در قسمت چهارم «دنیای زیرزمینی» بعد از اینکه «سلن» تاریخچهای از علل نبرد میان «ومپایر»ها و «لایکن»ها و قصهای اسطورهای را روایت میکند. ناگهان قسمتی از گزارش تلویزیونی ارائه میشود که نشان میدهد انسانها محل اختفای ومپایرها را کشف کردهاند و با آنان به مثابه گونه غیرانسانی آلوده برخورد نظامی میکنند و خونآشامان را به قتل میرسانند. بر اساس آموزههای نوستراداموسی و مکاشفات یوحنا که عمدتا دستمایهای برای پیشگوییهای آخرالزمانی است، فرزندان شیطان در آخرالزمان صاحب قدرتهای ماورایی میشوند و دست به انقلابی شیطانی میزنند. نگاه اسطورهای و استعارهای مجموعه دنیای زیرزمینی با نبرد میان انسان و شیطان تغییر مسیر میدهد و در ابتدای روایت و در گزارش تلویزیونی ابتدا گزارههایی گزارشی ارائه میشود که این نبرد دیگر یک جنگ شیطانی میان ومپایرها و خونآشامان نیست بلکه شکلی نمادین و آخرالزمانی پیدا کرده است. در ابتدای فیلم ومپایرها به عنوان گونههای غیرانسانی و آلوده معرفی میشوند و تعداد بیشماری در حال نابودی توسط انسانهای هستند و فیلم به مساله این نبرد و تقابل شیطانزدایی از کره زمین، جنبهای آخرالزمانی به ابعاد معنایی فیلم اعطا میکند. بعد از این توضیح کوتاه نهچندان مفصل، سلن در محور روایت قرار میگیرد. در قسمت چهارم سلن به جای شکار لایکنها با آدمیان نبرد میکند و به عنوان دلال مرگ خونآشامی انسانها را شکار میکند. سلن در مونولوگ ذهنی در بخش ابتدایی فیلم اشاره میکند که انسانها دیگر یکدیگر را نمیکشند بلکه ما دشمنانی هستیم که آنها منتظرش بودند و مونولوگ یادشده بدون هیچ انکاری به استدلالهای مفهومی فیلم اشاره میکند یعنی همه انسانها تبدیل به «آبراهم ون هلسینگ» شده و به نبرد شیاطین رفتهاند و نیروهای «دلتا» به جای حضور در خاورمیانه با نبرد با خونآشامان رفتهاند. سلن و «مایکل» تصمیم دارند از کشور بگریزند اما در بندرگاه گرفتار نیروهای دلتا میشوند و با انفجاری که ظاهرا به مایکل آسیب جدی رسانده سلن دستگیر میشود. آدمیان موفق به شکار سلن میشوند و سلن را به صورت یخزده در محفظهای از گاز فتانول مهارش میکنند اما سلن به صورت ناگهانی از خواب بیدار میشود و موفق میشود از محفظه گاز فتانول بگریزد. مشخص نیست چرا محفظه در مرحله یخزدایی است. سلن از دورن محفظه بیرون میآید و مراقبانش را به قتل میرساند و اقدام به فرار میکند. او به سمت لنگرگاه میرود اما لنگرگاه بسته شده و هیچ کشتی از محل لنگرگاه حرکت نمیکند.اسکله بسته شده، سلن علت را از نگهبان لنگرگاه میپرسد و او پاسخ میدهد لنگرگاه 12 سال است که تعطیل شده است. سلن متوجه میشود از دوران نخستین پاکسازی که او درون محفظه یخ فرورفته است 12 سال میگذرد. حالا از او به عنوان نمونه شماره یک درون آزمایشگاه یاد میشود. او از دیگر مراکز مخابراتی پلیس اعلام فرار نمونه شماره 2 را میشنود و تصور میکند نمونه شماره 2 یادشده مایکل است. سلن حین جستوجو در کنار جسدی که ظاهرا به دست لایکنها به قتل رسیده با خونآشام دیگری که پی به حضور سلن میبرد آشنا میشود. «سباستین» به محل فرار سلن میرود اما مسؤول آزمایشگاه و دانشمند مسؤول پاکسازی شرایط را عادی توصیف میکنند. سباستین پلیس از دانشمند مسؤول مرکز آنتیژن درباره فرار نمونه شماره یک و 2 سوال میکند اما این دانشمند فرار نمونه را رد میکند. سلن متوجه فرار نمونه دومی از آزمایشگاه میشود و سراغ یکی از محققان نگهدارندهاش