محسن جندقيهمه چیز از یک شوخی شروع شده و دارد به توهم بدل میشود. پس از اینکه محمود احمدینژاد در گفتوگویی تلویزیونی اعلام کرد چه کسی گفته امسال سال آخر دولت است؟! برای خیلیها بويژه اطرافیان رئیسجمهور این توهم به وجود آمد که دیگر کار رقیبان انتخاباتی نماینده احتمالی احمدینژاد تمام است. در این بین همان اطرافیان! در بسیاری از مواقع از احمدینژاد هم سبقت گرفتهاند و دچار آلرژی بهاری شدهاند و هنوز بهاریه مینویسند و گویا قرار است تا انتخابات عینک «بهار بهار» را از مقابل چشم خود برندارند. دوستی این دوستان کم از دوستی خالهخرسه ندارد و بعضا اقدامات مضحک و تابلویی را از آنها میبینیم و مژده میدهیم که در آینده نیز این اقدامات افزایش خواهد یافت. نمونه بارز دوستی این خرسخالهها يك روزنامه تازه تاسیس است که تیتر صفحه اول دیروز خود را با عنوان «پیام آخر» منتشر کرد که تحلیلی(!) بر پیامهای نوروزی 3 رئیسجمهور اخیر در سالهای پایانی ریاستجمهوریشان بود و با افتخار نتیجهگیری کرده که فقط احمدینژاد در هشتمین بهار ریاستجمهوریاش از مردم خداحافظی نکرده و ترجیح داده به جای آن بگوید: سلام بهار!
اصلا از رعایت نشدن اصول روزنامهنگاری و بدسلیقگی درباره تیتر اول کردن تحلیل یک پیام نوروزی آن هم 18 روز پس از انتشار آن بگذریم اما باید بررسی کنیم یک روزنامه تازهتاسیس دولت چرا چنین تیتری زده است؟ آیا مسؤولان این روزنامه قصد داشتهاند از احمدینژاد دفاع کنند؟ آیا اینکه گفته شود در بین هاشمی رفسنجانی، خاتمی و احمدینژاد فقط این آخری خداحافظی نکرده، میشود دفاع کردن از احمدینژاد؟ این رسانه دولتی در مقایسه روسای جمهوري و در مطلبي مبهم نوشته: «در شرایطی که سید محمد خاتمی در آخرین پیام نوروزی خود از مخالفانش ابراز گلایه میکند و برای مردم از چالشهای بزرگ سیاسی و اقتصادی کشور سخن به میان میآورد، اکبر هاشمی رفسنجانی هیچ اشارهای به موانع و مشکلات داخلی نمیکند تا 16 سال بعد برای خواننده این گزارش شعار مخالف هاشمی دشمن پیغمبر است و غیبت مزاحمان سیاسی در دوران سازندگی تداعی شود. در مقابل محمود احمدینژاد تلاش میکند در دایره..المعارف اتهامات احزاب (بهایی، فراماسونر، انحراف، براندازی، بزرگترین خطر از صدر اسلام، حجتیهای، بنیصدر و ...) و شکلگیری ائتلافی بزرگ علیه خود را تنها ذیل عنوان عملیات روانی سنگین خلاصه کند»! این دفاع سطحی و تابلو در ادامه سطور هم تکرار میشود و در نهایت به این جمله عجیب و غریب ختم میشود: «افولی در کار احمدینژاد مشاهده نمیشود و خود او از سوی رهبر معظم انقلاب به عنوان میزان انتخاب اصلح معرفی شده است! چنین رئیسجمهوری طبیعتا به جای خداحافظی باید بگوید زنده باد بهار»!
این روزنامه حتی اصول زردنویسی را رعایت نمیکند و به همین راحتی برای مخاطبانش مطلب سیاسی سطحیای را برجسته میکند که ارزش چندانی حتی برای تبلیغات انتخاباتي ندارد. یادمان نرفته در ماههای پایانی ریاستجمهوری هاشمیرفسنجانی وقتی از سوی برخی دوستان وی طرح اصلاح قانون اساسي و امكان كانديداتوري پس از 2دوره ریاستجمهوری مطرح شد چه مخالفتهایی با این طرح انجام شد. این در حالی بود که رفسنجانی هیچگاه در سخنان خود مستقیما به این مساله اشاره نکرده و این طرح در همان حد حرف باقی ماند و همان دوستان، کابینه دولت هفتم و هشتم را تشکیل دادند. باقی ماندن هاشمیرفسنجانی که در زمان خود یکی از پرقدرتترین افراد به حساب میآمد و هنوز هم میآید برای مردم غیرقابل قبول بود چه برسد به احمدینژادی که قصد دارد نمایندهای را به عنوان کاندیدای دولت بفرستد آن هم با شعار زندهباد بهار که 2 ماه مانده به انتخابات لوث شده است. یادمان نرفته در ماههای پایانی ریاستجمهوری خاتمی لایحه دوقلوی وی که افزایش اختیارات رئیسجمهور محور اصلی آن بود با چه مخالفتهایی مواجه شد. حال دوستان آقای رئیسجمهور فعلی دوست دارند القا کنند همه چیز گل و بلبل است و بهار ایران در گرو رای دادن به کاندیدای احمدینژاد در انتخابات است. یا وقتی احمدینژاد تلویحا میگوید عمر دولت تمام نمیشود و قرار نیست برویم و آمدهایم که بمانیم، همه بگویند «باشه شما بمانید و ما نمیآییم.» در روزنامههای منتسب به دولت اگر دقت کنید خواهید دید تعداد کلمات بهار روز به روز افزایش مییابد و همین رسانهها دارند کلمه بهار را لوث میکنند. به همین علت است که دوستی این دوستان را بیشباهت با مرام خرسخالهها نمیدانیم و احمدینژاد برای جلوگیری از لوثتر شدن این موضوع کاری به حال تیم رسانهای و تبلیغاتی
خود بکند.