حامد جباری: به نقل از گاردین، شاید هیچ پستی به سرعت بازیساز در حال تکامل نیست یا شاید دقیق‌تر این باشد که آن را هافبک خلاق بنامیم. بازی‌های یک‌چهارم نهایی هفته گذشته چمپیونزلیگ نشان‌دهنده این موضوع بود که چگونه تفسیر‌ها از این پست در حال تغییر است. پس از برد خیره‌کننده 2 بر صفر برابر یوونتوس در این هفته، بایرن تنها می‌تواند از 2 موضوع ناراحت باشد؛ اول آنکه با وجود چیرگی کامل بر بازی تنها 2 بار موفق به گلزنی شدند، دوم آنکه پارگی عضله تونی کروس او را 6 هفته دور نگه خواهد داشت.
کروس یک پدیده است؛ شاید نمونه اصلی هافبک تهاجمی مدرن و اگرچه بایرن تا پایان بوندس‌لیگا کمبود او را احساس نخواهد کرد– تساوی برابر آینتراخت فرانکفورت در روز شنبه بایرن را قهرمان لیگ خواهد کرد در حالی که 6 هفته به پایان لیگ باقی مانده است – و باید بتواند به راحتی بدون او از پس دیدار برگشت خود در چمپیونزلیگ برآید، نبود او در نیمه نهایی چمپیونزلیگ یک زیان بزرگ خواهد بود. کروس 23 سال دارد، تنها 5 سال از وسلی اشنایدر جوان‌تر است اما حتی با وجود اینکه وی تنها پس از 16 دقیقه مجبور به ترک میدان شد، تفاوت میان آنها آشکار بود.
اشنایدر زمانی به نظر آینده بود اما در سنی که باید در اوج قرار داشته باشد، به نظر تصمیم به بازسازی خود و تبدیل شدن به بازیساز کلاسیک گرفته است. در چهارشنبه بار دیگر او تاریخ مصرف گذشته نشان داد و در بین 2 نیمه تعویض شد چرا که به راحتی به چابی آلونسو اجازه دیکته بازی را در نیمه اول داده بود و همه اینها با وجود این نکته است که فاتح تریم، سرمربی گالاتاسرای طی هفته‌های گذشته سیستم خود را به شکلی تغییر داده تا نقشی برای یک شماره 10 به وجود آورد.
برخلاف وی، کروس بسیار پویا و سختکوش است؛ او می‌تواند در عقب، جلو، میانه و بال‌های خط میانی بازی کند. او تقریبا بدون‌تردید می‌تواند به عنوان هافبک باکس تو باکس در یک 2-4-4 بازی کند، اگر از وی درخواست انجام چنین کار کهنه‌ای شود. او خلاق است بدون آنکه سریع باشد، بازی حریف را قطع می‌کند بدون آنکه خشن باشد. از نظر فیزیکی قوی است بدون آنکه یک هیولا باشد و استاد است در مالکیت توپ بدون آنکه زیاده‌روی کند. او بسیار موثر است اما این موضوع کمتر یاد می‌شود و به همین دلیل احتمالا به قدری که باید، ستایش نمی‌شود.
آمار کروس در بوندس‌لیگای این فصل ورای تصور است. بر اساس whoscored. com او دارای درصد پاس صحیح 7/89 است و این او را از این حیث در رتبه چهارم بوندس‌لیگا قرار می‌دهد؛ 3 بازیکنی که بالاتر از وی قرار دارند– دانته، روئل بروورز و لوئیس گوستاوو– مدافعان میانی یا هافبک‌های دفاعی هستند که اکثریت پاس‌هایشان ساده و کوتاه به بازیکنانی که پاس‌های ریسکی‌تری می‌دهند، است.
اینکه کروس در حال دادن پاس‌هایی است که به رقبا آزار می‌رساند از آمار 8/2 پاس کلیدی وی در هر بازی مشخص است– سوم در بین همه بازیکنان– که 8 تای آنها منجر به گل شده و وی را در رده مشترک هفتم قرار می‌دهد. نسبت 5/0 پاس عمقی صحیح او در هر بازی وی را در رده مشترک دوم قرار می‌دهد، تنها پشت سر دیه‌گو از وولفسبورگ.
مدیر ورزشی بایرن، ماتیاس سامر پس از پیروزی 9 بر 2 برابر هامبورگ گفت بایرن مجبور شد خود را به ماشینی برای بردن مسابقات فوتبال تبدیل کند؛ کروس الزاما یک ماشین برای پاس دادن است، با تبحر کامل در انتخاب و دادن پاس. به خاطر تمایلش برای پرس کردن رقبا، او هافبک تهاجمی کامل برای بایرن است. اگر کروس آینده و اشنایدر گذشته است، حال احتمالا توسط مسعوت اوزیل 24 ساله به نمایش گذاشته می‌شود. او قابلیت‌های تدافعی کروس را ندارد اما بسیار بسیار سختکوش‌تر از اشنایدر است. در لالیگا وی به طور میانگین یک تکل و 5/0 قطع ارتباط در هر بازی ثبت می‌کند– اعدادی قابل احترام، بویژه با توجه به اینکه غالبا رئال بر بازی‌ها چیرگی دارد– در حالی که کار خلاق او در برابر گالاتاسرای متمایز بود، اگر چه حداقل در نیمه اول، فیلیپه ملو نمایش ضعیفی داشت.
او به طور میانگین 3 پاس کلیدی در هر بازی می‌دهد، بالاترین رقم در اسپانیا و 9 پاس گل به نام خود ثبت کرده است. بزرگ‌ترین تفاوت او با کروس درصد پاس صحیح او است– تنها 3/83 درصد که چهلمین رتبه در لالیگاست– اگر چه آمار 6/0 پاس عمقی دقیق وی در هر بازی نشان می‌دهد او پاس‌های دشوار بیشتری نسبت به مقدار لازم می‌دهد، این با در نظر گرفتن این نکته است که او توانایی بازپس‌گیری توپ کروس را ندارد.
بدون‌تردید وضع بازیکنان تا حدی توسط سیستمی که بازی می‌کنند تعیین می‌شود؛ کروس به شکلی فوق‌العاده در سیستم‌های مکانیکی بایرن عمل می‌کند، در حالی که اوزیل در یک سیستم آزادتر در رئال شکوفا می‌شود، جایی که او همیشه باید از مکان کریستیانو رونالدو آگاهی داشته باشد (هم به این خاطر که دویدن‌هایش را 2 برابر نکند و هم به این دلیل که رونالدو به شکلی اجتناب‌ناپذیر مدافعان را به سوی خود جذب می‌کند). به نظر می‌رسد گالاتاسرای چگونگی بازی گرفتن از اشنایدر را درنیافته است، همانگونه که اینتر در روز‌های آخر حضورش برای استفاده از او به چالش افتاد. زمان او گذشته است؛ اکنون در دوران اوزیل بسر می‌بریم، در حالی که کروس تازه آغاز به کار کرده است.