میرود. او به سلن پاسخ میدهد که در محل آنتیژن نمونهای ساختهاند تا از آن ویروس ضدومپایری تولید کنند. سلن هنگام فرار از دست پلیس وارد یک بخش زیرزمین میشود اما توسط لایکنها تعقیب میشود. «دیوید» خونآشام از تبار سلن با او روبهرو و همراه میشود. آنان حین فرار دختربچهای که ظاهرا خونآشام است را پیدا میکنند. او همان نمونه دوم است که از آزمایشگاه گریخته است. این 3 خونآشام فرار میکنند و به معبد ومپایرها میروند. سلن درمییابد دخترک نمونه دوم، فرزند او و مایکل است و در دوران ماقبل یخزدگی سلن به دنیا آمده است. او با قدرت توصیفناپذیری یکی از لایکنها را به هلاکت میرساند و پس از این واقعه سلن دست دخترک را گاز میگیرد تا گذشته او را جستوجو کند. سلن درمییابد این دختر فرزند خود او است. دانشمند مسؤول آزمایشگاه دکتر «جيکوب لین» وجود چنین فرزندی از سلن را از مسؤولان بالادستی پنهان نگه داشته است. نمونه شماره 2 (دختر سلن) حین تعقیب توسط لایکنی گاز گرفته شده و شرایط خوبی ندارد. دیوید خونآشام پیشنهاد میدهد او را به معبد باقیمانده دیگر خونآشامان برای درمان ببرند. پدر دیوید از حضور سلن بسیار خشمگین است. او خشم خود را از کسی که باعث نابودی 2 رهبر خونآشام شده و سبب حضور نسلی نیمیلایکن- نیمی ومپایر ابراز میدارد. در این حین لایکنها سر میرسند و دخترک را میربایند اما دخترک سر از همان آزمایشگاه لایکنها در میآورد. «لیدا»، دانشمند مونث آزمایشگاه بابت وضع بغرنج نمونه شماره 2 اعتراض میکند اما توسط پسر دکتر جيکوب به قتل میرسد. گروهی که در این آزمایشگاه جمع شدهاند همگی لایکن هستند که برای بقای بیشتر میخواهند ویروس ضدخونآشامی تولید کنند تا باقیمانده نسل خونآشامان را از بین ببرند. سلن همراه سباستین انسان که روزگاری همسری خونآشام داشته و در پاکسازی دوم به قتل رسیده به آزمایشگاه میرود تا دخترک را نجات دهد و نبرد نهایی میان دخترک از بند رهاشده با دکتر جیکوب لایکن و از سوی دیگر فرزندش با قدرت مهارنشدنی و غولآسایی اتفاق میافتد. از سوی دیگر سلن کالبد یخزده مایکل را پیدا میکند و به محفظه یخ شلیک میکند تا مایکل را نجات دهد. پس از پایان درگیری و کشته شدن لایکنها که به کالبد انسانها درآمدهاند، اين جنگ اسطورهاي ظاهراً به پايان ميرسد. پس از پایان درگیری سلن به محل نگهداری مایکل میرود اما از او خبری نیست و شکافی دراماتیک ایجاد میشود تا این مجموعه دنبالهدار باز هم ادامه داشته باشد. خونآشام، ومپایر و دراکولا همه بیانگر موجودی هستند که شبهنگام در تاریکی از قبر بیرون میآیند و به دنبال انسانها و موجودات میگردند تا خون آنها را بمکند. تقریبا در همه ملل موجود خونآشام وجود دارد؛ از چین گرفته تا بریتانیای قدیم. افسانه دراکولا ابتدا از خاور دور آمده اما مهد آنها در 3 نقطه دنیاست؛ رومانی، کارپات و ترانسیلوانیا. در گذشته فکر میکردند برای اینکه انسان خونآشام شود باید یک خونآشام او را گاز بگیرد. مشهور است اگر زنی حامله به خونآشام نگاه کند بچه وی خونآشام میشود. در ایتالیای قدیم برای شناسایی خونآشام پسربچه نابالغی را پشت مادیانی باکره سوار میکردند و از حیاط کلیسا آن را به طرف قبرستان هی میکردند. اولین قبری که اسب کنار آن میایستاد صاحب آن حتما خونآشام بود. برای از بین بردن آن باید آب جوش را از سوراخی که در کنار قبر وجود دارد به داخل آن ریخت. این سوراخ معمولا در کنار قبر خونآشامها قرار