ادامه از صفحه اول مقام معظم رهبری در سخنرانی مشهد پیشاپیش از انتظارات و تعریف غربیها و بویژه آمریکا از مفهوم مذاکره پرده برداشتند. ایشان در این رابطه میفرمایند: «آمریکاییها مرتب از راههای گوناگون به ما پیغام میدهند که بیایید درباره مساله هستهای گفتوگو کنیم؛ هم به ما پیغام میدهند، هم در تبلیغات جهانیشان این را مطرح میکنند. مسؤولان بلندپایه و مسؤولان میانی آمریکا بارها و بارها میگویند بیایید در کنار گفتوگوهای 1+5 که درباره مسائل هستهای بحث میکنند، آمریکا و جمهوری اسلامی دو به دو، درباره مساله هستهای ایران بحث کنند. من به این گفتوگوها خوشبین نیستم. چرا؟ چون تجربههای گذشته ما نشان میدهد گفتوگو در منطق حضرات آمریکایی به این معنی نیست که بنشینیم تا به یک راهحل منطقی دست پیدا کنیم - منظورشان از گفتوگو این نیست - منظورشان از گفتوگو این است که بنشینیم حرف بزنیم تا شما نظر ما را قبول کنید! هدف، از اول اعلام شده است؛ باید نظر طرف مقابل قبول شود. لذا ما همیشه اعلام کردیم و گفتیم که این، گفتوگو نیست؛ این، تحمیل است و ایران زیر بار تحمیل نمیرود.» روشن است که غرب در مذاکرات یادشده مطلقا در پی دستیابی به یک نتیجه روشن منطقی در چارچوب معاهدات بینالمللی نیست. 4- ناامیدی تدریجی دشمنان نظام از ثمردهی 3 دهه تهدیدات ریز و درشت سازمان یافته علیه ملت ایران، اقدام به ترور ناجوانمردانه دانشمندان هستهای کشور، حمایت همهجانبه از سازمان تروریستی منافقین، راهاندازی و هدایت یک جنگ سایبری تمامعیار علیه ایران و متقابلا ایستادگی ملت ایران مقابل دشمنیهای آنان و پافشاری بر اصل دستیابی به حق مسلم انرژی هستهای و در نهایت نتیجهبخشی روزافزون حاکمیت فرهنگ اقتصاد مقاومتی در مناسبات جاری کشور موجب شده است تا دولتهای غربی بر خلاف تبلیغات دروغین جهانیشان و در یک عصبیت سیاسی روند تحریم اقتصادی، صنعتی و علمی ملت ایران را به شکل قابلتاملی شدت بخشند. طبعا این تشدید تحریمها در سطوح مختلف مشکلاتی را برای ملت ایران پدید آورده است اما در عین حال صدمات و هزینههای جدی نیز بر اقتصاد و سیاست عمومی اروپا وارد کرده است. این تحریمها بیش از آنکه مانع پیشرفت ملت ایران باشد عامل تحقیر و مایه سرافکندگی دولتهای اروپایی مدعی حقوق بشر است. 5- شکی وجود ندارد که فلسفه اصلی تحریمها اعمال فشار غیرانسانی برای فلج کردن و به زانو درآوردن ملت و از بین بردن تعهد و پایبندی مردم نسبت به آرمانهای انقلاب اسلامی و منصرف کردن آنان از حق مسلم دستیابی به انرژی هستهای است. نگاهی گذرا بر مواضع تبلیغی اتخاذی از سوی دولت آمریکا و اتحادیه اروپا نشان میدهد آنان بهرغم دشمنی دیرینه با انقلاب اسلامی و ملت ایران سعی دارند برای ایجاد شکاف میان حاکمیت و مردم از یک سو خود را به دروغ دوستدار مردم نشان داده و از سوی دیگر به بهانه عدم تبعیت ایران از دستورات هستهای آنان ضمن تصویب شدیدترین تحریمهای اقتصادی و حتی دارویی عملا به امنیت و آرامش عمومی و اختصاصی مردم آسیبهای جدی وارد سازند. بدیهی است چنین توطئههای پیچیده هیچ تاثیری در گسست دلبستگی قلبی مردم نسبت به ارکان جمهوری اسلامی در پی ندارد. 6- طی سه سال گذشته بهواسطه اطلاعات ویژه منتشره از سوی جاسوسان فعال دولتهاي غربی در آژانس بینالمللی انرژی اتمی بزرگترین دانشمندان هستهای کشور به دست عوامل تروریستی رژیم صهیونیستی و منافقین مظلومانه به شهادت رسیدند. غرب در یک بداخلاقی سیاسی ضمن عدم پذیرش نقش و مسؤولیت ذاتیاش در شکلگیری این دست از ترورها و با امتناع غیر اصولی از محکوم کردن عوامل ترور و حتی با خودداری از تروریستی شمردن این نوع اقدامات نشان داده است بر خلاف تبلیغات دروغ رسانهایشان، هر اقدام زشت و غیر اخلاقی را که برای به زانو درآوردن ملت ایران صورت بگیرد مجاز و طبیعی میشمارد.
7- اگر غربیها در روابط دیپلماتیک خود با ملت و دولت ایران فقط اندکی پایبند صداقت انسانی بودند هرگز حاضر نمیشدند به خاطر تحت فشار قرار دادن ملت ایران و منصرف کردن آنان از تلاش ملی برای دستیابی به انرژی صلحآمیز هستهای موضوع واردات دارو و تجهیزات پزشکی بیماران صعبالعلاج و سرطانی را هم مشمول تحریمهای یادشده کنند. در عین حال نیازی به توضیح نیست که تحریم ارز وارداتی، محصولات غذایی -کشاورزی و حوزه دانشهای بنیادین نیز جای خود را دارد. به هر حال ایجاد تنگناهای درمانی و اقتصادی ناجوانمردانهترین رفتار ضد حقوقبشری است که هر روز از سوی دولتهای غربی عینا در رابطه با ملت رشید ایران مورد تاکید و عمل واقع میشود. طبعا تسری دادن حوزه تحریمها به بخش درمانی و اقتصادی عامه مردم آنهم به بهانه وارد کردن فشار مضاعف به مردم و کشاندن ملت ایران به پای میز مذاکره
یک سویهای که مفهومی جز تسلیم در برابر خواستهای استعماری آنان در پی ندارد عمل غیرانسانی است که نشان روشنی مبنی بر ضد بشری بودن تصمیمات اخیر غربیها دارد. طبعا در چنین شرایطی نمیتوان به دستاوردهای مذاکرات خوشبین بود مگر آنکه غربیها با گردن نهادن به مطالبات حقیقی ملت ایران دست از دشمنی برداشته و راه صلح و دوستی با ملت بزرگ ایران را در پیش گیرند.