انیس کویلو این دروازه‌بان 20 ساله مورد توجه بارسلونا قرار دارد و شاید جانشین ویکتور والدس شود. او بی‌تردید می‌تواند جای خالی والدس را پر کند.
هنگامی که سقوط مستقیما به چشمان شما خیره شده، احمقانه است که بخواهید دروازه‌بانی تازه‌کار را در ترکیب قرار دهید، آن هم بویژه زمانی که یکی از بدترین خطوط دفاعی بوندس‌لیگا را دارید اما این دقیقا همان کاری بود که لوسین فاوره در سال 2011 انجام داد. زمانی که سقوط بروسیا مونشن‌گلادباخ قطعی به نظر می‌رسید.
تیم مربی سوییسی با ظاهر جدیدش و با حضور مارک آندره تر اشتگن در دروازه، به هر سختی‌ای که بود در لیگ ماند. آنها دیگر در خطر سقوط قرار نگرفتند. آنها فصل بعد چهارم شدند و در هر 2 بازی رفت و برگشت بایرن‌مونیخ را بردند. ستون فقرات این تیم در آن فصل فوق‌العاده بود: دروازه‌بان جوان آلمانی، مارکو روییس و دانته.
2 همبازی سابق‌تر اشتگن این تیم را به مقاصد بهتر ترک کرده‌اند اما او فعلا در بروسیا مانده و به نمایش‌هایی ادامه می‌دهد که با آنها نمی‌توان سن او را تشخیص داد. او در فصل دشواری که گلادباخ داشته صخره تیمش بوده و مایه شگفتی نیست که بارسلونا به دنبالش باشد.
هر 2 تیم و ایجنت این بازیکن 20ساله شایعات مبنی بر اینکه او با بارسلونا قرارداد امضا کرده را تکذیب کرده‌اند اما تردیدی نیست که بارسلونا به خرید او علاقه دارد. از مارس 2012 خبرهایی مبنی بر پیوستن او به بارسا شنیده می‌شود و اینکه ویکتور والدس حاضر نشده قرارداد جدیدی با باشگاه امضا کند این علاقه را تشدید کرده است.
حقیقت این است که او وحشتناک بهتر از اینهاست! قدرت ذهنی او آشکار است. او نه‌تنها 2 سال پیش فرصت حضور در ترکیب اصلی را به بهترین شکل دریافت و حفظ کرد بلکه حضورش در تیم ملی هم عالی بوده و او حتی یک بار پس از اخراج ران رابرت سیلر در اولین لمس توپش پنالتی لیونل مسی را گرفت!
او کاملا بی‌باک به بازی می‌پردازد. در سپتامبر 2011 بود که او در زمین تمرین با اووه کامپس، مربی دروازه‌بان‌های تیم درگیر شد و 2 دندانش را از دست داد اما او هفته بعد جایش را در ترکیب داشت.
او از نظر توانایی چیزی کم و کسر ندارد. تر اشتگن در محوطه جریمه کاملا حکمران است و توانایی‌اش در گرفتن شوت‌ها هم بسیار به کار تیمش آمده، بویژه در تیمی که معمولا به بازیکنان رقیب اجازه می‌دهد فرصت‌های خوبی داشته باشند. هنگامی که گلادباخ در دسامبر در آلیانس آر‌نا به تساوی یک بر یک رسید، او 26 بار ضربات بازیکنان بایرن را گرفت!
تر اشتگن در این مدت ستایش‌های فراوانی دیده. سپ مایر، از قهرمانان آلمان در یورو 1972 و جام جهانی 1974 گفت: «مارک عملا در سطح مانوئل نویر است. نویر تنها زودتر از او مطرح شد. او برای بایرن بازی می‌کند و خود را در سطح بین‌المللی متمایز کرده».
او البته تجربه نویر را در بالاترین سطح ندارد اما انتقال به بارسلونا به او فرصت بازی در لیگ قهرمانان را می‌دهد و فرصت این را که بازی خود را به سطح بالاتری برساند و ثابت کند بی‌دلیل نیست که با اولیور کان مقایسه می‌شود.
خود کان 11 ماه پیش گفت: «او زمانی که گلادباخ مشکل داشت استادانه بازی کرد. این نمایش‌های او طبیعی نیست، تازه با آن همه فشار. آن زمان اولین باری بود که توجهم را جلب کرد. دیدن اینکه چقدر ثبات دارد، آن هم با توجه به سنش واقعا جالب است. جنبه‌های بسیاری از دروازه‌بانی او همین حالا هم بسیار خوب است. مثلا واکنش‌های خارق‌العاده‌اش، سانتر گرفتن‌هایش، ترک محوطه 6 قدم و بازی‌خوانی‌اش. هر کاری می‌کند با خونسردی بسیار بالایی انجام می‌دهد. هرگز حس نمی‌کنید آشفته باشد یا نگران. بسیار جذاب است که ببینید او چقدر نمایش‌های باثباتی دارد. آن هم در این سن. هر کاری می‌کند در نهایت خونسردی است».
دروازه‌بان‌هاي نوظهور
بوندس‌لیگا پر است از دروازه‌بانان عالی و نوظهور. برند لنو از بایرلورکوزن و ران‌رابرت سیلر از هانوفر هم هستند. نویر هم تنها 26 سال دارد و رنه آدلر، ذخیره‌اش هم به تازگی 28 ساله شده اما تردیدی نیست که چه کسی جانشین بلندمدت نویر خواهد شد. یوآخیم لو بشدت استعداد تر اشتگن را قبول دارد و انتقال او به نوکمپ باعث می‌شود از موضع قدرتمندتری برای گرفتن پیراهن شماره یک تیم ملی رقابت کند. اگر بارسا تر اشتگن را بخرد، آینده دروازه‌بانی آنها هم تضمین می‌شود. مانند تیم ملی آلمان.
ترجمه: حمیدرضا کشاورز