دارد. راه دیگر برای کشتن آنها زدن گلولهای نقرهای که از یک صلیب آب شده به دست آمده به قلب او است. برای اطمینان بیشتر باید دهانش را با سیر پر کرد و سرش را گوش تا گوش برید. خونآشامها از نور میترسند و زیر نور ماه و خورشید فعالیت نمیکنند چون قدرتشان به طرز وحشتناکی کم میشود. از صلیب هم میترسند. میگویند خونآشام افراد بدکاری هستند که به علت کارهای خلافشان نفرین شدهاند که تا آخر جهان روحشان سرگردان بماند. البته موارد یادشده خرافه و خونآشامان همچنان خرافهاند. علم اثبات کرده چنین موجوداتی وجود خارجی ندارد. ومپایر، نه یک هیولاست و نه یک روح، بلکه یک جسد زنده است، مردهای که مرتب بازمیگردد، از قبر خود بیرون میآید برای کشتن. او نیروی زندگی را از وجود دیگران میگیرد و قادر است به موجودات دیگری مانند خفاش، گرگ یا موش تغییر شکل دهد. شکل ظاهری او به یک مرده شبیه است و البته جسدی که اعضای آن سالم مانده است؛ چشمهای خیره و تشنه خون، دندانهای نیش تیز و برنده، دهان آمیخته با خون و ناخنهای بلند. به نور بسیار حساسیت دارد و تنها شبها از قبر خود بیرون میآید و به شکار میرود. چطور یک انسان تبدیل به یک خونآشام میشود؟ طبق داستانهای رومانی، رعد و برق شدید هنگام تولد یا تولد نوزاد با موی خیلی زیاد میتواند دلیل آن باشد یا اگر هنگام دفن مرده اشتباهی روی دهد یا شخصی از طرف یک ومپایر مورد حمله قرار گیرد، در همه این حالتها جسد او میتواند تبدیل به یک خونآشام شود. افراد خارج از نرم جامعه، بیشتر در معرض خطرند؛ دزدها، جنایتکاران، فاحشهها، کسانی که بسیار دیر یا خیلی زود میمیرند و خلاصه هر فرم غیرنرمال بودن. نگاهی به فیلم «دنیای زیرزمینی؛ بيدارشدگان»
شیاطین در میان ما
در قسمت چهارم «دنیای زیرزمینی» بعد از اینکه «سلن» تاریخچهای از علل نبرد میان «ومپایر»ها و «لایکن»ها و قصهای اسطورهای را روایت میکند. ناگهان قسمتی از گزارش تلویزیونی ارائه میشود که نشان میدهد انسانها محل اختفای ومپایرها را کشف کردهاند و با آنان به مثابه گونه غیرانسانی آلوده برخورد نظامی میکنند و خونآشامان را به قتل میرسانند. بر اساس آموزههای نوستراداموسی و مکاشفات یوحنا که عمدتا دستمایهای برای پیشگوییهای آخرالزمانی است، فرزندان شیطان در آخرالزمان صاحب قدرتهای ماورایی میشوند و دست به انقلابی شیطانی میزنند. نگاه اسطورهای و استعارهای مجموعه دنیای زیرزمینی با نبرد میان انسان و شیطان تغییر مسیر میدهد و در ابتدای روایت و در گزارش تلویزیونی ابتدا گزارههایی گزارشی ارائه میشود که این نبرد دیگر یک جنگ شیطانی میان ومپایرها و خونآشامان نیست بلکه شکلی نمادین و آخرالزمانی پیدا کرده است. در ابتدای فیلم ومپایرها به عنوان گونههای غیرانسانی و آلوده معرفی میشوند و تعداد بیشماری در حال نابودی توسط انسانهای هستند و فیلم به مساله این نبرد و تقابل شیطانزدایی از کره زمین، جنبهای آخرالزمانی به ابعاد معنایی فیلم اعطا میکند. بعد از این توضیح کوتاه نهچندان مفصل، سلن در محور روایت قرار میگیرد. در قسمت چهارم سلن به جای شکار لایکنها با آدمیان نبرد میکند و به عنوان دلال مرگ خونآشامی انسانها را شکار میکند. سلن در مونولوگ ذهنی در بخش ابتدایی فیلم اشاره میکند که انسانها دیگر یکدیگر را نمیکشند بلکه ما دشمنانی هستیم که آنها منتظرش بودند و مونولوگ یادشده بدون هیچ انکاری به استدلالهای مفهومی فیلم اشاره میکند یعنی همه انسانها