصادی کشور را آشفته کند! در سال 91 ما در جشنواره فیلم فجر، هر چه جایزه بود دادیم به هنرمندانی که در فتنه نقش داشتند اما آمریکاییها پیام این حرکت را نگرفتند و اسگلها، اسکار را به وحید جلیلی خودشان دادند! در اواخر این سال، برای نخستین بار، تعداد دوش نامزدهای انتخابات از تکلیف بزرگان پیشی گرفت! و تقریبا به ازای هر تکلیف، کلی دوش وجود داشت! در همین سال بود که معلوم شد اصولگرایان از همان شکم مادر، نامزد انتخابات ریاستجمهوری به دنیا میآیند! گروهی از کارشناسان پیشبینی میکنند در صورتی که روند احساس چیز سیاسیون همه جناحها همین طور ادامه داشته باشد، در انتخابات ریاستجمهوری پیش رو، تعداد نامزدها از تعداد رایدهندگان بیشتر شود! در این سال احمدینژاد ضمن حضور در نیویورک و سخنرانی در سازمان ملل، در کاری کاملا مخالف با خلقیات احمدینژادی، از مردم منهتن به دلیل ایجاد ترافیک هنگام تردد خودروهای هیات همراه، معذرتخواهی کرد! شهروندان ساکن در محله اعیانی منهتن که واقعا تحت تاثیر سجایای اخلاقی رئیسجمهور قرار گرفتند، فوج فوج به مکتب ایران پیوستند! در همین سال بود که معاون اول رئیسجمهور گفت: «تا احمدینژاد هست، من هستم و تا من هستم، سرکار خانم دکتر هست» که اندکی بعد، ایشان و اوشان بودند، لیکن خانم دکتر کنار گذاشته شد! چند وقت بعد از این، جناب معاون اول گفت: «قیمت خودروها باید شکسته شود» و پراید که 11 میلیون تومان گران شده بود، به اقشار آسیبپذیر لطف کرد و 500 هزار تومان ارزان شد! در همین شرایط بود که دکتر حبیبی به رحمت خدا پیوست! چه میدانیم؟! شاید در اعتراض به این سبک از معاون اولی!! در سال 91 بودجه کشور دوست و برادر و جنگزده افغانستان، ماه بهمن به لویی جرگه رفت و تصویب هم شد، اینجا اما قوه محترم، بودجه سهدوازدهم را آنهم اواسط اسفند به مجلس فرستاده که باش
تا تصویب شود!