تبدیل به «آبراهم ون هلسینگ» شده و به نبرد شیاطین رفتهاند و نیروهای «دلتا» به جای حضور در خاورمیانه با نبرد با خونآشامان رفتهاند. سلن و «مایکل» تصمیم دارند از کشور بگریزند اما در بندرگاه گرفتار نیروهای دلتا میشوند و با انفجاری که ظاهرا به مایکل آسیب جدی رسانده سلن دستگیر میشود. آدمیان موفق به شکار سلن میشوند و سلن را به صورت یخزده در محفظهای از گاز فتانول مهارش میکنند اما سلن به صورت ناگهانی از خواب بیدار میشود و موفق میشود از محفظه گاز فتانول بگریزد. مشخص نیست چرا محفظه در مرحله یخزدایی است. سلن از دورن محفظه بیرون میآید و مراقبانش را به قتل میرساند و اقدام به فرار میکند. او به سمت لنگرگاه میرود اما لنگرگاه بسته شده و هیچ کشتی از محل لنگرگاه حرکت نمیکند.اسکله بسته شده، سلن علت را از نگهبان لنگرگاه میپرسد و او پاسخ میدهد لنگرگاه 12 سال است که تعطیل شده است. سلن متوجه میشود از دوران نخستین پاکسازی که او درون محفظه یخ فرورفته است 12 سال میگذرد. حالا از او به عنوان نمونه شماره یک درون آزمایشگاه یاد میشود. او از دیگر مراکز مخابراتی پلیس اعلام فرار نمونه شماره 2 را میشنود و تصور میکند نمونه شماره 2 یادشده مایکل است. سلن حین جستوجو در کنار جسدی که ظاهرا به دست لایکنها به قتل رسیده با خونآشام دیگری که پی به حضور سلن میبرد آشنا میشود. «سباستین» به محل فرار سلن میرود اما مسؤول آزمایشگاه و دانشمند مسؤول پاکسازی شرایط را عادی توصیف میکنند. سباستین پلیس از دانشمند مسؤول مرکز آنتیژن درباره فرار نمونه شماره یک و 2 سوال میکند اما این دانشمند فرار نمونه را رد میکند. سلن متوجه فرار نمونه دومی از آزمایشگاه میشود و سراغ یکی از محققان نگهدارندهاش میرود. او به سلن پاسخ میدهد که در محل آنتیژن نمونهای ساختهاند تا از آن ویروس ضدومپایری تولید کنند. سلن هنگام فرار از دست پلیس وارد یک بخش زیرزمین میشود اما توسط لایکنها تعقیب میشود. «دیوید» خونآشام از تبار سلن با او روبهرو و همراه میشود. آنان حین فرار دختربچهای که ظاهرا خونآشام است را پیدا میکنند. او همان نمونه دوم است که از آزمایشگاه گریخته است. این 3 خونآشام فرار میکنند و به معبد ومپایرها میروند. سلن درمییابد دخترک نمونه دوم، فرزند او و مایکل است و در دوران ماقبل یخزدگی سلن به دنیا آمده است. او با قدرت توصیفناپذیری یکی از لایکنها را به هلاکت میرساند و پس از این واقعه سلن دست دخترک را گاز میگیرد تا گذشته او را جستوجو کند. سلن درمییابد این دختر فرزند خود او است. دانشمند مسؤول آزمایشگاه دکتر «جيکوب لین» وجود چنین فرزندی از سلن را از مسؤولان بالادستی پنهان نگه داشته است. نمونه شماره 2 (دختر سلن) حین تعقیب توسط لایکنی گاز گرفته شده و شرایط خوبی ندارد. دیوید خونآشام پیشنهاد میدهد او را به معبد باقیمانده دیگر خونآشامان برای درمان ببرند. پدر دیوید از حضور سلن بسیار خشمگین است. او خشم خود را از کسی که باعث نابودی 2 رهبر خونآشام شده و سبب حضور نسلی نیمیلایکن- نیمی ومپایر ابراز میدارد. در این حین لایکنها سر میرسند و دخترک را میربایند اما دخترک سر از همان آزمایشگاه لایکنها در میآورد. «لیدا»، دانشمند مونث آزمایشگاه بابت وضع بغرنج نمونه شماره 2 اعتراض میکند اما توسط پسر دکتر جيکوب به قتل میرسد. گروهی که در این آزمایشگاه جمع شدهاند همگی لایکن هستند که برای بقای بیشتر میخواهند ویروس ضدخونآشامی تولید کنند تا باقیمانده نسل خونآشامان را از بین ببرند. سلن همراه سباستین انسان که روزگاری همسری خونآشام داشته و در پاکسازی دوم به قتل رسیده به آزمایشگاه میرود تا دخترک را نجات دهد و نبرد نهایی میان دخترک از بند رهاشده با دکتر جیکوب لایکن و از سوی دیگر فرزندش با قدرت مهارنشدنی و غولآسایی اتفاق میافتد. از سوی دیگر سلن کالبد یخزده مایکل را پیدا میکند و به محفظه یخ شلیک میکند تا مایکل را نجات دهد. پس از پایان درگیری و کشته شدن لایکنها که به کالبد انسانها درآمدهاند، اين جنگ اسطورهاي ظاهراً به پايان ميرسد. پس از پایان درگیری سلن به محل نگهداری مایکل میرود اما از او خبری نیست و شکافی دراماتیک ایجاد میشود تا این مجموعه دنبالهدار باز هم ادامه داشته باشد. خونآشام، ومپایر و دراکولا همه بیانگر موجودی هستند که شبهنگام در تاریکی از قبر بیرون میآیند و به دنبال انسانها و موجودات میگردند تا خون آنها را بمکند. تقریبا در همه ملل موجود خونآشام وجود دارد؛ از چین گرفته تا بریتانیای قدیم. افسانه دراکولا ابتدا از خاور دور آمده اما مهد آنها در 3 نقطه دنیاست؛ رومانی، کارپات و ترانسیلوانیا. در گذشته فکر میکردند برای اینکه انسان خونآشام شود باید یک خونآشام او را گاز بگیرد. مشهور است اگر زنی حامله به خونآشام نگاه کند بچه وی خونآشام میشود. در ایتالیای قدیم برای شناسایی خونآشام پسربچه نابالغی را پشت مادیانی باکره سوار میکردند و از حیاط کلیسا آن را به طرف قبرستان هی میکردند. اولین قبری که اسب کنار آن میایستاد صاحب آن حتما خونآشام بود. برای از بین بردن آن باید آب جوش را از سوراخی که در کنار قبر وجود دارد به داخل آن ریخت. این سوراخ معمولا در کنار قبر خونآشامها قرار دارد. راه دیگر برای کشتن آنها زدن گلولهای نقرهای که از یک صلیب آب شده به دست آمده به قلب او است. برای اطمینان بیشتر باید دهانش را با سیر پر کرد و سرش را گوش تا گوش برید. خونآشامها از نور میترسند و زیر نور ماه و خورشید فعالیت نمیکنند چون قدرتشان به طرز وحشتناکی کم میشود. از صلیب هم میترسند. میگویند خونآشام افراد بدکاری هستند که به علت کارهای خلافشان نفرین شدهاند که تا آخر جهان روحشان سرگردان بماند. البته موارد یادشده خرافه و خونآشامان همچنان خرافهاند. علم اثبات کرده چنین موجوداتی وجود خارجی ندارد. ومپایر، نه یک هیولاست و نه یک روح، بلکه یک جسد زنده است، مردهای که مرتب بازمیگردد، از قبر خود بیرون میآید برای کشتن. او نیروی زندگی را از وجود دیگران میگیرد و قادر است به موجودات دیگری مانند خفاش، گرگ یا موش تغییر شکل دهد. شکل ظاهری او به یک مرده شبیه است و البته جسدی که اعضای آن سالم مانده است؛ چشمهای خیره و تشنه خون، دندانهای نیش تیز و برنده، دهان آمیخته با خون و ناخنهای بلند. به نور بسیار حساسیت دارد و تنها شبها از قبر خود بیرون میآید و به شکار میرود. چطور یک انسان تبدیل به یک خونآشام میشود؟ طبق داستانهای رومانی، رعد و برق شدید هنگام تولد یا تولد نوزاد با موی خیلی زیاد میتواند دلیل آن باشد یا اگر هنگام دفن مرده اشتباهی روی دهد یا شخصی از طرف یک ومپایر مورد حمله قرار گیرد، در همه این حالتها جسد او میتواند تبدیل به یک خونآشام شود. افراد خارج از نرم جامعه، بیشتر در معرض خطرند؛ دزدها، جنایتکاران، فاحشهها، کسانی که بسیار دیر یا خیلی زود میمیرند و خلاصه هر فرم غیرنرمال بودن. ارسال نظر
پربیننده